خسته نباشید و خدا قوت میگم به تمامی عوامل نمایش ماتیشکا به خصوص بازیگر توانمند، خلاق و جسور این نمایش فردین بیگ زاده عزیزم که به جرعت میتونم بگم که دست به کار خیلی جسورانه و پر هزینه ای (از منظر معنوی و احساسی) توی فرایند اجرای این اثر زده بود که جا داشت واقعا به نوبه خودم یک قدردانی شایسته ازش بکنم ، به طور کلی میتونم بگم که سه تا عنصر که توی روند شکل گیری ارتباط مخاطب با اثر حائز اهمیت و نوبه خودشون تاثیر گذار بودند: در وهله اول تسلط بازیگر روی روایتی بود که متن قرار بود از طریق اجرا به مخاطب منتقل کنه، به نظرم بازیگر با به کارگیری احساسش و ادراکش و بیانش و حالات بدنی و میمیکش موفق شد که به بهترین شکل ممکن پیام اثر و روایت داستان زندگی خودش رو به مخطاب انتقال بده که به شخصه فکر میکنم مشترک بودن نقش نویسنده یعنی خالق اولیه اثر با نقش بازیگر یعنی به اجرا در آورنده اثر هم توی برقراری این پیوند قطعاً بی تاثیر نبوده ، دومین عنصر اتمسفر و فضا سازی هوشمندانه ای بود که از طریق اجرای موسیقی روی صحنه توسط نوازندگان خلاق به زیبایی هرچه تمام شکل گرفته بود و سومین عنصری که میشه به صراحت میشه گفت غیرقابل حذف شدن از این اجرا بود به کار گیری شیوه تعامل با مخاطب و استفاده از سبک برشتی (شکستن دیوار چهارم و شیوه تئاتری _ روایی ) بود که در واقع این مقوله باعث تقویت احساس نزدیکی و برقراری پیوند عاطفی بین اجرا گر و تماشگر و در نهایت منتهی به یک نوع تعامل دو طرفه و ایجاد شکلی از کاتارسیس ( پالایش روح و حس همذات پنداری) در تماشاگر شده بود. و در آخر برای تمامی عزیزانی که در فرایند تولید این اجرا به نوبه خودشان نقشی را ایفا کرده اند آرزوی درخشش و موفیقت های بیشتر و مداوم را دارم، از توجه شما به این متن بسیار بسیار سپاس گذارم . 🌹🙏