فریدون مشیری سرود:
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم.
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم.
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم....

آنگاه بود که زمزمه کردم:
با تو مهتاب شبی رقص کنان، جامه دران پیوستم
به نگاه طرب انگیز و شررریز تو مهمان شدم و بنشستم
ساقی و ساغر و می جمله فرارویم بود
آنگهانی که به صهبای دو چشمان تو از خود رَستم
عطر ... دیدن ادامه ›› گیسوی تو در عمق مشامم پیچید
تا دگربار شوم زنده بدان بوی، دست از جان شُستم
گر نی ام دیده ور اندر دگران و بد و نیک
چه توان کرد؟ به دیدار تو چشمی بستم
جانفزایا! از فروغ مهر رویت کِی شوم سیراب من؟
باده نوشانم که از نوش شرابت سخت مستم
گر خدا نبود بر عرش کبریای خود گواه و پادشاه
از ته دل گویمت شاها و ماها! من شه و مه می پرستم