سلام و درود خدمت شما
ممنون از نقد گرانبهای شما که مطمئن باشید این نقد را خواندیم و پیشنهادات را اعمال کردیم ، در رابطه با صحنه ای که درباره شخصیت شمیم گفتید توضیحاتی را خدمت شما می دهم صحنه چندین بار در تمرینات به نوعی تمرین شده که هم مصنوعی نباشد و هم نمایشی باشد و هیچگونه فشار و یا آسیبی را به هیچ عنوان به بازیگر وارد نمی کند و این را هم ذکر کنیم که چندین بار توسط دو بازیگر تمرین شده و خود بازیگران حتی اغراق این صحنه را بیشتر کرده بودند برای تاثیرگذاری بیشتر آن صحنه نسبت به احساسات آن لحظه خودشان و زمانش را خود شخصیت ها کمی بیشتر کردند که این بازهم از نظر گروه کارگردانی رسیدگی شده و جلویش گرفته شد اما اینکه شما فکر می کنید این سیلی واقعی بوده آن هم در نمایش به هیچ عنوان اینگونه نبوده و این صحنه ای کاملا تمرین شده است و این مساله را هم ذکر کنم این صحنه از دور سوم نمایش به داستان اضافه شده و بعد از شب ۲۰۷ ساخته شده ، باز هم تشکر می کنیم از هنر و نقد زیبای شما که به گروه کوچک ما کمک می کند و برایمان ارزشمند است 🙏🏻

اونقدر اعصابم سر سیلی ها خورد شد ردیف اول هم بودم واقعا مردد بودم که برم وسط صحنه رو قطع کنم😢 چشمم رو بستم نبینم ولی همچنان صداش میومد! موضوع برای من علاوه بر همون اضطراب این بود که مهمان کسی بودم و فکر کردم ایشون رو ناراحت نکنم.

درد و رنج قسمت جدایی ناپذیری از این جهان و زندگی ست. و صحنه تئاتر اتفاقا جایی‌ست که نه به واقع؛ بلکه به بازی و نمایش، واقعیت زندگی را همچون آینه بازتاب می‌کند و این دقیقا همان رسالت هنر و نیز تئاتر است. برای شدن به فردی و جایی بهتر، برای زندگی در بعد سوم.