محمد حسین نادری

هنرگر

فعال هنری

خداقوت میگم به همه ی عوامل گروه اجرای نمایش رویای آمریکایی.نمایش ازنظر مخاطب عام خوب و زیبابود.از نظر مخاطب خاص هم با اجازه میخوام کمی صحبت کنم.ریتم درکل ضعیف بود به جز در لحظاتی در صحنه های پایانی.موسیقی همراه بود.اکسسوآر نسبتا خوب بود.بازی بازیگران لحظاتی بسیار اغراق شده بود در واقع در جاهایی که باید انرژیک و فیزیکال بازی کنندنمیکردند پایین بودندانرژی و برعکس.به هرحال زحمت کشیده بودند معلوم بود و تپق تقریبا اصلا نزدند و روان ومسلط برمتن بودند.کارگردان می‌توانست با میزانسن های بهتر وخلاقانه انرژی و ریتم صحنه را بهش کمک کند و بهتر کند.اما در مورد بازنگری متن چیز آنچنان بکر و نابی دست گیرم نشد ولی بعضی جاها خلاقانه و قابل تفکر بود وبه نوعی دختر خانواده و مادر او ورفتار با بچه ها خیلی بد بود که این نحوه ی رفتار غلط و اثراتش میتونه خیلی آسیب زا باشه .که درایران داره به سمت بهتر بودن پیش میره ولی هنوز هم هستن چنین خانواده هایی.ببخشید که پرحرفی کردم جملات آخرم دلی بود .در ضمن با شخصیت پسر خانواده من بسیار همزاد پنداری کردم گرچه که اگه یه مقدار رئال تر بازی کنه خیلی بهتر میشه. پدر خانواده و آقای خواستهگار هم خوب بود .بازم خسته نباشید میگم به همه ی اعضای محترم این اجرا.

سلام و خسته نباشید خدمت همه ی بازیگران توانمند. به نظر من واقعا اجرا قابل تفکری بود و دیالوگ ها درست درجای خود ادا میشد و همچنین نور و موسیقی هم خوب و همراه کار بود. من به شخصه بازیه دوستا ن عزیزم مهدیه مهمودیان کرامت و علیرضا تاجیک و مصطفی اعتدادی و مهدی هاشم آبادی رو خیلی دوست داشتم 👏❤❤