با درود فراوان🍁
«شب بیست‌ویکم»معصومیتی در محاصره‌ی تباهی❗
«شب بیست‌ویکم» نوشته‌ی محمود استادمحمد و به کارگردانی آقای مجید قربانی، روایتی تلخ از اعتیاد و مناسبات انسانی گرفتار در چرخه‌ی ویرانی است؛ قصه‌ای که در پایان، با ضربه‌ای تاریک و اندوه‌بار، تماشاگر را با بهای سنگین این تباهی روبه‌رو می‌کند.
آنچه در این اجرا بیش از همه برای من تأثیرگذار بود، بازی حیرت‌انگیز بازیگر کودک، در نقش پسربچه‌ای حدوداً نه‌ساله بود؛ حضوری با چهره‌ای معصوم و بازی‌ای فراتر از انتظار که به‌واسطه‌ی صداقت و باورپذیری‌اش، بار عاطفی پایان نمایش را دوچندان می‌کرد. گاهی یک نگاه کودکانه، بی‌آنکه به توضیح و تأکید نیاز داشته باشد، می‌تواند تمام فاجعه‌ای را که بزرگسالان ساخته‌اند، پیش چشم ما بگذارد.
قدرت «شب بیست‌ویکم» در همین تقابل تلخ است: جهانی آکنده از اعتیاد، درماندگی و خشونت، در برابر معصومیتی که هیچ سهمی در ساختن این جهان نداشته، اما ناگزیر بهای آن را می‌پردازد.
برای من، این اجرا یادآور این حقیقت تلخ بود که فاجعه‌ی اعتیاد هرگز به فرد معتاد محدود نمی‌ماند و متاسفانه گاهی بی‌گناه‌ترین آدم‌ها، سنگین‌ترین بهای آن را می‌پردازند.
خدا قوت به گروه حرفه ای ، توانمند و کارگردان محترم این نمایش وبا آرزوی درخشش وموفقیت های بسیار✨✌🏻