همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق چت آنلاین و ایمیل در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش از زیر زمین تا پشت بام
S3 : 10:09:01
امکان خرید پایان یافته
  ۰۹ شهریور تا ۰۹ مهر ۱۳۹۵
  ۱۹:۰۰
  ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: مهین صدری
: افسانه ماهیان
: الهام کردا، صابر ابر، هوتن شکیبا، مارین ون هولک

: منوچهر شجاع
: محمد رضا جدیدی
: امیر اسمی
: مهرداد متجلی
: زمان وفا جویی
: شیما مرادی
: امیرسپهر تقی لو
: امیر قالیچی ها
: منوچهر شجاع
: محمدرضا حسین زاده
سبک:
مستند

گزارش تصویری تیوال از نمایش از زیر زمین تا پشت بام (سری سوم) / عکاس: رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نمایش از زیر زمین تا پشت بام (سری دوم) / عکاس: رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

گزارش تصویری تیوال از نمایش از زیر زمین تا پشت بام (سری نخست) / عکاس: رضا جاویدی

... دیدن همه عکس ها »

آواهای وابسته

مکان

خیابان طالقانی، خیابان شهید موسوی شمالی، جنب خانه هنرمندان، تماشاخانه ایران‌شهر
تلفن:  ۸۸۸۱۴۱۱۵_۸۸۸۱۴۱۱۶


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
نمایش جالب با تصویر سازی فوق العاده ، بازی عالی و اکت خوب بچه ها.اما در مقایسه با کارهای قبلی این دوبزرگوار (خانم ها ماهیان و صدری )کاره جذابی نبود ، شاید به خاطره اینکه عادت کردیم به تکرار گفتن محدودیت ها و مشکلاتی که در پی اون اتفاق میافته، شاید به خاطره موضوع که خیلی ها میدونستیم اما از ریز اون خبر نداشتیم ، شایدم به خاطره اینکه دیگه خسته شدیم یا عادت کردیم به وقوع اتفاقات تلخ و وحشتناک..
اما اتفاقی که در لحضات پایانی درست وقتی که داری فکر میکنی که توقع ام بیشتر بود از نویسنده ، کارگردان یا بازیگرا ، درست وقتی که داری فکر میکنی میتوتن بگم عالی بود یا نه تیر خلاص با حضور دختر کوچولوی عالی دوست داشتنی و صد البته خوش صدا ،به سمتت شلیک میشه و با خودت میگی عالی بود، تو این تیاتر و موفق کردی و زنده زنگه داشتی
امیرمسعود فدائی این را دوست دارد
و برای من که کارهای قبلی این دو بزرگوار رو ندیده بودم فوق‌العاده دوست‌داشتنی بود!!اگه هم‌هوایی و سه جلسه تراپی رو می‌دیدم احتمالاً باید از شعف یک شب تا صبح تو خیابونا پرسه می‌زدم!!
۱۴ مهر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
کار قبلی خانم ماهیان خیلی بهتر بود. ولی هوتن شکیبا همیشه خوبه.
وحید عمرانی این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
فکر میکردم صرفا با یک دیالوگ گویی طرف هستم ولی نمایش فراتر از این ها بود.
در ابتدای نمایش به خاطر نشناختن شخصیت ها کمی گیج بودم ولی داستان با جلو رفتن شفاف می شد
داستان گویی زیبایی بود به نظرم
حدس ها و گمان ها از چیزی که انتظار نمی رفت، از فردی که فکر می کردن می شناسنش و از داغ ندونستن ماجرا
بازی ها به نظرم خیلی خوب بود
موسیقی عالی بود
کاش اسم آهنگ ها رو بذارن من فقط یکیش رو پیدا کردم
با آرزوی موفقیت و کارهای بهتر
سلام
این سه ترانه رو یادم مونده:
I Who Have Nothing - Live New Free Edition
Roger Waters - It's A Miracle
Björk - Joga
۱۲ مهر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با اینکه این سبک از نمایشنامه رو در اجرای دیگری همچون هم هموایی هم دیده بودم و هم هموایی را دوست داشتم اما اصلا با این نمایش ارتباط برقرار نکردم. خلاقیتی در بر نداشت. با اینکه حول محور موسیقی بود خیلی بهتر میتونست از افکت های صوتی بهره ببره اما اینچنین نبود. زیاد هم جالب نیست کل یک نمایش خودش رو متکی به اجرای موسیقی انتهای نمایشبدونه. "از این جهت میگم که بازیگران هم خودشون خیلی در تشویق اجرای انتهایی اصرار میورزیدند). اگرقرار به تکرار چنین نمایشنامه هایی که مثل مونولوگ خوانی توسط چند نفر است، باشد، بهتر است کمی تغییراتی جذاب تر در آن ایجاد شود. در غیر این صورت فقط داستان عوض میشود اما پیکره کلی نمایش همان باقی می ماند. بدون کمترین زحمت. بدون طراحی صحنه و لباس مناسب. فقط کمی بازی با نور لازم دارد.
حسین پوریعقوب، رومینا خلج هدایتی، پرند محمدی و Mandana Motaei این را خواندند
علی رحیمی و Sara.ad این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من برای امروز ساعت 5 عصر سه تا بلیط خریدم که احتمال زیاد نتونم برم
B-۱-۴۸ / B-۳-۶۹ / B-۳-۶۸
کسی نمیخوادشون؟
یا اینکه با ساعت 7 عوض کنه
۰۶ مهر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش پر احساس و متفاوتی بود با بازی عالی آقای شکیبا و موزیک درجه یک
شادی بهرامی این را خواند
شیرین این را دوست دارد
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
این از اون کارایی که به نظر من آخرش میگی خب که چی؟!
البته من برای نظر دیگران احترام قائلم و بازی خوب صابر ابر و هوتن شکیبا رو تحسین میکنم ولی با موضوع این کار نتونستم هیچ ارتباطی برقرار کنم
داستان نمایش خوب پرداخته شده بود ولی به نظرم می رسید که کل این دیالوگ ها بهانه ست تا در آخر کار اون دخترک خوش صدا برامون یه دهن بخونه و ما براش کف و سوت بزنیم...!
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من مهین صدری رو در مقام نمایشنامه نویس بیشتر از مهین صدری در مقام بازیگر و کارگردان می پسندم. به نظرم از «هم طناب»تا «هم هموایی»و بعدش تا «از زیرزمین تا پشت بام» پیشرفت خوبی داشته. و امیدوارم در آینده کارهای بهتر از این هم ازش ببینیم. هر چند که الان نتوستم فهرست کامل فعالیت های تئاتریش رو با جستجو در اینترنت پیدا کنم. اگر اشتباه نکنم قبل از این ها در نوشتن نمایشنامه «کوارتت» هم با امیر رضا کوهستانی همکاری داشته. در کل در از زیرزمین تا پشت بام تقسیم کار خوبی صورت گرفته بود و من نتیجه رو پسندیدم. امیدوارم مهین صدر ی عزیز و باقی نمایشنامه نویس هامون امکان چاپ کردن نمایشنامه هاشونو هم پیدا بکنن!
شادی بهرامی این را خواند
ساره رزاززاده و وحید عمرانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
ساکن طبقه وسط

نمایش "از زیر زمین تا پشت بام" به کارگردانی "افسانه ماهیان" همکاری دیگری از او با مهین صدری در مقام نویسندگی پس از نمایش هم هوایی می باشد. این بار هم مهین صدری به مسئله اجتماعی دیگری پرداخته و بررسی گروه های موسیقی غیر مجاز را دستمایه نوشتار خود کرده است. نمایشنامه مهین صدری با استفاده از مدارک و اطلاعات موجود سعی در روایت نحوه کشته شدن اعضای گروه سگ های زرد در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ در بروکلین نیویورک و آنچه که ابتدا به ساکن در شکل گیری گروه و روابط فی مابین آنها اتفاق افتاده است را دارد. اینگونه نوشتار مهین صدری که به باز سازی صحنه ای از یک واقعه با استفاده از مونولوگ گویی کارکتر ها می پردازد، خود به خود برای فرم نمایش تعیین تکلیف میکند. اساسا نمایشنامه هایی که ماهیت مستند و گزارش دهنده دارند، از آنجا که محتوای خود از واقعیت ... دیدن ادامه » های اجتماعی می گیرند، سعی در برجسته سازی موقعیت خاص با صراحت در زبانی که از خود نشان می دهند را دارند.
نمایش "از زیر زمین تا پشت بام" چهار کارکتر دارد که می خواهد با تک گویی هر یک از آنها تماشاگر را از نظر ذهنی با چالش همراه کند. هر کدام از کارکتر های نمایش بنا به فراخور نقش کارکردی شان در واقعه، داستان را از منظر خود روایت میکنند و طبیعتا از آنجا که در نمایش مستند بازی حسی بازیگران رد میشود، تماشاگر مجالی برای همذات پنداری با آنها را ندارد. هر کدام از کارکترهای نمایش با استفاده از فاصله گذاری، خاطره گویی و بر هم زدن روال صحنه ای میخواهد بخش روایت داستانی مرتبط با خود را که متضاد با زوایای داستانی دیگر کارکتر ها می باشد را برای برانگیختن قضاوت و داوری تماشاگر پر رنگ تر و برانگیخته نماید.
تماشاگر در این نمایش موضوعات مختلفی را تجربه میکند؛ از چیستی موسیقی زیرزمینی و غیر مجاز، ادامه به فعالیت گروه سگ های زرد در خارج از کشور، انزوا طلبی در روابط فردی و اجتماعی ( شخصیت رفیع ) و کشته شدن اعضای گروه بوسیله مظنون اصلی و خودکشی او ( رفیع ) که به صورت متقاطع در هم تنیده میشوند. ابزار افسانه ماهیان در این نمایش برای روایت نمایش تلاقی نورها برای خلق یک فضای انتزاعی است که نتوانسته در تمامی لحظات نمایش قاب های زیبا شناسانه ای ببندد و همچنین شکستن صحنه ها با وسط صحبت هم پریدن ها کارکترها میباشد. صحبت های مونولوگ گونه ای که تماشاگر را دچار سوء تفاهم میکند که جهت داستان به کدام سمت می برد و موضع خود را در تعریف انسان ها چه ستم دیده و چه معترض مشخص نمیکند.
نمایش "از زیر زمین تا پشت بام" نتوانسته است همانند هم هوایی در برقراری ارتباط و تاثیر گذاری بر مخاطب موفق عمل کند. چه آنجا که میخواهد به صورت نسبی و محتاطانه ابعاد خشونت آمیز بودن تئاتر مستند را در صحنه قتل اعضای گروه با پرچانگی در توصیف مسلسل کالیبر ۳۰۸ نمایش دهد و چه آنجا تحت عنوان تئاتری مستندی به عنوان شاخه ای از تئاتر سیاسی تنی به آب شعار زدگی می زند و چه آنجا که میخواهد این همه گره های کوری که ایجاد کرده را، در پایان بندی نمایش گره گشایی کند، سرنوشت و گذشت زمان قهرمان های داستانش را به آینده ای نامعلوم و احتمالا امید بخش گره می زند. نمایش "از زیر زمین تا پشت بام" در استعاره ای که در طراحی لباس خود دارد از گام های لخت قرمز رنگ کارکترهایش تا هدفون های بی صدای قرمز رنگ آنها در حال پرسه دادن تماشاگران از کف پا کارکترها ( زیر زمین ) تا سر ( پشت بام ) آنها می باشد ولی عایدی تماشاگر در این گردش، جامه ی سر و پا سیاه رنگ کارکترها می باشد.

http://www.armandaily.ir/fa/Main/Page/1275/16/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87-%D8%A2%D8%AE%D8%B1

http://www.armandaily.ir/fa/Main/Detail/164053/%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B7%D8%A8%D9%82%D9%87-%D9%88%D8%B3%D8%B7
...عایدی تماشاگر در این گردش، جامه ی سر و پا سیاه رنگ کارکترها می باشد.
۱۱ بهمن ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
زیبا دوست داشتنی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اصلاً دوست نداشتم. یک داستان معمولی با ساده ترین ساختار بیان و چند بازی معمولی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نگاهی به نمایش «از زیر زمین تا پشت‌بام»

هیاهوی یک مینی‌مال
سارا حدادی

آنچه به عنوان اثر مینی‌مال می‌شناسیم حذف خالق اثر با یک نقطه روایی مستقیم است. با این تعریف تک‌خطی نمایش «از زیر زمین تا پشت‌بام» را نه‌ می‌توان اثری مینی‌مال نامید؛ چرا که شما خالق اثر را حذف شده نمی‌یابید و هم می‌توان این نمایش را اثری تماما مینی‌مال نامید.
با دیدن «از زیر زمین تا پشت بام» پس از مدتی کوتاه که از آغاز نمایش می‌گذرد‌، دیگر بازیگرانی چون الهام کردا ، صابر ابر‌، هوتن شکیبا و مارین ون هولک را نمی‌بینید؛ به جایش چهار ایرانی از نسل امروز می‌بینید که برای رشد و دیده‌شدن استعداد‌هایشان پای از ایران فراتر گذاشته و این بار نیویورک مامنی می‌شود برای رستن این شکوفه‌های خلاقیت‌. تضاد فرهنگی و تقابل جهان‌بینی ایرانی با غرب آغاز نمایشی است بی‌دکور ... دیدن ادامه » و بی‌هیچ چیزی جز دیالوگ‌های خط به خط قطار شده؛ اما به جای مهین صدری که بی‌تاثیر از همسرش و دیدگاه دیالوگ‌محوری همراه با تخیل امیررضا کوهستانی نیست و نور‌های عجیب و چیده شده که در طول یک ساعت و نیم مخاطب را با خود همراه می‌کند، بی‌شک اشاره به واژگان و چینش درست‌شان که بر ذهن مخاطب حک می‌شوند و ذهن او را تا روزهای بعد همراهی می‌کنند، می‌تواند تعریف خوبی از این اثر دلچسب باشد‌. هر چند در تئاتر ایده این اثر تازگی داشته اما ناخودآگاه ذهن مخاطب را به یاد‌ بهمن قبادی و اثر متفاوتش با عنوان «کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد» می‌اندازد که افسانه ماهیان چاشنی ایده‌پردازی‌اش را از این اثر دریغ نکرده و شما نمایش ماندگار دیگری همچون «هم‌هوایی» و «سه جلسه تراپی» ولی با ساختار متفاوت‌تری از وی خواهید دید. به نحوی می‌توان از منوچهر شجاع به عنوان طراح نور‌، صحنه و لباس به عنوان یکی از نقاط قوت کارگردانی افسانه ماهیان یاد کرد. طوسی و قرمز تنها رنگ‌های انتخاب شده وی برای چینش بیشتر این اثر نمایشی در ذهن مخاطب است. در نهایت می‌‌توان به ایده خلاقانه کارگردان؛ تبدیل یک سالن نمایشی به سوله زیر‌زمینی تمرین موسیقی‌های غیر‌معمول و غیر‌مجاز و دغدغه‌مندی متن از آسیب‌های اجتماعی مهاجران ایرانی به خارج از ایران به خصوص آمریکا اشاره کرد.
«یه بار بهم گفت تنها چیزی که از یه آدم می‌مونه صداشه. صدا هیچ وقت ‌نمی‌میره؛ می‌ره توی کف خونه‌، یه جایی توی شکافای کابینت آشپز‌خونه ، توی بالش و پتوی آدم ذخیره می‌شه ... .»

روزنامه فرهیختگان | http://newspaper.fdn.ir/newspaper/page/2045/8/89951/0
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
وقتی یکی از دغدغه های زندگیت موسیقی باشه، وقتی یه روز و روزگاری خودت هم دستی بر آنش داشتی، اونوقته که تا چهارتا دیالوگ اول از نمایش و می بینی، می فهمی داستان از چه قراره، داستان، داستانِ همون گروهیه که حداقل بعد از رفتنشون خیلی سر و صدا کردن.... البته که قبلش هم به مدد گربه های ایرانی، سگ های زرد شناخته شدن...

این نمایش یه نمایش خاصه، یه نمایشی که یا میخکوبت می کنه واسه دیدنش، یا حوصله ات و سر می بره...
شاید همه پسند نباشه، ولی من پیشنهادش میدم، چون شاید با دیدن این نمایش یک کمی از وضع و اوضاع بچه های موسیقی و بشه درک کرد، گروه های زیر زمینی که خیلی هاشون کارشون به پشت بام می کشه، ولی حتی کسی نمیشناستشون...

سورپرایز نهاییِ ماجرا هم که عالی بود، عااااالی، عااااااااااااالی
البته قبل از آقای قبادی ، خانم ترنگ عابدیان فیلم بلند مستند داستانی «نه یک توهم» که درباره‌ی زندگی موزیسین جوانی در تهران است را کارگردانی و تهیه کرده،
۲۸ شهریور ۱۳۹۵
جناب تهوری ممنون از اطلاعی که دادین، سعی می کنم این فیلم و پیدا کنم و ببینمش، ولی بهمن قبادی دقیقا از همین گروه در فیلمشون استفاده کردن. اشاره ام به این نکته بود بیشتر و باعث شدن خیلی ها این گروه زیرزمینی و بشناسن
۰۴ مهر ۱۳۹۵
بله درست اشاره کردید . فیلم خانم ترنگ هم واقعا دیدنی ست و حاصل سالها تلاش این کارگردان برا معرفی افرادی که با سختی موسیقی کار می کنند . زندگی سارا نائینی که در حال حاضر جایگاهی در موسیقی پیدا کردند
۰۵ مهر ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
افسانه گربه‌های ایرانی
موضوع سرود و هم‌سرایی (و به یک ‌معنا موسیقی) در فیلم «ای ایرانِ» ناصر تقوایی به‌عنوان یک کمدی سیاسی، تقابل فرهنگ و نظامیگری را عریان می‌کند. از نمای اولیه که بر زمینه پرچم شاهنشاهی سه رنگ سبز، سفید و سرخ چند قبضه تفنگ می‌‌آید، نظامیگری رو به زوال به سخره گرفته می‌شود تا پایان فیلم که دانش‌آموزان مدرسه سرود «ای ایران» را روی تیتراژ می‌خوانند. موسیقی و حضورش به‌عنوان یکی از دروس تحصیلی که از پیش از انقلاب در مدارس تدریس می‌شد از «ای ایرانِ» تقوایی که با تاکید روی همین موضوع، بخشی از تاریخ سیاسی- اجتماعی ایران را روایت می‌کند، این‌روزها در نمایش «از زیرزمین تا پشت‌بام» هم خودنمایی می‌کند؛ به‌ویژه این‌روزها که از چهارسوی ایران می‌شنویم کنسرت‌های گروه‌های موسیقی ایرانی لغو می‌شود. سرنوشت شوم لغو کنسرت‌های ... دیدن ادامه » موسیقی حالا گره خورده به نمایش مستند «از زیرزمین تا پشت‌بام»؛ وارد سالن تئاتر ایرانشهر که می‌شوی، به تو گفته می‌شود مراقب باشی وارد صحنه نشوی (عملا صحنه‌ای وجود ندارد) و بعد که می‌روی روی صندلی‌ات بنشینی، بروشورهایی را که حکم هدفون دارند از روی صندلی برمی‌داری؛ گویی تو نیز با بازیگران نمایش (صابر ابر، الهام کردا، هوتن شکیبا و مارین ون‌هولک) هدفون به گوش می‌زنی تا فقط موسیقی بشنوی. نمایش که شروع می‌شود از چهار زاویه دید که در بازی نور و کلمه مدام تو را بازی می‌دهد، روایت‌هایی از مرگ «سگ‌های زرد» را می‌شنوی. هرچند نمایش می‌خواهد نشان دهد که تاکیدش روی موسیقی یک گروه زیرزمینی ایرانی در اواخر دهه هشتاد است که به دلیل مشکلاتی ناگزیر به خروج از ایران می‌شوند و به آمریکا می‌روند، اما عملا روی موسیقی این گروه مانور نمی‌دهد؛ بلکه آنها فقط مرگ تراژیک «سگ‌های زرد» را روایت می‌کنند. گویی مصداق این حرف فردینان سلین در رمان «قصر‌به‌قصر» است که روایت مرگ یک سگ است: «اشکال مرگ بشر این است که یکسره های‌وهوی است!» در این نمایش نیز، آنقدر که مرگ «سگ‌های زرد»، «های‌وهوی» داشت، صدا و موسیقی‌شان «های‌وهوی» نداشت. نمایش هرچقدر نکات خوبی دارد، اما هرگز سعی نمی‌کند روی «صدا»یی که تاکید دارد زنده است و به حیات خود ادامه می‌هد، و این صدا «فارسی» است، جهت داده شود: «یه‌بار بم گفت تنها چیزی که از یه آدم می‌مونه صداشه. صدا هیچ‌وقت نمی‌میره. می‌ره تو کف خونه. یه جایی توی شکافای کابینت آشپزخونه، توی بالش و پتوی آدم ذخیره می‌شه...» اما نمایش تنها روایت مرگ است: مرگ چهار موزیسین ایرانی با «رویای آمریکایی» در «ینگه دنیا». نمایش مستند «از زیرزمین تا پشت‌بام» را باید دید، اما نباید فراموش کرد، آن‌قدر که مرگ «سگ‌های زرد» صدا کرد، صدایشان که موسیقی‌شان بود و موسیقی‌شان که زندگی‌شان بود، صدا نکرد. نمایش «از زیرزمین تا پشت‌بام» هم هرچند می‌خواهد این «صدا» را نشان دهد، نمی‌تواند. بااین‌حال، دیدن این نمایش، دیدن دیگرباره خودمان است در موقعیتی که می‌توانستیم کاری کنیم که نه «سگ‌های زرد» بمیرند و نه «صدا»یشان. اگر نمایش‌های مستند «ویران»، «شنیدن» و «دکلره» را هم دیده‌اید، از این نمایش هم لذت می‌برید. شما از همان ابتدای ورود به سالن نمایش وارد دیالوگی می‌شوید که پایانش کودکی یک دانش‌آموز سوئدی است (به‌نوعی کودکی خود شماست) که در مدرسه‌اش موسیقی را به‌عنوان یکی از دروس تحصیلی، می‌خواند، می‌نوازد، و حالا تو با او و از زبان فروغ می‌خوانی: «صدا، صدا، تنها صدا/ صدای خواهش شفاف آب به جاری‌شدن/ صدای ریزش نور ستاره بر جدار مادگی خاک/ صدای انعقاد نطفه معنی/ و بسط ذهن مشترک عشق/ صدا، صدا، صدا، تنها صداست که می‌ماند...»
آریامن احمدی
منبع : http://www.armandaily.ir/fa/Main/Detail/163318
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
پیشنهاد میکنم از طرف تیوال جلسه نقد و گفتگو بصورت حضوری پس از اتمام دوره اجرا هر نمایش برگزار باشه و عواملی از نمایش دعوت بشوند . شاید برای اینکه این نقدها تاثیری برا اجرای بازیگران نگذاره توسط ایشان خوانده نشه ولی پس از اتمام کار خوب باشه که کارمون مورد نقد واقع بشه برای اجراهای بهتر و افزایش درک و دانش تماشاچیها .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من که ٥ ساله پیوسته تاتر میبینم فرقش رو با نمایشنامه خوانی و رادیو تاتر میدونم . در تعجبم که دست اندرکاران با تماشاچی روراست نیستند و بلیط رو به قصد به اجرا گذاشتن تاتر به بهای بالا میفروشند . اگر قرار باشه کسانی تنها راوی داستان باشند آیا بهتر نیست با تماشاچی صادق باشیم و آنها را به دیدن نمایشنامه خوانی دعوت کنیم تا تاتر ؟؟؟
رضا تهوری این را دوست دارد
دوست نازنین شما که پنج سال است پیوسته تئاتر می‌بینید قطعاً فرق نمایش‌نامه‌خوانی و مونولوگی که چند بازیگر داره مثل دکلره،مالی سوئینی یا همین نمایش از زیرزمین تا پشت بام رو بهتر باید بدونید!
۲۳ شهریور ۱۳۹۵
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چند روز پیش مشتاقانه به دیدن این نمایش رفتم ،اما با گذشت زمان متوجه شدم تنها تقلید و کاری ضعیف از اثر قوی و تاثیر گذار پیشین خانم ماهیان بود .برعکس همهوایی،در این کار نبودن داستان منسجم و روایتهای بدون بازی ببیننه را کسل می کرد علی رغم این که نقشها پشتوانه ایفای نقش و جای کار داشتند اما فقط شبیه هم و در مسیر های خطی و ساده دیالوگ هایشان را می گفتند که با نمایش رادیویی تفاوت چندانی نداشت و ببیننده به لحاظ بازی و دریافت بصری چیز زیادی نصیبش نمی شد.موضوع جای کار بسیار داشت اما در حد یک اختلاف دوستانه از سر حسادت پرداخت شده بود و حدس و گمان های خواهر رفیع هم مارا به جایی نمی رساند...بجای صابر ابر و خانم کردا هر کس دیگری هم بودمی توناست همین نقش را با این کیفیت اجرا کند.نمیدانم دوستان بازی درخشان خنم کردا در همهوایی را دیده اند یا خیر .اما این با آن زمین ... دیدن ادامه » تا آسمان فرق دارد..ضمن آرزوی موفقیت برای خانم ماهیان و گروهش امیدوارم کارهای خوبی از ایشان در آینده ببینیم.
علی سیمایی و محمدرضا دانش این را خواندند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش علی رقم وجود بازیگران خوب لحظات زیادی خسته کننده میشد به نظر من خیلی طولانی اومد. در کل اگر خیلی زمان تاتر دیدن مثل من ندارید و میخاین اون وقت کوتاه رو نمایش خوبی ببینید این کار خیلی راضی کننده نخواهد بود.
رضا و ژینا بابان این را خواندند
شادی بهرامی و سارا تهرانی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
افسانه ماهیان در نمایش تازه‌اش دوباره بر همان مسیر «هم‌هوایی» قدم گذاشته است. نمایشی در ژانر مستند که بیانگر زندگی اعضای گروه «سگ‌های زرد» است. نمایش همان سبک تجربه قبلی کارگردان را دنبال می‌کند و شخصیت‌ها به صورت مونولوگ داستان شخصیت‌شان را روایت می‌کنند اما این تلاش ماهیان برای تکرار موفقیت «هم هوایی» کاملا ناموفق از آب در آمده است....

*تلاشی ناموفق برای تکرار یک تجربه موفق
http://7honar.net/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%D9%8A%D8%B4-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D9%85/
پرندیس این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
تئاتر خووب , حالِ آدمو خووووب میکنه ...
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید