اجرای جالب و متفاوتی بود، مخصوصاً برای من که همیشه اجراهای موونولوگ رو سخت‌تر می‌دونم؛ چون وقتی فقط یک بازیگر روی صحنه‌ست، نگه داشتن حواس مخاطب کار راحتی نیست.

چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد، بازی بازیگر و استفاده‌ای بود که از سکوت، مکث، نگاه و حرکاتش می‌کرد. خیلی جاها حتی بدون اینکه چیزی گفته بشه، می‌شد حس و حال شخصیت رو دنبال کرد.
از اون اجراهایی بود که بعدش یه مدت تو ذهنت می‌مونه و باعث می‌شه خودت درباره‌ش فکر کنی و برداشت خودتو داشته باشی. به نظرم یکی از نقاط قوت کار هم همین بود که همه‌چیز رو مستقیم و توضیحی تحویل مخاطب نمی‌داد.

در کل برای من تجربه‌ی جذابی بود یه اجرای جمع‌وجور و متفاوت که ارزش دیدن داره، مخصوصاً اگه با فضای مونولوگ و اجراهای مینیمال ارتباط می‌گیرید.
سولد و‌درخشان باشید🤘🏻🎭