نمایش منو یادت میاد از لحاظ نمایشنامه و متن از قوت خوبی فقط در مونولوگ های که توسط کاراکترهای مختلف و توسط تنها بازیگر نمایش اجرا می‌شد، اشاره کرد ولی این مونولوگ ها خیلی پراکنده و گیج کننده بود و اگه کم توجه باشید ، شاید اصلا متوجه موضوع نمایش نمی شوید.هنوز برام سوال شده چه اصراری وجود دارد که نویسنده ها برای مشکلات ساختاری که در بدنه حاکمیت وجود دارد به صورت واضح و گل درشت آن را در متن بیان کنند در حالی که می‌شود به صورتی بیان و اجرا شود که در ناخودآگاه تماشاگر بشینید و بیشتر تاثیرگذار باشد.

از نظر نورپردازی و موسیقی میشد بهتر اجرا کرد زیرا که مونولوگ های پشت سر هم بدون تغییر در وضعیت نمایش باعث یکنواختی و کسل شدن و حتی به خواب رفتن تماشاگرها میشد که در چند مورد متوجه شدم تماشاگران کنار من مدام در حال چک کردن ساعت و گوشی موبایل خود برای چک کردن زمان و لحظه شماری برای پایان نمایش بودند.

بازیگر نمایش تمام سعی خود را برای بهترین ورژن خود انجام داد ولی به نظرم خیلی در این مورد موفق نبود.

خسته نباشید میگم به تمام عوامل این نمایش⚘️