پیانیست

بیرون کشیدن معنا از دل هجو؛ و بله، معلوم است که چنین جسارتی تحسین دارد، حتی اگر تمامی گروه بازیگران (به استثنای دوسه نفر اصلی که ابتدای کار می‌بینیم‌شان) آنقدرها که چشم‌مان عادت دارد برای اجرای خودشان وقت نگذاشته باشند.
هر حرفی بزنم اسپویل به حساب می‌آید وچنین قصدی ندارم. تنها به سبک خود نمایش، چند نکته را مرور می‌کنم. برای مواجهه با این اثر:
لازم است کمی وا بدهید و به دنبال مفاهیم شکسپیری روی صحنه مقدس تئاتر نباشید!
کمی قوه طنز خود را بالا ببرید.
برای درک تمام شوخی‌ها لازم است اهل اسکرول کردن در توییتر، اینستاگرام و حتی ... دیدن ادامه ›› فیسبوک باشید.
بهتر است سن‌تان بالای 27 سال باشد و خاطرات پررنگی از دهه هشتاد و ابتدای نود داشته باشید.
جدی گرفتن قوه تخیل، به‌شدت لازم و ضروریست.
و بپذیرید که متن، ده‌ها پله از بازی‌ها جلو باشد و به این ترتیب، شل کنید و لذت ببرید.

و در نهایت به نظر می‌رسد نویسنده-کارگردان قصد داشته از دل این هجو، یک نقد واقعا جدی به حال و هوای جوانان امروزی، لحن حرف زدن‌شان، عاشق شدن‌شان، تفریحات و روابط اجتماعی‌شان داشته باشد و به نظرم
موفق بوده.
آفرین.