تماشای نمایش «ما هنوز زنده‌ایم» به کارگردانی حسین میرزامحمدی برای من تجربه‌ای ناامیدکننده بود. تنها نقطه قوت اثر، طراحی دکور بود که از همان ابتدا توجه را جلب می‌کرد و فضای قابل قبولی می‌ساخت. اما متأسفانه این تنها ویژگی مثبت نمایش بود.

روایت آن‌قدر گنگ و مبهم بود که به‌جای درگیر کردن مخاطب، او را از داستان دور می‌کرد. دیالوگ‌ها مدام به تکرار می‌افتادند و بسیاری از جملات بدون آنکه لایه یا معنای تازه‌ای اضافه کنند، بارها تکرار می‌شدند و ریتم نمایش را کند می‌کردند.

بازی بازیگران نیز برای من باورپذیر نبود. اغلب اجراها مصنوعی و اغراق‌شده به نظر می‌رسیدند و احساسات به‌جای اینکه طبیعی منتقل شوند، بیشتر شبیه اجرای از پیش تمرین‌شده بودند. همین موضوع باعث شد ارتباط احساسی با شخصیت‌ها ... دیدن ادامه ›› شکل نگیرد.

در مجموع، به‌جز طراحی دکور، این نمایش چیز قابل توجهی برای من به‌عنوان مخاطب نداشت؛ نه روایت توانست مرا با خود همراه کند، نه دیالوگ‌ها تأثیری ماندگار گذاشتند و نه بازی‌ها حس واقعی ایجاد کردند. از نظر من، نمایش بیشتر از آنکه تجربه‌ای تأثیرگذار باشد، مجموعه‌ای از ابهام، تکرار و اجراهای غیرقانع‌کننده بود