اونچه که این اثر رو فراتر از یک روایت شخصی می‌بره، پیوند عمیق اون با اندوه جمعی جامعه امروز ایرانه، جامعه‌ای که سال‌هاست با زخم‌های متعدد و فقدان‌های ناگفته زندگی می‌کنه.«ویران تن» با پرداختن به تجربه دردناک نبودن و مواجهه با جای خالی عزیزانمان، مخاطب را به تأمل درباره رنج‌هایی دعوت می‌کنه که گاها در سکوت با خودمون حملش می‌کنیم.اجرایی تأثیرگذار و قابل تأمل که اندوه اون با پایان اجرا تمام نمی‌شه و تا یه مدت تو ذهن مخاطب می‌مونه.
تماشای این اثر را به علاقه‌مندان تئاتر پیشنهاد می‌کنم