فقط باید به کاری که میکنی باور داشته باشی ، مهم نیست چند نفر تو سلیقشون نیستی ، مهم اینه که برای همون یک نفری که تو براش مهم و قابل باور هستی و کارهات رو دنبال میکنه کارت رو ارائه بدی ، همین لذت بخشه ، حتی اگر یه عده بگن فایده نداره ، تو مسیر خودت رو برو ، اونایی که بخوان ببینن ، تامل کنن ، فکر کنن و باهات همراه بشن هستن زیادن ، یادمون نره تئاتر کار کردن ، بازیگری کردن ، کارگردانی کردن ، مسابقه دادن و بردن و باختن نیست ، لذت بردن از اون چیزی هست که خلق میکنی تا با زبان دیگه ای با همنوع خودت ارتباط برقرار کنی ، ما نیومدیم مسابقه بدیم برنده و بازنده ای وجود نداره

وقتی داری داستان زندگیت رو مینویسی نذار قلم بیفته دست کسی ، حتی اگر اون شخص پدرت باشه ،حتی اگر ناراحت هم بشه اصلا مهم نیست ..... خانه ی من جهنم آبان و آذر ۱۴۰۵