چند روز است در اعتراض به روند برخی افرادی که در تیوال مدتی بود شروع کرده بودند و مداوم درباره همه چیز و همه کس نظر می دادند و مداوم اظهار فضل می کردند مطلبی نوشتم که به بسیاری بر خود و متاسفانه از طرف تیوال هم حذف شد.
اما هنوز بر سر مواضع خودم هستم. ما در نهایت اینجا حتی در حرفه ای ترین حالت ممکن فقط مخاطب هستیم. حق داریم اظهار نظر کنیم و حق داریم نقاط ضعف و قوت هر اثری را بنا بر سلیقه و آگاهی خود بیان کنیم. ولی دیگر رسالت یا ماموریت و یا مسئولیت بیشتری نداریم. هیچ کجا این ماموریت را به ما نداده که مچ فلانی را بگیریم که نظر واقعی گذاشته یا غیر واقعی. گرچه خود من اصلا با این عمل غیر اخلاقی که برخی گروه ها نظرات غیرواقعی مثبت ثبت کنند موافق نیستم.
ما هیچ مسئولیت یا رسالتی برای اینکه همه مخاطبین تئاتر را متوجه کنیم که نمایشی را ببینند یا نبینند نداریم. بازهم تاکید می کنم در عالی ترین درجه ما مخاطب تئاتر هستیم. برخی پیگیر تر و حرفه ای تر و برخی مخاطب عادی تر. اینکه 24 ساعته درباره همه نظرها و سلیقه ها درج نظر کنیم و فکر کنیم سلیقه و نظر ما حکم مطلق است و جز آن کفر به مقدسات است ما را از دایره مخاطب
... دیدن ادامه ››
خارج می کند.
اینکه ما حتی از خود گردانندگان سامانه تیوال متعصب تر رفتار کنیم و توقع داشته باشیم تیوال باب سلیقه و مدل فکری ما مدیریت شود هم که دیگر نور علی نور است. بازهم با صدای بلند و برای بار هزارم می گویم که مخاطب حق دارد برای هر اثر ابراز نظر و نقد داشته باشد. اثری را دوست داشته یا دوست نداشته باشد. گروه های نمایشی هم باید نظر مخاطب را با احترام و فروتنی بشنوند و تا جایی که امکان پذیر است اثر خود را اصلاح کنند.
اما فراتر از این را نه وظیفه مخاطب می دانم و نه تعهد هنرمند. فراتر از این حد "مخاطب" و حد "سازنده اثر "، دیگر می شود نوعی وسواس فکری که هم برای این محیط آسیب زننده است و هم برای خود مخاطب و هم باعث ایجاد گارد و حالت تدافعی برای هنرمند می شود که جز فرسایش و تحلیل روان هر دو طرف نتیجه ای نخواهد داشت. که هر دو این گروه ها در یک طرف و آن هم طرف هنر قرار دارند.