محمد مهربان زاده
کیوان صمدی، حسین برزگرزاده
محمدرضا خردمند
پریسا غریب صحراکار
گروه تئاتر تافا
میگه ما به زودی میرسیم ولی هنوز سر جای خودمونیم. مهم نیست. من کم کم دارم به اسکله عادت میکنم. مطمئن نیستم بخوام از اینجا برم. من تو ذهنم سفر میکنم. تازه، من که هنرمند نیستم. دلقکم. غیر اینم چیزی نیستم. یادم نمیاد چیز دیگهای بوده باشم. بالاخره یه روز میخندن، باید منتظر اون روز باشیم. خنده بلندی که همه جا شنیده میشه. سوار باد از دریا میگذره و موفقیت ما رو به تموم دنیا اعلام میکنه.