در نمایش ویرانتَن بیش از هر چیز بر «بدنِ آسیبدیده» بهعنوان نقطه ثقل اجرا تکیه میکند. این نمایش ، فروپاشی انسان را نه در سطح روان ، بلکه بیشتر در سطح جسم نشان میدهد.
بدنی که زیر فشار اجتماعی ، اقتصادی ، عاطفی و مرگ معشوق نابود می شود و نمی تواند اینهمه فشار را تحمل کند و سعی می کند معنایی جدیدی برای بودن خود پیدا کند.
این نمایش روایت غیرخطی و اپیزودیک دارد و کارگران نمایش سعی می کند از ساختار خطی فاصله میگیرد تا جذابیت های نمایشی را دو چندان کند.صحنهها همچون تکههای پازل کنار هم چیده می شوند تا از علت وضعیت پایانی کاراکتر اصلی و راوی نمایش
... دیدن ادامه ››
آگاه شویم.
تمرکز اصلی بر بدن و فیزیک بازیگر است و مهم ترین ابزار نویسنده و کارگردان جهت نشان دادن جهان بینی مونولوگ و تا حدودی دیالوگ های بین دو کاراکتر می باشند.
در خصوص فیلمبرداری و عکاسی از اجرا ، با کمال تاسف امشب یک خانم از اول تا آخر نمایش ، فیلمبرداری و عکاسی از اجرا داشت و باعث برهم خوردن تمرکز دیگر تماشاگران نمایش شد و متاسفانه هیچ تذکری از سوی عوامل اجرایی نمایش و مسئولین سالن نمایش به ایشان داده نشد.
این نمایش جهت تماشا ، پیشنهاد می گردد.