یادداشت آقای محمدجواد حق شناس بر نمایش جمعه کشی

از مهر ماه تماشاخانه‌ی سنگلج  شاهد اجرای نمایش جمعه‌کُشی است که قرار است تا پایان آبان ماه ادامه یابد.
این اجرا که ۴۶ سال از نگارش و نمایش آغازینش می‌گذرد، هم‌چنان تازه و روان، با تماشاگرش ارتباط برقرار می‌نماید.
گفت‌وگوهایی که در یک قهوه‌خانه میانِ نعمت قهوه‌چی و ناصر راننده و محسن دوچرخه‌ساز، همتی کافه‌دار با آقای احمدی (اسماعیل خلج) صورت می‌پذیرد.

اسماعیل خلج که نامش در میان بزرگان و پیش‌کسوتان هنر تئاتر، هم‌چنان از اعتباری والا برخوردار است، نشان می‌دهد که دغدغه‌مند مردمِ عادیِ کوچه و بازار است و با غم‌شان، غمگین و در شادی‌شان شریک می‌شود،  وی که هنرش تنها به حوزه‌ی نمایش بسندگی ندارد، بلکه نقاشی چیره‌دست و نمایش‌نامه‌نویسی اهلِ شعر نیز هست، بسیار بی‌تکلف و روان، با خلق کاراکترهای آشنا و استفاده از زبانِ شعر به تصویرسازی و ارائه‌ی برش‌هایی از زندگی و روابطِ روزمره‌ی آدم‌هایی که آفریده است، می‌پردازد. ‌چهره‌هایی که با همه‌ی تفاوت‌هایشان با هم، درددل، دعوا، رفاقت و زندگی می‌کنند.

درود و سپاس فراوان جناب خلج،
کام‌یابی و مانایی‌تان را از یزدان بزرگ آرزومندم.

رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران