محمودرضا رحیمی با تسلط و ظرافت خود، کمبوجیه را از یک شخصیت تاریخی فراتر می‌برد و به انسانی زنده روی صحنه تبدیل می‌کند؛ انسانی که حضورش تنها به روایت گذشته محدود نمی‌ماند، بلکه بر شیوه‌ی دیدن و درک ما از دیگر شخصیت‌ها نیز اثر می‌گذارد.
گاهی قهرمانِ عنوان یک نمایش، تنها کسی نیست که داستان درباره‌ی اوست؛ گاهی شخصیتی دیگر، با قدرت حضور و جایگاه روایی خود، مسیر فهم قهرمان اصلی را روشن می‌کند و به جهان نمایش عمق می‌بخشد.
برای من، در نمایش «کوروش»، کمبوجیه با بازی استاد محمودرضا رحیمی، همان شخصیتی است که ارزش مکث‌کردن، دقیق‌دیدن و دوباره اندیشیدن دارد.