دوست عزیز سپاسگذارم از توجهتون. گرچه موافق نظر شما در مورد مداحی در کلام نقال نمایش مان آقای انصافی نیستم و اینکه تا آخر کار، اشعار شاهنامه بنا به موقعیت داستان خوانده و تصویر سازی می شه. ضمن اینکه ما در وهله اول به مخاطبمان توجه کردیم یعنی قشر کودک و نوجوان. باید کاری انجام بدیم که کلام سنگین و وزین شاهنامه، براشون حوصله سر بر نباشه.

ارادتمندم. دوست عزیز و هنردوست ممنون که به تماشای نمایش ما نشستید . مداحی سنتی ما وامدار موسیقی اصیل ایرانی است ولی در تمامی صحنه های نقالی از موسیقی سنتی بالاخص آواز همایون و چهارگاه که برای رزم و رجز و اسطوره خوانی است استفاده شده و جز صحنه مزار پهلوان زریر که آن هم باز از موسیقی و آواز دشتی و دشتستانی خوانی وام گرفته شده که مختص دوبیتی خوانی های فایر دشتستانی و باباطاهر عریان هست ولی اگر جای خاصی منظور نظرتون هست خاصه اشاره بفرمایید تا در این مورد با هم بیشتر گپ بزنیم ...ضمن اینکه این گوشه ها و دستگاه هایی که انتخاب شده به سلیقه شخصی من نبوده الگوی من نقالان گذشته و اساتید بنده بودند که بر حسب موقعیت داستان گوشه های متناسب آوازی رو برمی‌گزیند .

خیلی ممنون از پاسختون. تو بچگی یه برنامه ای بود از رادیو پخش میشد و من بعضی وقت ها گوش می کردم. یه آقایی تو اون برنامه نقالی می کرد که فقط باصدا به قدری زیبا تصویرسازی می کرد که من واقعا شیفته داستان‌گوییش شدم. حسی که از کار شما گرفتم ولی متفاوت بود. نمیگم بد بود ولی اون خاطره رو برام زنده نکرد. مثلا یه مورد اشتباه (که البته به شما برنمی گرده) این بود که اگه مردم اون زمان زرتشتی بودن پس مرده هاشون رو دفن نمی کردن که بخوان براش قبر درست کنن. در مورد عزاداری کردن برای مرده ها هم شک دارم که آیا این طور بوده یا نه. یا این که تورانی ها ظاهرا ترک زبان بودن ولی نامه ای که به تماشاگر نشون داده شد به زبان چینی بود. همین چیزهای به ظاهر بی اهمیت، می تونه عیار یه اثر رو نشون بده. بازم میگم کار شما در کل ارزشمنده ولی جا داره یه کم عمیق تر بشه حتی اگه مخاطبش کودکه.