نمایش‌هایی که تنها از دو بازیگر در اجرا بهره می‌برند، ویژگی‌های منحصری پیدا می‌کنند که توجه و دقت مخاطب را نیز به خود جلب می‌نماید.
نمایش های با دو پرسوناژ، اغلب بر رابطه و لایه‌های عمیق ارتباط بین دو کاراکتر، ظرافت‌های میان آن‌ها و کنش‌های حاکی از نوع پیوند موجود تمرکز دارد تا بر تعدد رخدادها و اتفاقات و حضور شخصیت‌های دیگر، بنابراین حفظ ریتم، نوع دیالوگ‌ها، پرداخت و کندوکاو رابطه، قدرت بازیگری و تعادل میان دو بازیگر، از نکات مهم این دست اجراها می شود. وقتی داستان و روایت بر محور دو پرسوناژ طراحی شده، تلاش می‌کند تا موقعیت را نیز بر همان اساس پیش ببرد. بنابراین متن نیز باید آنقدر قوی با نقاط غافلگیری و مضامین عمیقی همراه باشد تا مخاطب را با خود همسو کرده و تا پایان نمایش جذب نماید. هسته اصلی بسیاری از این نمایش‌ها موضوعاتی روانشناسی و اجتماعی هستند که حرفی از زمانه امروز دارند. این شب‌ها در سالن‎های پایتخت چند نمایش از این نمونه بر صحنه آمده‌اند که تماشای هرکدام تجربه متفاوتی از فضاسازی دو کاراکتر در موقعیت طراحی‌شده برای تماشاگر، ایجاد می کند.
نمایش «یخ بستگی؛ درخت‌های خیابون ولیعصر» به کارگردانی احمد سلگی و حضور دو کاراکتر نمایش، با بازی سارا بهرامی و مجتبی پیرزاده در سالن استاد سمندریان مجموعه ایرانشهر، نمایش «اسب نورد» به کارگردانی هستی حسینی و اجرای دو بازیگر مهدی کوشکی و عاطفه کوشکی در سالن قشقایی تئاترشهر،
نمایش «تابوت عهد» به کارگردانی مجتبی جدی و حضور دو بازیگر نازنین حشمدار و صادق برقعی در سالن سایه تئاترشهر، نمایش «میان دو نفس» به کارگردانی روجا رمضانی و بازیگری خسرو پسیانی و روجا رمضانی در سالن چهار مجموعه لبخند، نمایش «برداشت آخر» به کارگردانی کورش دانشور و دو کاراکتر نمایش با بازی میلاد معیری و کوروش دانشور در سالن چهار مجموعه لبخند و نمایش اَم‌پاس به کارگردانی حسین اناری و بازی علی تاریمی و محمد عبدالوند در سالن سه مجموعه تئاتر لبخند، همگی میزبان علاقمندان به نمایش با تمرکز بر دو کاراکتر و موقعیت‌هایی برآمده از این وضعیت هستند.