تیوال نمایش شیش و بش
S3 : 07:41:30
  ۱۰ تیر تا ۰۸ مرداد ۱۳۹۵
  ۱۹:۰۰
  ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه
 بها: ۱۵,۰۰۰ تومان

: محمد چرم شیر
: سید جواد روشن
: (به ترتیب حروف الفبا)مهسا ایرج پور، علی باروتی، صدف بختیاری، امیرعباس حسینی، مهدی ذاکر حسینی، محسن زرآبادی، مرتضی شاه کرم، حسین شفیعی، الهه شه پرست، مرضیه صدرایی، کامبیز طلایی، بهرنگ فرهنگ دوست، وحید نفر

: سینا ییلاق بیگی
: عنایت خادم بشیری
: نیوشا سردشتی
: حسین عبدالله زاده
: عنایت خادم بشیری
: مهدی ذاکر حسینی
: نسترن پاکدامن
: مهدی دهقانی
: آرام سلیمانی
: مهدی دوایی
: مهرانگیز قهرمانی
: سارا عابدی- اجرا شده در هفدهمین جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی
دسته‌بندی:
خانوادگی

مکان

پایین تر از میدان حسن آباد، ضلع جنوبی پارک شهر، خیابان بهشت، تماشاخانه سنگلج
تلفن:  ۵۵۶۳۰۸۷۱، ۵۵۶۲۵۴۴۴


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
یادداشت سید جواد روشن به بهانه‌ی اجرای نمایش "شیش و بش" نوشته محمد چرمشیر در تالار سنگلج

نمایش ایرانی در تالاری خاطره انگیز


سنگلج تالاری پر خاطره است که از افتتاح آن در مهرماه 1344، حدود نیم قرن می‌گذرد. یکی از قدیمی‌ترین تالارهای فعال کشور که در محله‌ای قدیمی واقع شده است و از همان ابتدا با نیت اجرای نمایش‌های ایرانی تاسیس شد و تلاش شده بود تا مخاطبان از طبقات مختلف را به خود جلب کند. سنگلج با خود خاطراتی از هنرنمایی بزرگانی چون عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، عباس جوانمرد، جعفر والی، داوود رشیدی، پرویز فنی‌زاده، اکبر زنجان‌پور، جمیله شیخی، هرمز هدایت، پرویز تائیدی، سعدی افشار و بسیاری دیگر از بزرگان تئاتر ایران را به همراه دارد. آنانی که تئاتر را از سال‌های دورتر دنبال می‌کنند بی شک نمایش‌های "امیر ارسلان"، "چوب به دست‌های ... دیدن ادامه » ورزیل"، "بهترین بابای دنیا"، "بلبل سرگشته"، "پهلوان اکبر می‌میرد"، "سلطان مار"، "کوروش پسر ماندانا"، "روزنه آبی"، "افول"، "شهر قصه" و بسیاری دیگر نمایش‌های به یاد ماندی از نویسندگانی چون پرویز کاردان، غلام‌حسین ساعدی، علی نصیریان، بهرام بیضایی، اکبر رادی، بیژن مفید و... را به یاد دارند. هر چند در مقطعی و قبل از انقلاب با تغییر سیاست‌ها نمایش‌های خارجی نیز در این تالار اجرا شده است ولی همواره به عنوان مرکز توجه و اجرای نمایش‌های ایرانی شناخته شده و می‌توان ادعا کرد در حال حاضر در کنار تالار هنر- که مختص اجرای نمایش‌های کودک و نوجوان است- تنها تالار حرفه‌ای در تهران است که هویت مشخصی برای مخاطبان خود دارد و اختلاف سلیقه‌های مدیران آن در طول سال‌ها شاید در کیفیت آثار اجرا شده در آن تاثیر گذاشته باشد ولی هویت ایرانی بودن تالار را حفظ کرده است. البته این سوال پیش می‌آید که منظور از نمایش ایرانی چیست؟ آیا نمایشی که توسط یک نویسنده‌ی ایرانی و در مورد موضوعی – اجتماعی، تاریخی و... - از جامعه‌ی ایران نوشته شده باشد، نمایش ایرانی محسوب می‌شود؟ و یا مراد آثاری است که بر اساس سنت نمایش‌های ایرانی همچون روحوضی، تعزیه، نقالی و... نگارش و اجرا شود؟ باید گفت به نظر پاسخ به این سوال هنوز محل بحث است. هستند اساتید و هنرمندانی که معتقدند با افزایش تالارهای تئاتری، تالار سنگلج باید صرفا مرکز تولید و اجرای نمایش‌های ایرانی – سنتی شود تا هنری مثل نمایش "سیاه بازی" همواره حفظ شود و از طرف دیگر هنرمندانی هستند که دامنه‌ی نمایش‌های ایرانی را بزرگتر می‌انگارند و به حفظ سابقه‌ی تاریخی این تالار که محل اجرای نمایش‌های متنوع ایرانی بوده است تاکید دارند. نکته‌ی اشتراک این دو نظر، اجرای نمایش‌هایی است بر گرفته از سنت، فرهنگ و اندیشه‌ی ایرانی که برای مخاطب ایرانی، قابل لمس و درک است.
نمایش "شیش و بش" نوشته‌ی محمد چرمشیر در ساحت متن با خود نشانه‌هایی دارد از شخصیت‌های آشنای نمایش‌های روحوضی مثل سیاه، حاجی، زن حاجی و... ولی به هیچ وجه تلاش نمی‌کند تا تبدیل به تیپ‌های سنتی این‌گونه نمایش‌ها شود و از ساختار و قواعد مرسوم نمایش‌های سنتی و روحوضی تبعیت ندارد. ولی فضای حاکم بر اثر که در دوره‌ی قاجار و تهران قدیم می‌گذرد پر است از نشانه‌های نمایش ایرانی. در اجرا نیز من بر اساس فضای حاکم بر نمایش‌نامه، با استفاده از دکور، موسیقی، شعر، آواز، لباس، لهجه و... کوشیده‌ام تا فضای آشنای نمایش ایرانی را برای مخاطب ایجاد کنم. "شیش و بش" فضایی کمدی دارد و در وهله‌ی اول تلاش داشتم تا مخاطب از دیدن نمایش لذت ببرد و سرگرم شود ولی فراموش نکردیم که هنر تئاتر، هنر اندیشه است. از این رو "شیش و بش" مذمت قضاوت‌های عجولانه و پرهیز از سوء تفاهم در زندگی اجتماعی است. متاسفانه امروزه در زندگی خیلی از ما موضوعات پیش پا افتاده‌ای باعث رنجش و ناراحتی‌های دراز مدت می‌شود. در صورتی که اگر کمی تامل کنیم در می‌یابیم که موضوع آنقدر هم اهمیت نداشته که به خاطرش دوستی‌ها را کنار بگذاریم. دامن زدن به موضوعات کوچک و قضاوت‌های یک طرفه و اشتباه، ناراحتی و اختلافات را بیشتر و عمیق‌تر می‌کند در صورتی که اگر به جای اینکه موضوعی را در ذهنمان پرورش دهیم و بی‌جهت بزرگ کنیم در موردش با دیگران حرف بزنیم به راحتی قابل حل خواهد بود. "شیش و بش" بیش از هر چیزی در این مورد صحبت می‌کند که به ظاهر مسائل خیلی توجه نکنیم و اجازه ندهیم تا سوء تفاهم‌های کوچک تبدیل به اختلاف‌های بزرگ شود.
امیدوارم اجرای نمایش "شیش و بش" برای مخاطبانش خاطره‌ای شیرین از دیدن یک نمایش ایرانی در تالاری خاطره‌انگیز باشد.
farhad riazi این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
برخی از هنرمندانی که تا کنون نمایش "شیش و بش" را دیده اند:

جعفر والی، هرمز هدایت، رضا بابک، داریوش اسدزاده، سهراب سلیمی، دکتر تاجبخش فنائیان،دکتر قطب الدین صادقی، داوود فتحعلی بیگی، آزاده پور مختار، اردلان شجاع کاوه، دکتر محمد حسین ناصربخت، اتابک نادری، خسرو احمدی، آندرانیک خچومیان، علی بی غم، فرزانه نشاط خواه، بهزاد خداویسی، محمد ساربان، دکتر سعید اسدی، منوچهر اکبرلو، مریم معترف، دکتر رحمت امینی، دکتر عطا الله کوپال، شهرام کرمی، شیرین یزدان‌بخش، کاظم هژیر آزاد، ناهید مسلمی، مهدی میامی، یارتا یاران، اصغر همت، آشا محرابی، عباس رنجبر، رضا آشفته، خیرا.. تقیانی پور، جواد انصافی، خسرو شهراز، ناصر آویژه، سیروس همتی، محمد نباتی مقدم، آرمان طیران، کرامت رودساز، ، فربد فرهنگ، جواد پورزند، فرشاد منظوفی نیا، همایون علی آبادی، سعید محبی، ... دیدن ادامه » عیسی یوسفی‌پور، مهری آل آقا ، مصطفی محمودی، محمدرضا آزاد فر، افشین هاشمی، حسن باستانی، قاسم جعفری، بهرام سروری نژاد، میر نادر مظلومی، مرجانه گلچین، سیاوش چراغی پور، اکبر ثابت کسایی، مجید گیاهچی، اکرم قاسم پور، نقی سیف جمالی، کیومرث مرادی، کوروش سلیمانی، افسانه زمانی، هادی حجازی فر، ابراهیم گله دار زاده، وحید لک، هوشنگ قوانلو، فرید کشکولی، علی جعفری، فرشته حبیبی، سامان خلیلیان، فرهاد تجویدی و....

http://theater.ir/fa/61796

http://theater.ir/fa/61939
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

سید جواد روشن در گفت و گو با خبرگزاری آنا:

«شیش و بش» تابع نمونه‌های عینی نمایش ایرانی نیست

سیدجواد روشن کارگردان نمایش «شیش و بش» گفت: «فضای کلی نمایشی که این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه است در عین‌حال که برگرفته از نمایش سنتی ایرانی است تابع نمونه‌های عینی نمایش ایرانی نیست.»

سیدجواد روشن در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی آنا، گفت: «نمایش «شیش و بش» اثری است که در بستر نمایش‌های ایرانی به نگارش درآمده ولی الزاما از قرارداد‌ها یا شاخصه‌های نمایش ایرانی تبعیت نمی‌‌کند بلکه از ویژگی‌هایی برخوردار است که کاراکترها به برخی از شخصیت‌های نمایش ایرانی مثل سیاه شبیه می‌شوند در حالی که الزاماً سیاه نیستند و تنها برخی از ویژگی‌های آن را دارند.»

وی اظهار کرد: «فضای این اثر نمایشی نزدیک به فضای نمایش ایرانی است و قالب اصلی نمایش گویا از شیوه نمایش‌های غربی الهام گرفته شده است برای مثال ممکن است تصور شود که از کمدی اشتباهات و یا شاخصه‌های نمایش ایرانی تبعیت می‌کند در حالی که در حقیقت چنین چیزی نیست و این ویژگی و فضایی که است چرمشیر به خوبی توانسته ایجاد کند.»

کارگردان نمایش «شیش و بش» تصریح کرد: «ما در اجرای این اثر نمایشی سعی کرده‌ایم ویژگی‌های متن را در اجرا نیز لحاظ کنیم. فضای کلی نمایشی که این روزها در تماشاخانه سنگلج روی صحنه است در عین‌حال که برگرفته از نمایش سنتی ایرانی است تابع نمونه‌های عینی نمایش ایرانی نیست.»

وی یادآور شد: «تئاتر هنری قراردادی است و ما در اجرای نمایش‌های ایرانی با مخاطب قراردادهای هنری می‌گذاریم برای مثال در نمایش تعزیه تشت‌ آب به مثابه رود فرات است چنین فضاهایی در نمایش «شیش و بش» وجود دارد برای مثال شخصیتی در نمایش است که شبیه سیاه در نمایش‌های ایرانی است با این تفاوت که این کاراکتر عیناً سیاه نیست.»

این ... دیدن ادامه » کارگردان تئاتر در سخنانش تصریح کرد: «فضاهایی که نزدیک به نمایش سنتی است گاه ویژگی خلق موقعیت‌های کمیک ایجاد کرده و به همین دلیل برای مخاطب نیز جذاب است.»

وی درباره اجرای نمایش «شیش و بش» در تماشاخانه سنگلج گفت: «من همواره دوست داشتم تا فرصتی ایجاد شود و بتوانم نمایشی را در تماشاخانه سنگلج اجرا کنم. در زمانی که به دنبال نمایش بودم تصمیم به اجرای نمایش کمدی گرفتم که در بستر نمایش ایرانی اجرا شود، پس از مطالعه متن متوجه جذابیت‌های نمایشنامه شدم و در نهایت تصمیم به انتخاب این متن برای اجرا گرفتم. این نمایش با توجه به طراحی و نوع میزانسنی که داشت برای اجرا در تالار قاب‌عکسی مناسب بود و به همین دلیل در سنگلج اجرا می‌شود.»

وی با تاکید بر این‌که تماشاخانه سنگلج بهترین انتخاب برای اجرای نمایش «شیش و بش» بود، افزود: «این اثر قبل از اجرای عمومی در جشنواره نمایش‌های آیینی سنتی اجرا شد، بنابراین در اجرای عمومی با توجه به مشاهده برخی از بازخورد‌ها و مشخص شدن نقاط قوت و ضعف کار یکسری دستخوش یکسری تغییرات شد که یکی از آنها کاهش بازی‌های نوری بود چراکه در اجرای جشنواره‌ای بخاطر تعدد صحنه‌ها رفت‌وآمد نوری زیادی داشتیم و بعد متوجه شدیم که همین امر باعث خسته‌شدن مخاطب می‌شود. بر اساس تغییرات ایجاد شده و چینش صحنه‌ها در نمایش تایم نمایش 15 دقیقه کاهش پیدا کرده است.»

روشن درباره بازخورد مخاطب در مواجهه با «شیش و بش» عنوان کرد: «تماشاخانه سنگلج دارای ظرفیتی حدود 220 نفر است و برای ما مهم است که به لحاظ اجرایی استفاده حداکثری از سالن داشته باشیم. در برخی آثار، نمایش‌ها با حضور افراد چهره روی صحنه می‌رود و همین امر باعث جذب مخاطبی که بلیت خریداری می‌کند، می‌شود. از این حیث توقع ما نسبت به جذب مخاطب برآورده نشده و با توجه به آنچه انتظار داشتیم فاصله داریم اما با درنظرگرفتن شرایط موجود در تالار که مخاطب خود را دارد می‌توان گفت که استقبال از «شیش و بش» قابل قبول بوده است.»

وی اضافه کرد: «از رضایت مخاطبان در زمان خروج از سالن بسیار خوشحال هستم البته این به معنای انجام دادن هرکاری برای کسب رضایت تماشاگر نیست چراکه ما سعی کرده‌ایم با حفظ اصول حرفه‌ای، نمایشی را تولید کنیم که هم مخاطب حرفه‌ای و تخصصی داشته باشد و هم مخاطب عام.»

درخصوص تبلیغات این نمایش بیان کرد: «تبلیغات آثار فرهنگی در حال تغییر است چراکه پیش از این به واسطه چاپ پوستر و تراکت این کار انجام می شد و در حال حاضر افراد با استفاده از فضای مجازی به تبلیغات می پردازند. ما در اطلاع‌رسانی اجرای این اثر هم از فضای مجازی و هم از شکل سنتی استفاده کرده‌ایم. در این بین واقعیت این است که ما همواره با تبلیغ آثار به دنبال جذب مخاطبی هستیم که هزینه صرف خرید بلیت کند. شاید بخشی از تبلیغات باعث دیده شدن آثار شود اما الزاماً منجر به خرید بلیت نمی‌شود.»

وی در سخنانش یکی از مشکلات گروه‌های نمایشی را محول کردن مسئولیت تبلیغات بر دوش گروه‌های نمایشی معرفی کرد و افزود: «سالن‌ها هم در سرنوشت موفق‌شدن یا موفق نشدن گروه‌ها تاثیرگذار هستند و به واسطه اعتبار و مسئولانی که تحت عنوان روابط عمومی دارند می توانند در این بخش نقش کمک‌کننده‌ای داشته باشند. همچنین مرکز هنرهای نمایشی مسئولیت دارد در دعوت مخاطبان و اطلاع رسانی برنامه‌ریزی داشته باشد.»

لینک گفت و گو:
http://www.ana.ir/news/125641

گزارش تصویری از نمایش "شیش و بش"

http://dourbin.net/albumdetail-12725-fa.html
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید