وقتی اجرا تموم شد بدنم نمیگذاشت از روی صندلی بلند بشم. چقدر به تصویر کشیدن ملال و انتظار و امید واهی به نظر سخت میومد و شما به بهترین شکل انجامش دادید. صداها و بدن ها چقدر آماده و خوب بودن. ادم دلش نمیخواست نمایش تموم بشه. بعد اجرا رفتم از نزدیک اون (درخت نمیدونیم چیه) شاید بید رو از نزدیک دیدم و حیرت زده از خلق چنین اثر هنریی از سالن خارج شدم.