وزارت آب تجربه‌ تئاتری است که بعد از تمام شدن اجرا همچنان در ذهن ادامه پیدا می‌کند.
متن مهام میقانی با شروعی تحسین‌برانگیز روایتی پرکشش و سرشار از فراز و فرود ساخته که بدون آنکه به دام اضافه گویی بیفتد مخاطب را قدم‌ به‌ قدم با خود همراه می‌کند. ساختار دراماتیک اثر و ظرافت در پرداخت موقعیت‌ها واقعاً ستودنی بود. طراحی نور یکی از درخشان‌ترین جنبه های این اجرا بود. برخوردی چندبعدی با نور که فراتر از کارکرد معمول آن به عنصری مستقل در خلق فضا معنا و جا به جایی در زمان در نمایش تبدیل شده بود. تجربه‌ای که به‌ندرت در اجراهای تئاتر ایران با چنین جسارت و کیفیتی اجرا شده.
میلاد شجره در اجرایی بی نهایت درخشان، به هماهنگی همیشگی میان حس، بدن و بیان تسلط کامل داشت. انگار بدن و احساس در بازی او یک کلیت زنده و یکپارچه بودند. تسلط بدنی دقت در جزئیات و کیفیت حضورش روی صحنه واقعاً تحسین‌برانگیز بود.
مجتبی پیرزاده هم با بازی دقیق پرجزئیات و عمیقش حضوری بسیار قدرتمند و اثرگذار داشت. کیفیت واکنش‌ها و توانایی‌اش در ساختن لایه‌های مختلف شخصیت به تقابل دو شخصیت جان بخشیده بود. هماهنگی و بده‌ بستان بازی این دو بازیگر از بهترین لحظات اجرا بود.
و اما کارگردانی مهرداد مصطفوی به‌نظرم یکی از مهم‌ترین امتیازهای این اجرا، نگاه کارگردانی خلاق و جسورانه‌ای است که در تمام اجزای آن جریان دارد. میزانسن‌ها هوشمندانه غیرقابل‌پیش‌بینی و به جا. چیدمان بدن‌ها در استفاده از فاصله‌ها حرکت‌ها سکون‌ها و فکر شده بودن نسبت میان آکسسوار صحنه، همگی ... دیدن ادامه ›› نشان از یک نگاه بی تکرار دارند.
واقعاً باید به مهرداد مصطفوی و تمام گروه وزارت آب برای خلق چنین تجربه‌ی هنرمندانه و فکرشده‌ای تبریک گفت.
از آن اجراهایی که آدم را به تئاتر و ظرفیت‌های بی انتهاش که مدتی ازش بی نصیب بودیم امیدوار می‌کنه خسته نباشید به تک‌تک اعضای این گروه