آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال نمایش جوادیه
S3 : 04:28:35 | com/org
امکان خرید پایان یافته
۰۵ تا ۲۴ اسفند ۱۳۹۷
۱۸:۴۵
۱ ساعت
بها: ۳۰,۰۰۰ تومان
روایت چهار جوان در دهه شصت محله جوادیه.

شبکه‌های اجتماعی تماشاخانه سپند: اینستاگرام
با خرید بلیت اجراهای این تماشاخانه و ارائه‌ بلیت همان شب، از ۱۰٪ تخفیف کافه رستوران «خانه فیروزه» در محوطه مجموعه بهره‌مند می‌شوید.

گزارش تصویری تیوال از نمایش جوادیه / عکاس: پریچهر ژیان

... دیدن همه عکس‌ها ››

آواها

مکان

تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹، تماشاخانه سپند
تلفن:  ۸۶۰۳۷۸۰۷

«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
بازم عکاس. بازم صدای شاتر. بازم چک کردن بلافاصله ی هرعکس.
و ایندفعه یه نکته جالب داشت اجرامون. یک نفر پشت من به فاصله پنج دقیقه یکبار بینی ش رو خیلی پر و پیمون بالا میکشید.
من خودم آلرژی دارم نه فقط به بهار، به خیلی چیزا. خب یه چندتا دستمال بذارید توی جیبتون. زمانش که رسید از دستمال استفاده کنید.
امروزم تو وحدت بغل دست من قرچ قوروچ پف فیل میخوردن:))
۲۲ اسفند ۱۳۹۷

خدا نیاره برام اون روز رو. چون فکر نکنم انقدر صبور باشم :)))))
۲۲ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
یاد فیلمای مسعود کیمیایی افتادم. اون قبل ترا که دیالوگا سرجاش بود.
دلم میخواست کلا موسیقی نداشته باشه جز همون داریوش که به وقتش پخش میشد. دوست داشتم وقتی میگفت قسم به احمد شاملو، بعدش سکوت باشه.
...
ماها خیلی وقتا، واسه خیلی چیزا تلاش کردیم. اما نرسیدیم و مردیم.
جوادیه قصه همه مونه.
خانم جورابچیان عزیز ممنون که تشریف آوردین و به تماشا نستید مرسی که نظر خودتون رو به اشراک گذاشتید
۲۲ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
دقیقا همون جملاتی که توو استوری اینستاگرامم نوشتم:
چقدر خوب بودین شما...
چقدر عالی بودین شما...
چقدر بی نظیر بودین شما...
چقدر زخم های شیرین زدین شما...
مریم خیری
درباره نمایش جوادیه i
خسته نباشید با این اجرای خوب و قوی
به قول شاملو:
تمامی‌ِ الفاظِ جهان را در اختیار داشتیم و
آن نگفتیم
که به کار آید
چرا که تنها یک سخن
یک سخن در میانه نبود:
ــ آزادی!
ما نگفتیم
تو تصویرش کن!
احمد نجفی ت
درباره نمایش جوادیه i
جوادیه اجرای پر قدرت و شریفی است. چهار فرم مونولوگ شکوه آمیز را می بینیم که هوشمندانه با یکدیگر تلفیق می شوند هم صدا می شوند و از درد مشترکی که از سر گذشته است و در زمان فعلی و حاکم بر نمایش تبدیل به نوعی مرگ مشترک (دست کم در شیوه مردن یا کشته شدن ) شده است، معترضانه و نسبتا بی پروا، حرف می زنند. این بی پروایی در تشریح و نحوه اتفاقی که برای هریک رخ داده است گاهی به واقع نزدیک به بی پروایی یا حتی بی خیالی آدمی می شود که واقعا مرده است. وقتی این نمایش را دیدم، جدای تمامی محتوی مخصوص به متن و اجرا، چنین بازخوردی بیش از هر چیز به ذهنم افتاد. شاید یکی از اهدافی که کارگردان به عمد یا سهو تاکیدش کرده بود و نمودش بر بازی بازیگران مشهود بود. در وهله بعدی شیوه پرداخت به متن جذاب بود. تلاش کارگردان جهت القای مفاهیمی که شاید امروز رنگ کمتری دارند به مخاطبینی که بخش اعظمشان متعلق به امروز هستند و چه بسا هیچ پیش زمینه ای نسبت به آنچه که دهه شصت و داستانهایش نامیده می شوند، نداشته باشد، تلاش قابل تحسینی است ولی آنچه سوال است و باید به آن فکر کرد این می شود که آیا این مخاطب امروزی و این نسل اصطلاحا بدون پیش زمینه تارخی، درک و برداشتی ولو اندک و خصوصا خالی از احساس زدگی، نسبت به محتوی نمایش دارند یا اینکه صرفا قرار است تحت تاثیر جوی نوستالژیک و پر احساس ( شبیه به نیمه پایانی اجرا) سالن نمایش را ترک کنند؟ منظور درصد انتقال مفهوم و حرف در بطن است. شخصا فکر می کنم کارگردان اثر چنین دغدغه ای را داشته است و خوب است اگر به همان اندازه که به نماشنامه های کهنه یا مدرن غرب فکر و رجوع می کنیم، به ساخت نمایش هایی مشابه جوادیه هم فکر کنیم که به مثابه فکر کردن به تاریخ و پیشینه نه چندان دور خودمان است.
آقای نجفی عزیز ممنونم از شما نظرتون رو با ما به اشتراک گذاشتید
۱۹ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
مگه قرار نبود تا بیستم باشه. چرا پس؟!
دسپینا
درباره نمایش جوادیه i
جوادیه و هزاران تجربه ی نکرده.......
نمایشی بسیار زیبا همراه با مونولوگ های بسیار قوی......نمایشی که با بر زبان آوردن هر کلمه دنیایی از خاطرات دهه شصت رو برای تماشاچی زنده میکنه....و جملاتی که با شنیدنش بیننده ناخودآگاه هم ذات پنداری میکنه با شرایط حال
همراه با دکوری ساده و لباس هایی که بیانگر حزبی است در اون دوران
بعد از پایان نمایش آدم ناخودآگاه درگیری تک تک دیالوگ هایی میشه که یادآور خاطرات آن روزهای سخت که گاه با اتفاقات تلخ همراه بود.....
واقعا همگی خسته نباشید
دسپینای عزیز ممنون که تشریف آوردین و نمایش را به تماشا نشستید. خدا رو شکر که خاطره خوشی از نمایش دارید.
۱۷ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
مریم
درباره نمایش جوادیه i
طراحی لباس این نمایش اصلا مناسب نبود. پوتین و اورکت و شلوار دم پا کش، اونم به اون نویی و اتو کشیده ای، اصلا فضا سازی نمیکرد. بازیگرها متن رو خوب از بر کرده بودن ولی روی هم رفته بازیهای بدون حسی ارائه دادن.
متن هم پر بود از شعارهایِ مبهم.
مریم خانم از شما ممنونم که تشریف آوردین و نمایش را تماشا کردین، و باز هم ممنونم که نظرتان را به اشتراک گذاشتید. انشالله که در تجربه های بعدی سعیمان را بیشتر می کنیم...
۱۷ اسفند ۱۳۹۷
در کل از کاری خوشم نیاد چیزی هم در موردش نمینویسم
هرچند یکی از عوامل نمایش در رورانس با تواضع خواستند ، برداشتی از نمایش داشتید تو تیوال بنویسید.
راستش داشتم دیوار چک میکردم که به نقد مریم خانم رسیدم.
دقیقا بیشترین مشکل من طراحی لباس بود
از ۲۰ سال پیش که جوادیه رو دیدم تا همین الان هیچ کسو ندیدم اینجوری لباس بپوشه !!! چه برسه زمان داستان که همه مردا شلوار خمره پا ... دیدن ادامه ›› میکردن و زن ها مانتو اپل دار !
اصلا جوادیه بکنار
تا حالا کسیو دیدید با اور کت سربازی راننده تاکسی بشه ؟
یا اون مانتو واقعا چی بود؟
نه لباس شاعر میتونست باشه نه یه لات دختر
۱۸ اسفند ۱۳۹۷
ممنون از توجه شما آقای عقیلی عزیز. بله، همینطوره. از کارهای بعدیتون حتما بیشتر لذت میبریم.
۱۸ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
وِی_دا
درباره نمایش جوادیه i
نمایشی بود که به طور کلی از دیدنش لذت بردم. اجراها در قسمت هایی از نمایش بسیار قوی بودند و در قسمت هایی البته از آنچه انتظار میرفت فاصله گرفته میشد. شیوه ی اجرا در اواسط کار نقطه خلاق و قابل تحسین کار بود.
سپاس فراوان از شما هم خانوداه ای تیوالیم که تشریف آوردین و به تماشا نشستید. ممنون که نظرتان را با ما به اشتراک گذاشتید.
۱۷ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
پویا
درباره نمایش جوادیه i
جوادیه....
.
اسمش که سرشار از نوستالژیه ، دکورش نوستالژیه ، لباس ها ، موسیقی و .... همگی یادآور دهه شصت و خاطره انگیزند ، همراه با یک متن قوی و پُر از دیالوگ های دوست داشتنی و انتقادی که در خیلی از لحظه ها حرف دل مخاطب از زبان بازیگران بیان می شود و چقدر هم خوب این اتفاق می افتد و حسابی به دل می نشیند .
‌.
همه بازیگران این نمایش مونولوگ هایی دارند که هم خیلی سخت است و هم خیلی زیبا ، که مخاطب را تحت تاثیر قرار می دهد .
.
طراحی تمامی حرکات بازیگران بر روی صحنه ، فکر شده و هدفمند است . در پس تمام حرکات بازیگران ، معانی خاصی نهفته است و این ، کار آنها را سخت تر کرده ، چون اجرای درست متن سخت این نمایش همراه با حرکاتی که اجرای هماهنگ و تیمی آنها ، حتی به تنهایی و بدون ادای دیالوگ هم کار دشواری است ، به راستی دست مریزاد دارد ، هم به کارگردان ... دیدن ادامه ›› و هم چهار بازیگر این اثر .
.
در این اوضاع سخت اقتصادی ، درسته که تماشای تئاتر برای مردم سخت تر شده ، اما وقتی گروهی با عشق و امید ، دور هم جمع می شوند و با هزاران مشکلی که به طور قطع پیش رو دارند ، سعی می کنند کار خوبی را به مخاطبشان ارائه کنند ، حیفه که حمایت و دیده نشوند ، به خصوص که مشخصه برای تمام لحظات این کار زحمت کشیده شده تا حق مطلب به خوبی ادا شود . اینکه بریم و بازی بازیگران شناخته شده تر را روی صحنه تئاتر ببینیم اصلا بد نیست ، خیلی هم خوبه ولی در کنار آن ، واجبتر این است که امثال این هنرمندان را هم حمایت کنیم که هم پشت صحنه خوب و کاربلدی دارند و هم بازیگران آینده دار و خوش انرژی .
.
امیدوارم اجراهای خوبی داشته باشند .
.
دم همشون گرم و خدا قوت...
.
پویا سیرتی
۹۷/۱۲/۱۲


پویا جان مرسی که تشریف آوردی، مرسی که نظرت رو با ما به اشتراک گذاشتی و خدا رو شکر که خاطره خوبی از نمایش جوادیه داری
۱۳ اسفند ۱۳۹۷
من نمایشنامه جوادیه رو وبش از ابن خونده بودم و وقتی شنیدم دوست عزیزم رامین معصومیان داره این متن رو کارگردانی میکنه بسیار هیجان زده شدم ، و به شدت مشتاق بودم تا به دیدن این نمایش رفتم.! به نظرم دیدن این کار واقعا تجربه ی جذابیه ، از دیالوگ هایی که با بازی خوب بازیگران ادم رو میبره در زمانی که شاید مدت ها بود فراموشش کرده بودیم ، دقیق در جایی از زندگی تو میبره که تو رو قرار میده رو به روی خودت و بعد از اون مواجه میشی با تموم ادم هایی که خیلی ساده از کنارشون گذشتی ، طراحی صحنه ، موسیقی ، میزان سن ها و همچینین بازی خوب و درست بازیگران و طراحی و کارگردانی حساب شده دست به دست هم میده تا ۱ ساعت رو بدون فهمیدن چگونه سپری شدن زمان و نگاه کردن به ساعتت بگذرونی و زندگی کنی ، خسته نباشید میگم به همه ی دوستام
و به همه ی کسایی که این کارو ندیدن پیشنهاد میکنم تجربه ی زیستن در جوادیه رو از دست ندن
۱۹ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایش جوادیه...
نمایشی که از هر لحاظ که بهش نگاه کنیم اتفاقی داره میافته.
روایت بچه های جوادیه که میخواستن محلشونو برگردونن به روزای خوب... اتفاقی که شاید همه ی ما یه روزی حداقل بهش فکر کردیم و شایدم حسرت روزای گذشترو خوردیم.
متن بی نقص کهبد تاراج
بازی خوب فرهاد مهرخیرانی و عقیل بهرامی و دیگر دوستان
کارگردانی دقیق رامین معصومیان
باعث میشن که ۱ ساعت خوب رو با حرف های دلچسب این روزا داشته باشیم... حرفایی که یکی باید میگفت و کسی نمیگفت.
مریم و امیر مسعود این را خواندند
عقیل بهرامی، عمو فرهاد قصه ها و شیدا مطلبی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
solmaz etemad
درباره نمایش جوادیه i
این نمایش عالیه دوستان متن و بازی ها
ممنون خانم اعتماد عزیز که تشریف آوردین و ممنون که نظرتون رو با ما اشتراک گذاشتید
۱۰ اسفند ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید