با درود فراوان🍃
«کمدی آغاز»؛ از تولد تا مرگ، با زبان بدن
«کمدی آغاز» را در تالار قشقایی دیدم اجرایی که برای من بیش از آنکه صرفاً یک کمدی باشد، تلاش برای بازخوانی چرخه زندگی انسان از آغاز تا پایان بود.
زری اماد در این اثر به جای تکیه بر دیالوگ و روایت خطی، بخش مهمی از جهان نمایش را به بدن، حرکت و میزانسن سپرده است. همین انتخاب، اثر را به تئاتر فیزیکال نزدیک می‌کند، جایی که بدن بازیگر فقط ابزار اجرای متن نیست، بلکه خودش تبدیل به زبان می‌شود.
از منظر کارگردانی، استفاده از فرم‌های مختلف اجرایی برای روایت مسیری که از تولد آغاز و به مرگ ختم می‌شود، انتخاب قابل تأملی است. برای من یکی از نقاط قوت اجرا، انرژی و حضور فیزیکی بازیگران بود با کمترین دیالوگ! وقتی نمایش از بازیگر می‌خواهد با بدنش روایت کند، کوچک‌ترین ضعف در ریتم، هماهنگی یا میزانسن خودش را نشان می‌دهد. بنابراین حفظ این کیفیت اجرایی در طول نمایش، به‌سادگی به دست نمی‌آید.
البته چنین ساختاری طبیعتاً ممکن است برای مخاطبی که انتظار یک کمدی داستان‌محور و کلاسیک دارد، متفاوت و حتی چالش‌برانگیز باشد. اما به نظرم ارزش «کمدی آغاز» دقیقاً در همین است که نمی‌خواهد خودش را در تعریف متعارف کمدی محدود کند.
چیزی که بعد از پایان اجرا با خودم بردم، یک پرسش ساده اما عمیق ... دیدن ادامه ›› بود:
ما در فاصله کوتاه میان «آغاز» و «پایان»، واقعاً چه چیزی را زندگی می‌کنیم؟
خسته‌نباشید به زری اماد و گروه اجرایی ایشان ، به‌خصوص برای انتخاب زبانی که بدن را به جای کلمات، و کمدی را در کنار تراژدی زندگی قرار می‌دهد.
برای من، «کمدی آغاز» یادآوری جالبی بود که شاید زندگی، از بیرون یک کمدی باشد و از درون یک تراژدی! و تئاتر درست در همین مرز می‌تواند اتفاق بیفتد.
یک تجربه متفاوت و قابل تأمل. 🌱