آنلاین کمدی کودک و نوجوان
چیدمان
تیوال | سیدمحمدصادق سیادت
S3 : 12:55:02 | com/org
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
نمایشی جذاب با روایتی متفاوت از شهدا
بسیار لذت بردم و خسته نباشید میگویم به همه دوستان
اما چند نکته را باید مورد توجه قرار دهیم
1-در کتاب سلام بر ابراهیم چندین بار تاکید شده است که ابراهیم هادی بسیار آرام صحبت می کرد و سر کسی فریاد نمیزد اما در این نمایش کاراکتر ابراهیم هادی بسیار عصبی است و حتی با دست به تخته سینه جوان نیز می زند؛ بنظر می رسد ابراهیم هادی در این نمایش از دانش ما بسیار فاصله دارد
2-موضوع توپ والیبال موضوع جذابی است؛ اما اگر پسر جوان در حالت کما است توپ والیبال از کجا می آید؟!
3-زمانی که از گریه جوان و ورق زدن کتاب صحبت می شود، کاراکتر جوان تنها به گوشه ای خیره شده است و این تناقض کمی عجیب است

با تمام این موارد
لطفا کجایی ابراهیم را تماشا کنید
من برای یک ساعت اشک ریختن بازهم به دیدارتان خواهم آمد...
محمد حسن درباغی فرد (darbaghi)
سپاس فراوان از توجه و دقت نظر شما . منتظر حضور پر مهر شما هستیم .
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
از تماشای این نمایش بسیار لذت بردم
هماهنگی عالی بازیگران و تفکر مخاطب نشان از رسیدن به هدف والایی است که سعید زارعی بدرستی آن را طی کرده است
رضا بهرامی طراح و کارگردان تئاتر در مورد تازه‌ترین اثر خود در گفتگو با خبرنگار حوزه تئاتر خبرگزاری صبا گفت: نمایش «جوادیه» برگرفته از بخشی از دغدغه‌های نسلی است که ممکن است همچنان برای آن‌ها علامت سوال‌های بسیاری وجود داشته باشد و با نسل‌های دیگر خود را مقایسه کنند. این نسل امکان دارد به سادگی و زندگی گرم در نسل خود حسرت برد و امروز را با وجود تکنولوژی‌های بسیار برای زندگی راحت‌تر، نقد کنند چراکه در آن زمان زندگی سالم‌تر و گرم‌تری وجود داشت.

او با اشاره به اینکه «جوادیه» در چهار قشر به بیان این دغدغه‌ها می‌پردازد، ادامه داد: مردم عادی، قشر فرهنگی، قشر هنری و قشر سنتی از جمله اقشاری هستند که در این نمایش با بخشی از دغدغه‌های آن نسل رو به رو می‌شوند. این علامت سوال برای من نیز وجود دارد که به چه دلیل در دهه‌ای که ما بچه بودیم بسیاری از فضاها وجود نداشت و بنابر دلایلی زندگی ما به سمت و سوی دیگری رفت.

کارگردان نمایش «کریملوژی» درباره ویژگی های اثر جدیدش و تفاوت آن با کارهای قبلی بیان کرد: تفاوت این اثر با دیگر آثارم این است که صحنه و فضا را بسیار خالی دیده ام زیرا تمایل داشتم تمام انرژی روی بازی بازیگر باشد و برای کلمه به کلمه موجود در نمایشنامه بازیگر را آگاه کنم تا بتواند آن را به درستی ... دیدن ادامه ›› ادا کند.

او افزود: این نمایش طراحی صحنه خاصی ندارد و تنها پرده‌ای در انتهای سالن قرار دارد که یک راهرو را شکل داده‌ و چهار چارپایه سفید در نورهای موضعی قرار گرفته که سعی بر آن است تا به وسیله طراحی نور، فضایی خارجی و بیرونی را تبیین کند. همچنین به وسیله میکروفون‌ و اکو دادن به صدا سعی شده است تا این فضای خارجی پیش از پیش برای مخاطب ایجاد شود. در طراحی لباس نیز سعی شده است تا لباس‌ها به دهه شصت نزدیک شود.

طراح نمایش «عکس خانوادگی» با بیان اینکه ما می‌توانیم در هر شرایطی به زندگی ادامه دهیم، عنوان کرد: زندگی با زشتی و زیبایی کنار هم قشنگ است و قرار نیست تا ما همواره به صورت یکنواخت تنها زیبایی و یا تنها زشتی‌ها را ببینیم. امروزه در سراسر جهان مساله‌ای به نام کرونا بوجود آمده است و ما نباید براین باور باشیم که دیگر امکان فعالیت برای ما وجود دارد. هنرمندان می‌توانند حرکات و راهکارهایی نو و خلاقانه داشته باشند تا بخشی از مشکلات جامعه خود را حل کنند.

او اضافه کرد: کرونا بسیار مشکل‌ساز شده است اما نباید فراموش کرد که هنرمندان می‌توانند با تولیداتی مناسبِ این دوران علاوه‌بر پر کردن اوقات فراغت مخاطب و بازگردانی نشاط به جامعه، تولید اندیشه کنند. مسئولان نیز می‌بایست در این امر پیشگام باشند، چراکه اگر مسئولان از هنرمندان حمایت نکنند اتفاقی نخواهد افتاد.

بهرامی خاطرنشان کرد: آثار هنری فرصت هایی برای نقد و تحلیل جامعه‌ هستند و اگر بخشی از جامعه رو به انزوا و ناامیدی برود، هنر می تواند از آن جلوگیری کند یا اینکه جامعه را مجددا به مسیر درست بازگرداند. اگر یک نفر که به پوچی و ناامیدی رسیده است به مسیر درست خود بازگردد بُرد محسوب می‌شود.

او ادامه داد: تعداد تماشاگران در حال حاضر به دلیل رعایت پروتکل‌های بهداشتی و فاصله اجتماعی به نیمی از ظرفیت سالن رسیده است و گروه نمایشی با تعداد کمتری تماشاگر رو به رو است و ما هم بر این موضوع آگاه بودیم ولی چون تمایل داشتیم شغل و هنرمان را از دست ندهیم و چراغ تئاتر را روشن نگه داریم بنابراین با همه این شرایط پا به میدان گذاشته و نمایش «جوادیه» را روی صحنه داریم.
کارگردان نمایش «همین حوالی» ضمن تشکر از مدیریت مجموعه تئاترشهر اظهار کرد: مدیریت محترم مجموعه تئاترشهر تمامی پروتکل‌های بهداشتی را به درستی رعایت کرده و خطر بسیار کمی مخاطب را تهدید می‌کند و مخاطب به آسودگی می‌تواند یک ساعت در این مجموعه به تماشای نمایش نشسته و از آن بهره ببرد.

او با تاکید بر اینکه یک هنرمند نیاز به یک مدیر خوب دارد تا بتواند با برنامه‌ریزی‌های او هنرش به رشد و تعالی برسد، توضیح داد: امروزه مدیران هنری یا درحال تولید بیانیه هستند و یا مصاحبه می کنند. این موارد مهم است اما آیا مدیران به روند اجرایی و تولید آثار جدید فکر کرده‌اند؟ آیا با توجه به کمتر شدن فضای تئاتر، فکری برای تعامل با صدا و سیما برای راه‌اندازی مجدد تله تئاتری که بیش از ۱۵ سال است تعطیل شده، داشته اند؟ علاوه ‌بر این‌ها مسئولان تئاتر می‌توانند مذاکراتی برای تبلیغات بیشتر تئاتر در فضاهایی همچون صدا و سیما داشته باشند.

طراح نمایش «زندگی برای زندگی» ادامه داد: هنرمندانی که درحال تولید تئاتر هستند نیاز به تماشاگران دارند و اگر تماشاگری وجود نداشته باشد، اثر او دیده نخواهد شد. باید بدانیم که همه چیز صرفا با پول درست نخواهد شد و برنامه‌ریزی درست می‌تواند هنرمند را برای تولید اثر بهتر یاری کند. از نگاه بنده مدیر می‌تواند همچون پدری برای هنرمندان باشد که در صورت حضور او، هنرمند احساس یتیمی نکند.

بهرامی در پایان تاکید کرد: امیدوارم تا همه هموطنان و دوستان با تئاتر به گونه‌ی دیگری برخورد و با آن رابطه بهتری برقرار کنند. تئاتر مسیری است برای رشد، تعالی و بدست آوردن راهکار و امید برای بهتر زیستن.
سیدمحمدصادق سیادت (siyadat)
محمد حسن موسوی کیانی
به به سید السادات، سید محمد صادق سیادت... احوالات شریف؟ بنویسید نظریات تان.. بخوانیم و لذت ببریم...
سلام و ارادت
به روی چشم
محبت دارید به حقیر
۱۲ شهریور
سیدمحمدصادق سیادت
سلام و ارادت به روی چشم محبت دارید به حقیر
بزرگواری...❤❤❤❤
۱۲ شهریور
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سیدمحمدصادق سیادت
درباره فیلم حق سکوت i
فیمنامه اش واقعا بد بود
پویا فلاح این را خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
«پیک نیک در میدان جنگ» به نویسندگی فرناندو آرابال، ترجمه داریوش مودبیان، کارگردانی زری اماد و مشاوره حمیدرضا نعیمی قرار است چهارشنبه ۶ آذرماه ساعت ۱۹ با حضور دانشجویان در سالن عباس جوانمرد خانه تئاتر روی صحنه برود.

کامبیز امینی، شهروز دل افکار، محمد زوار بی ریا، رضا جهانگیری، صالح لواسانی و زری اماد بازیگران این اثر نمایشی هستند.

از دیگر عوامل این اثر می توان به طراح نور: رضا حیدری، طراح صدا و موسیقی: سینا کووایی، طراح لباس: کوروش مراد طهرانی، طراح پوستر و بروشور: مازیار قنبری، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: مرتضی برزگرزادگان، منشی صحنه: نیلوفر شکری، مدیر صحنه: نیایش شکری، دستیاران صحنه: امیر حضرتی، علی پاشاپور، دوخت لباس: میلو زمان زاده، مدیر اجرا: سامان تیرانداز، مدیر روابط عمومی:سیدمحمدصادق سیادت، مشاور فضای مجازی: امیر قالیچی، کارشناس روابط عمومی: حامد علی محمد، عکاسان: امیر خدامی، فرشاد شیرازی، ساخت تیزر: مهرداد افشار، فیلمبردار پشت صحنه: مریم هاشم زاده، پشتیبانی تولید و هماهنگی امور اجرایی: علی زارعی، تهیه کننده: مسعود سواری، بنفشه ستایش فر (موسسه خیریه ارمغان مهر جاوید) ... دیدن ادامه ›› اشاره کرد.

در خلاصه نمایش آمده است: در یک روزِ یکشنبه آقا و خانم تپان تصمیم می‌گیرند پیک‌نیک را در کنارِ فرزندشان (زاپو) در میدانِ جنگ بگذرانند. اما سر و کله‌ یک سربازِ دشمن (زپو) پیدا شده و آنها او را اسیر می‌کنند. در این میان دو سربازِ صلیب‌سرخ که به دنبالِ زخمی یا جنازه می‌گردند پیدا می‌شود ...

علاقه مندان جهت خرید بلیت این نمایش در روز چهارشنبه به صورت نیم بها، می توانند با ارائه کارت دانشجویی به گیشه تماشاخانه عباس جوانمرد واقع در خانه تئاتر ایران به نشانی خیابان حافظ شمالی، خیابان سمیه، روبروی حوزه هنری مراجعه کنند.
نمایش "پیک‌نیک در میدان جنگ" اثر فرناندو آرابال با ترجمه داریوش مؤدبیان و کارگردانی زری اماد از سه‌شنبه پنجم آبان ساعت ۱۹ در سالن استاد جوانمرد خانه تئاتر ایران روی صحنه می‌رود. بازیگران این نمایش کامبیز امینى، شهروز دل افکار، محمد زوار بی‌ریا، رضا جهانگیری، صالح لواسانی و زری اماد هستند.

زری اماد در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: نمایش "پیک‌نیک در میدان جنگ" نوشته فرناندو آرابال اثری برخاسته از مکتب ابزورد است که به نقد ساختار قدرت در حکومت می‌پردازد. این تراژدی کمدی اثری سهل ممتنع است؛ به‌ظاهر ساده اما به‌شدت پیچیده که با گذشت شصت سال از نگارش آن همچنان برای مخاطب کنونی طرح مسئله می‌کند.

او خلاصه داستان نمایش را این‌گونه توضیح داد: در یک روزِ یک‌شنبه آقا و خانم تپان تصمیم می‌گیرند پیک‌نیکی را در کنارِ فرزندشان (زاپو) در میدانِ جنگ بگذرانند. آن‌ها به‌سختی و مشقت خود را به نقطه مذکور می‌رسانند و وسایل پیک‌نیک را پهن کرده و لحظات شیرینی را با بازگویی خاطرات خودشان با تنها فرزندشان رقم می‌زنند، اما سر و کله‌ یک سرباز دشمن پیدا شده و آن‌ها او را اسیر می‌کنند. در جریان نمایش همگی متوجه می‌شوند که همه دشمنی‌ها صرفاً بر اساس خواسته و فرمان فرماندهان جنگ‌طلب ایجاد شده است...

این بازیگر و کارگردان تئاتر در ادامه افزود: این نمایشنامه را ده سال پیش خواندم و از همان زمان علاقه‌مند بودم تا آن را روی صحنه آورم. در حقیقت این اثر ... دیدن ادامه ›› ماهیت انسانی را به چالش می‌کشد و با ورود هر شخصیت به صحنه، تصویر جدیدی در قالب فانتزی ساخته می‌شود که ارتباطی جدی با صحنه بعد دارد. شخصیت‌ها کامل و پرسرعت برای مخاطب شناسایی می‌شوند اما روند کمدی فانتزی از آن‌ها روایتگری دوست‌داشتنی و شیرین می‌سازد به شکلی که ما توانستیم طی شصت دقیقه پیک‌نیک در میدان جنگ را به تصویر بکشیم.

اماد با بیان این که به نظر من حرف اصلی این نمایشنامه این است که؛ به‌راستی تا زمانی که می‌شود در صلح و دوستی به سر برد، چرا جنگ و دشمنی؟، عنوان کرد: شاید این اثر بنا به شرایط زمانی آرابال و کشور اسپانیا نوشته شده باشد، اما حرف و ایده آن لامکان، لازمان و ازلی است. اما واقعاً چرا جنگ؟ چرا کشتن؟ چرا چشم بستن به انسانیت و عشق؟ کاش در جهان به روزگاری برسیم که هیچ چرایی نباشد و فقط عشق باشد و هوای پاک برای نفس کشیدن.

دیگر عوامل این اثر عبارتند از: طراح نور: رضا حیدری، طراح صدا و موسیقی: سینا کووایی، طراح لباس: کوروش مراد طهرانی، طراح پوستر و بروشور: مازیار قنبری، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: مرتضی برزگرزادگان، منشی صحنه: نیلوفر شکری، مدیر صحنه: نیایش شکری، دستیاران صحنه: امیر حضرتی و علی پاشاپور، دوخت لباس: میلو زمان زاده، مدیر اجرا: سامان تیرانداز، مدیر روابط عمومی: سید محمدصادق سیادت، مشاور فضاى مجازى: امیر قالیچى، کارشناس روابط عمومى: حامدعلى محمد، عکاسان: امیر خدامی و فرشاد شیرازی، ساخت تیزر: مهرداد افشار، فیلمبردار پشت صحنه: مریم هاشم زاده و پشتیبانى تولید، هماهنگى امور اجرایى: على زارعى، تهیه‌کننده: دکتر مسعود سواری و بنفشه ستایش‌فر (موسسه خیریه ارمغان مهر جاوید).

علاقه‌مندان برای خرید بلیت این نمایش می‌توانند به سایت تیوال یا گیشه تماشاخانه استاد جوانمرد واقع در خانه تئاتر ایران به نشانی خیابان حافظ شمالی، خیابان سمیه، روبروی حوزه هنری مراجعه کنند.
امیرمسعود فدائی این را خواند
شید زه این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
فرید سلیمانی در گفت‌‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره انتخاب این نمایشنامه و اجرای آن گفت: این نمایشنامه را 5- 6 سال پیش خوانده بودم و به دلایل شخصی که اتفاق این اثر برای یکی از دوستان نزدیکم نیز رخ داده بود، به این نمایشنامه علاقمند شدم و قصد اجرای آن را داشتم.

او داستان این اثر را اینگونه توضیح داد: این نمایش درباره زندگی مادر و دختری است که دختر به مادرش می‌گوید قصد خودکشی دارد. دختر برای این تصمیم بسیار مصمم است و مادر در ابتدا تصور می‌کند او شوخی می‌کند اما به مرور متوجه می‌شود تصمیم دختر جدی است و از آن کوتاه نمی‌آید. این دختر از همسرش جدا شده، پسرش بزهکار است و خودش بیماری صرع دارد. کشمکش عاطفی میان این مادر و دخترش منجر به اتفاقی تکان‌دهنده می‌شود...

این بازیگر تئاتر با بیان اینکه تمرینات نمایش حدود یک ماه به طول انجامید، درباره سبک و فضای اجرایی نمایش عنوان کرد: نمایشنامه کاملاً رئال است و من نیز به همین منوال آن را اجرا می‌کنم. دکور نمایش خانه‌ای کاملاً زنانه را به تصویر می‌کشد و اتفاق‌ها و میزانسن‌ها واقعی و رئال است.

سلیمانی درباره میزان وفاداری‌اش به نمایشنامه اصلی یادآور شد: در صورتی‌که قصد داشتم متن اصلی را به صحنه آورم زمان نمایش بیش از 2 ساعت می‌شد بنابراین دراماتورژی ... دیدن ادامه ›› صورت گرفت و متن را کوتاه کردیم اما به کلیت داستان وفادار بوده‌ام و لطمه‌ای به آن وارد نشده است و اتفاقات به صورت کامل اجرا می‌شود با سبک و سیاقی که من دارم.

او درباره موسیقی نمایش "شب بخیر مادر" گفت: موسیقی این نمایش ساخته شده و اورژینال است.
نقش پسر بزه کار جای پرداخت بیشتری داشت.
۲۳ شهریور ۱۳۹۸
سیدمحمدصادق سیادت (siyadat)
ممنونیم از نظرتون خانم مقدم
قطعا به کارگردان نمایش انتقال خواهم داد
۲۴ شهریور ۱۳۹۸
به نظر من مادر خانواده بیشتر مورد نظر بود که با پسر بزه کار چطور واکنش نشان میدهد پرداخت بیش تر باعث انحراف از داستان میشد
۲۴ شهریور ۱۳۹۸
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش اتینا i
«جیب خالی، پز عالی» یه جمله عجیب و بامزه که همه مون اون رو شنیدیم، من شاید روزی صدبار، شما شاید روزی یک بار...اما خوب یه جاهایی آدم مجبوره دیگه، مجبوره واسه آبروش یه کارایی بکنه که شاید بعدا خیلی از نظر مالی بیوفته تو دردسر
‌اینارو گفتم تا یادمون بیاد یه عده آدم اطراف من و شما دارن زندگی میکنن که آبرو دارن و ممکنه بخاطر یه قرون دوزار جیب ما بیوفتن تو دردسر؛ این آدمارو بهشون میگن طبقه متوسط رو به پایین جامعه. بگذریم که چه اتفاقایی ممکنه بعدش براشون بیوفته...
.
"اَتِینا" میخواست برای ما داستان همین آدمارو تعریف کنه، تو همین موقعیتا...جایی که آدم مجبور شده برای عروسی خواهرزاده‌اش بیست میلیون چک بده و فقط دو هزار و صد تومن تو حسابش باشه، جایی که آدم برای اینکه آبروش جلو صاحب مغازه‌ها نره مجبوره چشمش به شاباش‌های عروس و داماد باشه و حالا شاباشا گم شده...
.
میفهمم دردشو چون خیلی موقع‌ها این دردو تحمل کردم و خیلی موقع‌ها هم دیدم که بقیه دارن تحمل میکنن...بگذریم. ایناهم اثرات رسول کاهانیه دیگه، یه جوری داستانو مینویسه یا خوشت میاد یا بدت میاد اما اگه خوشت میاد قشنگ میره تو مخت
.
اما درباره این نمایش...
نگم براتون از بازی‌های باحال و پر انرژی همه بازیگرها، همه شون خوب ... دیدن ادامه ›› بودن البته که باید باهم رو راست باشیم و بگیم خوب انتظارمون از خانم زنگنه خیلی بیشتر از این حرفا بود و هست
من بازی‌های خیلی خوبی رو تماشا کردم، از کامران تفتی که فوق العاده بود تا لعیا زنگنه، الهام شعبانی، سهند جاهد، علی مقدم، نیلوفر هوشمند، ندا عقیقی، مهدی رحیمی سده و سمیرا کریمی که خوش درخشیدند.
.
صحنه هم، صحنه جذابی بود، هرچند که نور اونجوری که باید خوب نبود، نور بنظرمن از مهمترین ارکان یک نمایشه و یادمه در یک مقاله‌ای خوندم که«نور به عنوان یک کل واحد باید چنان طرح شود که با تمام عناصر دیگر در هماهنگی کامل باشد. طرح نور باید تناسب داشته باشد با سبک دوران، شخصیت، عمل و فکر نمایشنامه. این اصل یعنی اصل وحدت، باید هم در محدوده خود نور بحساب آید و هم در کل نمایشنامه»؛ شاید از نظر من این رکن نمایش یه کم جای کار بیشتری داشت
.
نکته دیگه اما عدم استفاده از موزیک خیلی خوب کامران تفتی بود که نمیدونم چرا و به چه دلیل ازش استفاده کامل و جذابی چه در عرصه تبلیغاتی و چه در نمایش نشد...ما باید بدونیم که تبلیغات فقط الان در دنیای رسانه خلاصه نمیشه و برای یک موزیک که به سلیقه من میخورد و از نظر من جذاب بود، تنها منتشر کردن چندتا خبر فایده‌ای نداره، چون اگر من رسانه‌ای نباشم قطعا اون خبرو نمیبینم، پس بهتره برای اینکار از فضای عظیم مجازی استفاده کنیم، اون هم به طور گسترده؛ این اتفاق به نظرمن کمی داستان تبلیغات رو جذاب تر می‌کنه.
اما در مورد پایان نمایش، یه مقدار صحنه گیج کننده و عجیب غریبه، شاید بهتره بگیم توی یه فضای دیگست تا تئاتر؛ فکر میکنم برای نمایشی که عملا کل فضای مورد استفادش رئال هستش، استفاده از یه فضای عجیب اونم برای دقایقی یه مقدار مخاطب رو زده میکنه، البته که این یک نظر شخصیه...
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش دپوتات i
امید طاهری ( عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران) در رابطه با نمایش دپوتات نوشت:
جامعه تئاتر طی سالیان گذشته و اکنون، مورد بی مهری های فراوانی قرار گرفته. چه از جانب دولت، چه تماشاگران و چه خود دوستان تئاتری. در این میان، آنها که کمدی کار می کنند، بیش از دیگران هدف بی مهری هستند. خصوصا از جانب هم صنفان خود چرا که اغلب ما جماعت تئاتری، گاهی احساس می کنیم، تئاتر فقط آن چیزی است که ما می شناسیم، یا اینکه فقط همان درست است که ما کار می کنیم. این تلقی، گاه تا جایی پیش می رود که برای مثال اگر در تراژدی فعال باشیم، کمدی را کفه ی سبک و بی مغز تئاتر می دانیم و اگر در کمدی فعال باشیم، تراژدی را اشک و آهی حوصله سربر و ملال آور می خوانیم. این طرز فکر کم و بیش در برخی از همکاران وجود دارد و بر همین اساس، آگاهانه یا ناخودآگاه، در برابر اجراهای دیگران واکنش نشان می دهیم.

بسیار پیش آمده که عزیز و بزرگی از جامعه تئاتر را دیده ام که سر یک اجرای کمدی، چنان اخم هایش را در هم فرو کرده و منقبض نشسته که نکند یک بار لبخندی بر چهره اش بنشیند و بر شان استادی اش خدشه ای ... دیدن ادامه ›› وارد شود.

در آخر هم هر چقدر که اثر در ژانر خودش ( کمدی )، دارای اسلوب و اصول باشد، باز هم نگاه از بالا به پایین بر این ژانرِ ستمدیده در طول تاریخ، از بین نمی رود و نوازش زِبر و خشنی مبنی بر اینکه _ تئاتر ما پر شده از کمدی های بی خاصیت _ بر پیشانی گروه بینوا می چسبانند و همین که از در سالن بیرون می روند، عضلات منقبض و دردناک خود را رها می کنند و پرغرور به راه خود ادامه می دهند!

کمدی گونه ها و شکل های مختلفی داشته و دارد و احتمالا خواهد داشت. از کمدی رمانتیک شکسپیری، کمدی رفتار، کمدی فارس، کمدی شخصیت تا کمدی موقعیت و ... ، و گاهی تلفیق برخی یا همه ی این نمونه ها در یک اثر، همواره مورد توجه نویسندگان و کارگردانهای این ژانر تعریف گریز، پیچیده و دشوار، بوده است.

کمدی چه در ساحت تکنیک و فنون اجرا، و چه در ساحت های معنایی تری مانند فلسفه، روانشناسی، جامعه شناسی و ...، سالهای سال است که با تعاریف و رویکردهای متنوع و گاه حتی متضادی بررسی و مورد بحث قرار گرفته است. یونانیان برای نخستین بار کمدی را در یک قالب هنری و دارای اسلوب خاص، ابداع کردند اما ژانر کمدی طی سده هایی که از دوران یونان باستان می گذرد، در هر فرهنگی، به اندام تکینه ای دست یافته و همچنان چندان تابع قراردادهای خشک و تعاریف پیشین نیست و جسورانه و هنجار شکن، پیش می تازد و خود را با لحظه ی اکنون زمانه اش در می آمیزد. و دقیقا به همین دلیل است که کمدی همواره مورد توجه مردم است و اگر چه به لحظه های هجوش خنده های بلند سر می دهند اما این خنده ها لزوما از سرِ بی دردی و بی توجهی به نیش ها و کنایه هایش نیست.

اما اگر کمدی را تا به این حد، چهارچوب گریز و رها از تعاریف و اسلوب ها بدانیم، پس چگونه می توانیم آن را در بستر زیباشناختی، مورد نقد و تحلیل قرار بدهیم؟!

جواب این است که هر اثر کمدی، تابع قوانین، قراردادها و منطقی است که خود وضع می کند. در وضع این قوانین، ممکن است اثر مشابه کمدی های قبل خود شود و یا ممکن است اندامی جدید در ژانر خود به وجود بیاورد. چیزی که مخاطب آگاه و منتقد هنری از تعریف آن با رجوع به داشته های قبلی اش درمی ماند و یا کارش سخت می شود.

هر نمایش کمدی با منطق کمدی خودش پیش می رود. اگر تابع منطق کمدی خودش بود، می توان مشاهده کرد که اثر دارای اسلوب می شود و ابعاد زیباشناختی پیدا می کند. اما اگر هیچ گونه منطقی در اثر به وجود نیامد و اثر مدام از منطقی به منطق دیگر جهش کرد و هیچ ارتباطی در این جهش ها حاصل نشد، اینجاست که تئاتر آزاد شکل می گیرد. شاید عنوان تئاتر آزاد را از این منظر بتوان معنا کرد. یعنی تئاتری که به هیچ گونه منطقی حتی در دل خودش استوار نیست و اساسا همه چیز، از قصه گرفته تا کارگردانی و بازی ها در بی منطقی و بی ربطی پیش می رود.

از این منظر نمایش دپوتات هرگز نمی تواند یک تئاتر آزاد باشد. اگر چه در برخی لحظه های کمیک و برخی میزانسن های کوتاه و گذرا، شباهت هایی به وجود می آید اما کلیت اثر، از نمایشنامه گرفته تا کارگردانی، دکور و بازیها، همگی تابع منطق کمدی خودش هستند.

نمایشنامه ای که دپوتات بر اساس آن کار شده، ( به دنبال دروغگو، نوشته دیمیتری پساتهاس) صاحب داستانی است که در چهارچوب و منطق وضع شده خودش گنجیده و قصه هرگز از آن چهارچوب بیرون نمی زند. تمامی کاراکترها، ارتباط مستقیم با روند داستان دارند و در پیشبرد آن و رسیدن به نقطه پایانی، نقش مهم و اساسی ایفا می کنند. این در حالی است که در تئاتر آزاد معمولا چنین داستانهای یکپارچه و کاراکترهای کاملا مرتبط با سیر داستانی و دراماتیک اثر وجود ندارد. ممکن است برخی از کاراکترها در تئاتر آزاد صرفا با رویکرد ایجاد کمدی وارد اجرا شوند. عملا حلقه های زنجیر در تئاتر آزاد، منفک و از هم جدا هستند. طوری که به راحتی می توانید کاراکتری را حذف کنید، یا بخشی از قصه نمایش را بردارید. در دپوتات نمی توان چنین کرد. کولا، خدمتکار دفتر فیریکس، دختر خیالپرداز و ساده ای است که سخت دنبال جذب کردن مردی برای خود است. او و پرومته، تنها افرادی هستند در این نمایش که دروغ نمی گویند و عملا در بستر پلشتی که فیریکس و دیگران ساخته اند، عشق این دو از راستی و صداقتشان می شکوفد. پاپاتیاس، نماینده جامعه ای است که برای منافع شخصی خود به فیریکس رای داده و اکنون دنبال احقاق آن منافع است. تئودور، روزنامه نگاری است که از دروغ علیه خود دروغگویان استفاده می کند و فساد آنها را علنی می کند. دیگر افراد نمایش، جنی، دیمیتریوسِ کشیش نما، وارسیداس، همگی ساختارهای کج و معوج قدرتی را شکل می دهند که فیریکس در راس آن ایستاده. هیچ یک از این کاراکترها را نمی توان به راحتی از بستر اجرا و نمایشنامه جدا کرد. بنابراین در این بخش یک فونداسیون و زیرساخت منطقی وجود دارد و دیوارهای اجرا بر همین زیرساخت قرار گرفته اند.

در خصوص اجرا و کارگردانی اثر، مهمترین نکته ای که وجود دارد، به روز بودن شوخی ها، طنزپردازی ها و کمدی های رفتار و گفتار، با شرایط امروز جامعه است. اتابک نادری به خوبی نمایشش را برای مخاطب امروز تنظیم کرده و از همین روست که نام کشور مفروض در نمایشنامه به راحتی تعمیم پذیر می شود و مخاطب در جریان اجرا، از نقدی که به یک فرد فاسد و پیرامونش، وارد می شود، در واقع گفته ها و نگفته های خودش را می شنود. نادری سعی کرده نمایشش بی تکلف باشد، دکور و میزانسن را جوری طراحی کرده که مخاطب همگانی به راحتی بتواند با اجرا ارتباط بگیرد. برای این جنس کمدی، بی تکلفی یک ضرورت است. اگر برخی معتقدند شوخی های جنسی اثر زیاد است اما در مقایسه با بسیاری از کمدی های دیگر، و با توجه به بافت کمیک اثر، برعکس آنچه می گویند این جنس شوخی ها کاملا به اندازه است و حداقل در اجرایی که من شاهدش بودم، هیچ کجا نبود که در تماشاگر احساس بدی ایجاد کند یا از حد فراتر برود.

گذشته از همه اینها، در اجرای دپوتات چند بازی خوب و درخشان می بینیم. بازی کردن در کمدی، به اندازه نوشتنش و کارگردانی کردنش سخت است. اگر بازیگر لحظه ی کمیک را به موقع اجرا نکند، همه چیز از دست می رود. غزاله جزایری بسیار حضور راحت و موثری در اجرا دارد. جنس کمدی کاراکترش به خوبی ایجاد شده و روی صحنه بی آنکه تلاش بیش از حدی داشته باشد، نقشش را ایفا می کند. یاشار نادری نیز حضور راحت و تاثیر گذاری در لحظات کمیک اجرا دارد. به اندازه انرژی می گذارد و سرضرب کمدی ها را شکل می دهد. وحید نفر، کشیش نمای خوبی را جان می بخشد و اگر چه همیشه نقش کشیش برای ایجاد کمدی های بیشتر، وسوسه انگیز است، اما وحید گرفتار این وسوسه نمی شود و کشیش را به اندازه لازم در ظرف اجرا چیدمان می کند. دیگر بازی خوب نمایش، محمد هادی عطایی است. به اندازه کافی بامزه و دلنشین است و به خوبی سادگی و صداقت این کاراکتر را در کنار وجوه کمیکش قرار می دهد.

دپوتات هم در نمایشنامه و هم در اجرا، تابع قراردادهای خود است و از منطق کمدی خودش بیرون نمی زند. نمایش بی تکلفی است که با یک متن خوب و دارای مضمون انتقادی، یک کارگردانی خوب با ریتمی مناسب و بازیهایی خوب موفق می شود در طول یکساعت و نیم اجرا، تماما بر پایه کمدی پیش برود و تماشاگر را دچار ملال نکند. آن قشر از مخاطبان عزیز یا همکاران تئاتری که به صورت صد در صدی معتقد به تئاتر روشنفکرانه و متعلق به طبقه ای خاص هستند، باید توجه داشته باشند که تئاتر گونه های مختلف دارد و متعلق به خیل عظیم تری از جامعه است. ضمن اینکه باید توجه داشت، کارکرد ضروری کمدی، تفریح و خنده است. جایی یک اجرای کمدی را می توان عنوان تئاتر داد که مضمونی انتقادی و شکلی هارمونیک و منطبق بر منطق وضع شده ی خودش داشته باشد. که خوشبختانه دپوتات هر دوی اینها را داراست.

آقای سیادت بنده برای پنج شنبه 13 اردیبهشت برای خودم و خانوادم بلیط تهیه کردم . در توضیحات و خلاصه نمایش و همچنین در تصاویر و عکس ها متوجه توضیحی مبنی بر محدودیت سنی تماشاچیان نشدم . الان که دارم نظرات رو می خونم متوجه شدم خانمی از همراه نیاوردن کودکان صحبت کردند .
۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
خیر ممنون . ترجیح میدم همراهم باشه . نگرانیم بابت ورودش به سالن بود
۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
سلام ... چرا با توجه به اینکه تئاتر دپوتات لغو شده بود انروز ولى اطلاع رسانى نشد به ما
۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش دپوتات i
همزمان با اجرای نمایش «دپوتات» به کارگردانی اتابک نادری، نمایشگاهی از آثار عکاسی امیر نظری، محمدآران، احسان خورشیدی، زهرا موسی و احسان عندلیب در تئاتر شهرزاد در معرض دید مخاطبان قرار گرفته است. این هنرمندان مجموعه‌ای از عکس‌های صحنه «دپوتات» را که شامل 11نما از این اثر است به تصویر کشیده اند. محمد آتران هم پوستری را برای این نمایشگاه عکس طراحی کرده است.
«دپوتات» هر شب ساعت 21:٣٠ در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود.
شبنم قلی خانی، پندار اکبری، غزاله جزایری، ، اتابک نادری، وحید نفر، هادی عطایی، یاشار نادری، قاسم روشنایی در نمایش «دپوتات» به ایفای نقش می‌پردازند.
عاطفه گندم آبادی و محمد لهاک این را خواندند
مریم زارعی و پیام کشاورزی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش دپوتات i
اجرای شب گذشته (۲۳ فروردین ماه) نمایش دپوتات با تاخیر آغاز شد و در پایان اتابک‌ نادری کارگردان نمایش در مقابل تماشاگران زانوی ادب زد و عذرخواهی کرد
جناب سیادت ،عذرخواهی ایشون قابل تقدیر هست اما اونچه که برای من مخاطب مهم هست قابل پیش‌بینی بودن هست،در مورد نمایش شما نمیدونم اما وضعیتی که باعث میشه تا جایی که ممکن هست از شهررزاد دوری کنم اینه که یروز یه نمایش پنجاه دقیقه تاخیر داره و روز دیگه‌ای درب سالن همون نمایش بعد سه دقیقه (از زمان مقرر)بسته میشه و این قابل تحمل نیست....یعنی درستش اینه که یا گروه‌و سالن تضمین کنن همیشه نمایش با تاخیر کمتر از پنج دقیقه شروع میشه (که معمولا چنین اتفاقی در شهرزاد و پالیز و سایر سالنهای خصوصی نمیفته) و یا اگر بعضی روزها بخاطر مشکلات فنی یا دیر اومدن بازیگرا تاخیر نیم تا یکساعته دارن،روزهایی که مشکلی ندارن به احترام مخاطبی که به تاخیرها عادت کرده،پانزده دقیقه صبر کنن و بعد در رو ببندن که متاسفانه این کارو نمیکنن و این مصداق بی‌احترامی به مخاطب هست....من و چن نفر از دوستان نزدیکم که سالها هفته‌ای دو‌یا‌سه نمایش میدیدم،بخاطر همین مشکل و چند بار هدر رفتن وقتمون ،تاتر دیدنمون به ماهی(یا دوماهی)یکبار کاهش پیدا کرده که امیدورام گروه شما خرق عادت کنه.... اما نکته مهم دیگه این که چن سالی هست که شبکه‌هایی مث ایستا و تلگرام برای تاتر فرصت بینظیری مهیا کردن که بتونه تیزر منتشر کنه اما امثر گروههای تاتری ازین فرصت به بدترین شکل ممکن استفاده میکنن، تیزرهاشون یا تبدیل به فیلم کوتاه هنری پر از نماد و استعاره میشه یا بازیگرها جمع میشن و با دوربین بای‌بای میکنن ... دیدن ادامه ›› و یا نظر چن مهمان هنرمند رو بعد دیدن کار نشون میده که طبعا اونها هم به احترام گروه همیشه از کار شدیدا تعریف میکنن.....در حالیکه هیچکدام از این تیزرها به مخاطب معمولی نشون نمیده که فضای کار،ژانر کار، کیفیت بازییگرها ، داستان احتمالی و...چی هست و به دیدن کار ترغیبش نمیکننن... درحالیکه تجربه موفق صد ساله سینما نشون میده که تیزر باید شامل بخشهایی از نمایش(فیلم )باشه ...امیدوارم شما چنین تیزری داشته باشین(حتی میشه با یه دوربین موبایل از بخشهایی از اجرا فیلم گرفت و با یه اپلیکیشن موبایلی تدوینش کرد و قطعا خیلی بیشتر از این تیزرهای پرخرج فعلی در جذب مخاطب موثر خواهد بود) تا هم استقبال ازکارتون بیشتر شه و هم فرهنگ ساخت تیزر واقعی ساخته بشه.... با تشکر
۲۵ فروردین ۱۳۹۷
آقای سیادت،تیزرهای شما خوش‌ساخت و حرفه‌ای هستن اما ایرادی دارن که در واقع بین نود‌ونه درصد تیزرهای تاتر ما مشترک هست،من برای که وقت و هزینه برای دیدن یه کار بذارم باید احتمال بالایی بدم که با سلیقه‌من سازگار هست وبرای چنین منظوری تیزر باید شامل بخشهایی از کار باشه تا من با زبان کار،بازی بازیگرا،داستان و.... آشنا شم .... همونطور که در تیرهای سینمایی دیده میشه
۳۰ فروردین ۱۳۹۷
سیدمحمدصادق سیادت (siyadat)
کاملا درست می فرمایید جناب دانش
چشم
حتما مد نظر قرار می دهم
۳۰ فروردین ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
هادی عطایی در پاسخ به سوال ایران تئاتر مبنی بر اینکه "در دپوتات نقش کشیش جوان خوش قلبی را بازی می کنید که در تقابل با کشیش اعظم حقه باز قرار می گیرد؟" بیان کرد:

پرومته آدم صادقی است که با تکیه بر فطرت پاکش پته آدم بدها روی آب می ریزد. من این نمایش را به واسطه جنس کمدی که ارائه می کنم خیلی دوست دارم و اتابک نادری نمی خواهند با هر ترفند ساده و دم دستی مخاطبش را وادار به خنده کند و این قابلیت را دارد که خیلی از مسائل اجتماعی را بتوان در قالبش طرح کرد.
نماینده گروه اجرایی خدمتان سوال داشتم برای دعوت از هنرمندان که از طرف گروه میشود برای کنارگذاشتن بلیط شما به مدیر هماهنگی اعلام میکنید یا به روابط عمومی ؟ چون درسایت قسمت غیر قابل خرید که ظاهرا مربوطبه مهمان ها ویژه نبود پرسیدم خدمتان.
۲۳ فروردین ۱۳۹۷
جناب سعادت سوالم این است که معمولا گروه های نمایشی از هنرمندان ویا اهالی رسانه دعوت میکنند یا بصورت یک شب یکی از هنرمندان یا هالی رسانه را از اعضای گروه به ان شخص اعلام میکنید که چه هنرمند یا ازهالی رسانه را دعوت کردند یا به عبارتی بهتر درجریان قرارمیدهند.بطور مثال روابط عمومی یا مانند خود شما نماینده گروه اجرایی.یا هماهنگی.
۲۳ فروردین ۱۳۹۷
سیدمحمدصادق سیادت (siyadat)
بله
بنده این کارهارو انجام میدم
۲۳ فروردین ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش صد درصد i
سال پیش، درست در فصل زمستان، نمایش ترن به کارگردانی حمیدرضا آذرنگ را تماشا کردم و تا به امروز براین باور بودم که هیچ نمایشی برتر از آن برای من نبوده؛ اما شب گذشته نظرم به طورکلی تغییر کرد. صد در صد از نگاه من یک نمایش فوق العاده بود؛ متن، بازی، کارگردانی، نور، صحنه، گریم و همه چیز مرتب در کنار یکدیگر قرار گرفته بودند و توانستند یک اتفاق درست را رقم بزنند.
مرتضی اسماعیل کاشی به عنوان دومین تجربه کارگردانی اش متن بسیار خوبی را برای اجرا انتخاب کرده است، مهمترین دلیل این اتفاق نیز عدم شهرت زیاد مارکس لید در ایران و متن جذاب و گیرا برای مخاطبان این روزهای تئاتر است. همچنین باید اشاره کرد که انتخاب متنی کاملا درخلاف جهت متن نمایش سه خواهر (تجربه اول کارگردانی اسماعیل کاشی) نوعی قدرت نمایی در دنیای کارگردانی است.
از کارگردانی و متن که بگذریم؛ اولین چیزی که بیش از همه چیز به چشم می آید، بازیگری عالی است. ستاره پسیانی کار سخت و تقریبا دشواری را برای اجرای نقش یک معلول عاشق برعهده داشت اما توانست باموفقیت آن را اجرا کند تا چشمان مخاطب لحظه ای از او برداشته نشود؛ هوتن شکیبا نیز به نحوی دیگر این اتفاق را خلق کرد، او یک بازیگر عصبی، ترسو و مدعی بود. او آنقدر زیبا توانست مایکل را اجرا کند که دیگر هیچ تصویری از نقش طناز و خنده دار ... در لیسانسه ها در ذهنم باقی نماند.
بعد از بازی، مهمترین اتفاق از نگاه من موسیقی است؛ کارگردان سعی بر انتخاب موسیقی هایی داشت که کاملا بر ذهن مخاطب تاثیر می گذارد و در درون او حس ترس را به وجود میاورد. این موسیقی ها در برخی از صحنه نقش بسیار پررنگی داشت که کارگردان را به هدف خود نزدیک ... دیدن ادامه ›› تر می کرد.
در پایان نیز باید بگویم که صد در صد حرف های بسیاری برای گفتن داشت که در این متن کوتاه به هیچکدام از آنها اشاره نکردم اما به عنوان یک انسان سعی کردم آن هارا بیاموزم. زمانی که این پازل مهم را کنار یکدیگر قرار می دهم میبینم آن چیزی که در دنیای امروز عامل جذب مخاطب تئاتر است، بازیگر چهره یا سالن بسیار عالی نیست، عامل جذب مخاطب نمایشنامه خوب، بازی خوب، کارگردانی خوب و روابط عمومی خوب است.
صحبت در رابطه با صد در صد آنقدر بسیار است که در این چندخط نمی گنجد؛ بدون شک هرکس که این نمایش را تماشا نکرده است، یکی از مهمترین اتفاقات تئاتر ایران را از دست داده یا نادیده گرفته است چراکه از نگاه من در دنیای امروز تئاتر اکثریت گروه ها از صد در صد توان خود برای اجرا استفاده نمی کنند و سعی ندارند تا صد در صد باشند.

نکته: تمامی مطالب فوق، یک نگاه شخصی است
چقدر این تفاوت‌ نگاه و سلیقه جالبه!!به نظر من "ترن" یکی از ضعیف‌ترین کارها و "صد درصد" یکی از معمولی‌ترین کارهایی بود که دیدم!!
۱۰ بهمن ۱۳۹۶
Nita (nazta)
واقعا معمولی بود.. همه چیز..‌
۱۴ بهمن ۱۳۹۶
چرا زیرکامنتها گزینه های "خواندم" یا "دوست دارم" ندارن ؟
چقدر با کامنت آقای فدائی موافقم.
۲۷ مهر ۱۳۹۷
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
توضیح کارگردان نمایش درای کانتی در رابطه با اولین تیزر نمایش:

خبرگزاری تسنیم: تیزر‌هایی که از نمایش «درای کانتی» توزیع شده است، جزء تیزر‌های حرفه‌ای تئاتر است؛ اما شباهت زیادی به یکی از فیلم های سینمایی هالیوودی، «شهر گناه» دارد، می‌خواستم کمی راجع به ارتباط این تیزر‌ها به اتمسفر کلی اثر توضیح دهید.

امیر پشلنگ: تماشاخانه «پایتخت» در معرفی گروه کاج به عنوان سازنده تیزر کمک کردند. طی جلسه با این گروه و همچنین آقای جزایری و آقای بنی شیخ‌السلامی (مدیران تماشاخانه ) قالب‌ها و سبک‌های زیادی مطرح شد؛ اما من در همان جلسه پیشنهاد دادم تا تیزر‌ها را نزدیک کنیم به فضای فیلم «سین‌سیتی» یا همان شهر گناه که تقریباً همه آن را دیده‌اند و تمام کامنت‌هایی در رابطه با اثر بود، حاوی نظرات گسترده‌ای در مورد تیزر بوده است که حال بعضی از اقتباسی بودن آن و بعضی روی بداعت تکنیک ساخت تاکید ... دیدن ادامه ›› داشتند.

حال اینکه چرا این اثر را تولید کردم، به این دلیل بود که آن فیلم راجع به شهری مملو از گناه بود و از این سو «درای کانتی» در شهر «دیترویت» روایت می‌شود که به نوعی شهر گناه است. در تیزر ما همه چیز سیاه و سفید است و تنها رنگی که در تصویر می‌بینید قرمز است که ما به ازای خون است که نشانه‌ای از جنایت و گناه و تبهکاری است. خب دیترویت هم یکی شهرهای جنایت‌پرور دنیا است. من اقرار می‌کنم که اصلاً می‌خواستم فضای تبلیغات را کمی هالیوودی کنم! تقریباً هر کس کار ما را می‌بیند می‌گوید که فضا کار کمی سینمایی است.


گفتگوی امیر پشلنگ با خبرگزاری تسنیم، هم اکنون در بخش نمایش این خبرگزاری قابل مشاهده است.
نیلوفر، مریم زارعی، امیرمسعود فدائی، امیر، مژگان عراقی و محمد لهاک این را خواندند
sirena و بابک این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایش "درای کانتی" نوشته باقر سروش و کارگردانی امیر پشلنگ از سه‌شنبه 5 دی‌ماه، ساعت 19 در مجموعه تئاتر پایتخت به روی صحنه رفته است. در این اثر نمایشی که پس از نمایش "قشاع"، دومین تجربه کارگردانی پشلنگ به حساب می‌آید، شهروز دل افکار، رامین سیاردشتی، پانته‌آ مهدی‌نیا و فرزاد برهمن نقش‎آفرینی می‌کنند.

پشلنگ در گفت‌وگو با هنرآنلاین با بیان اینکه تمرینات نمایش 3 ماه به طول انجامید، درباره "درای کانتی" گفت: درای کانتی به نواحی جغرافیایی گفته می‌شود که در آن‌ مشروبات الکلی ممنوع است. داستان نمایش "درای کانتی" در دوران ممنوعیت الکل در سال 1930 در دیترویت آمریکا می‌گذرد.

او ضمن اشاره به اینکه مایل به افشای داستان نمایش نیستم و ترجیح می‌دهم که مخاطبان به تماشای آن بنشینند، درباره سبک و شیوه اجرایی "درای کانتی" خاطر نشان کرد: داستان این نمایش در کافه باری اتفاق می‌افتد. این اثر درامی کاملا رئال است که موسیقیِ زنده در آن بسیار پررنگ و در بسیاری از قسمت‌ها مهم است و ساز اصلی که در آن نواخته می‌شود پیانو است.

این بازیگر و کارگردان تئاتر با بیان اینکه در طراحی‌ها و بازی‌ها به هیچ عنوان سراغ فانتزی و مینی‌مال نرفته‌ایم، عنوان کرد: طراحی صحنه نمایش نیز رئال است. ... دیدن ادامه ›› فضا و موضوعی را که انتخاب کرده‌ایم تاکنون به آن پرداخته نشده و نمایشی درباره آن تولید نشده است و این نخستین بار است که نمایشی با چنین موضوع و مضمونی در ایران به صحنه می‌آید.

او همچنین در ادامه صحبت‌هایش نقطه قوت نمایش "درای کانتی" را استفاده از چهره‌ها و بازیگران خوب تئاتر و سینما عنوان کرد و یادآور شد: نمایش فضایی کافه‌ای دارد اما نه آن فضای کافه‌ای که تاکنون در آثار نمایشی شاهد آن بوده‌ایم.
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش اخککندو i
.
از همین ابتدا باید اعتراف کنم که نمایش های ایرانی همیشه به دلیل طرب انگیز بودنشان برایم جذاب بوده و خواهد بود اما از نگاه من تفاوت عمده ی نمایش اخککندو با دیگر آثار ایرانی در نویسندگی و کارگردانی آن است, متنی که کار سیدمحمد مساوات باشد و کاری کارگردانش هادی عامل باشد حداقل در ذهن من کار خوبی است.
.
متاسفانه با دلیل آنکه اجرای پیشین این نمایش را تماشا نکرده بودم نمی توانم مقایسه ای بین آن ها داشته باشم. اما در رابطه با گروه فعلی باید بگویم که همگی بی نظیرند و تلاش می کنند تا بهترین بازی شان را برای شما به ثمر بگذارند.
.
اخککندو اثر بسیار شادی است, از همان ابتدا با موسیقی ایرانی گوش انسان را آن چنان نوازش می دهد که به هیچ وجه دلت نمی آید رهایش کنی هادی عامل به زیبایی موسیقی و متن را کنار یکدیگر چیده است به طوریکه مخاطبش هم به موسیقی گوش می دهد و هم نمایش را تماشا می کند به عقیده ی من این امر بسیار ... دیدن ادامه ›› مهم است.
.
جالب است بدانید که پشت صحنه اینکار دربرابر مخاطب است و بازیگران پس از پایان زمان بندی اجراهاشان بر روی صحنه همانند مخاطبین تا قسمت بعدی از اجرای شان به تماشای نمایش می نشینند.
.
فقط ای کاش داستان پایان بندی جالب تری داشت و در نقطه بسیار بهتری پایان می یافت.
.
در نهایت اگر تمایل دارید که نمایشی شاد با موسیقی ایرانی را تجربه کنید حتما اخککندو را ببینید و بخندید و شاد شوید.
.
سیدمحمدصادق سیادت
درباره نمایش عروسان i
.
نمایشی برای انتقام نگرفتن
.
انتقام یک شکل از اجرای عدالت است اما می تواند غیرقانونی هم انجام گیرد! به معنای ساده تر می توان گفت آسیب زدن یا ضرر زدن به شخصی, با قصد و هدف جبران آسیب یا ضرری, انتقام محسوب می شود.
.
عروسان بیانگر این دنیا است, دنیایی به نام انتقام بخشیدن یا انتقام گرفتن, در آن لحظه و درآن شرایط پس از آسیب کدام ... دیدن ادامه ›› درست است?
.
عده ای در طول داستان میبخشند و معتقدند کشته شدن یک فرد دردی را از آنها دوا نمی کند. دختری که تمام انگشتان خودرا از دست داده, مردی که دماغش بریده شده است و حتی کسی که به اجبارش برادرش را کشته است.
.
عروسان رابطه نزدیکی با دنیای امروز دارد, این اتفاق حتی از لباس های بازیگران نیز نمایان است.
.
نکته جالب در طول نمایش تلاش برای استفاده از زمان کوتاه و تاثیرگذاری بسیار است, اما این اتفاق جز برای نرگس نیک سیرت رخ نداده بود و این امر کاملا قابل لمس است. نیک سیرت جدیت لازم را به خرج داد و شرایط را مهیا کرد تا مخاطب باورش کند.
.
نوع استفاده از موسیقی در این نمایش بسیار جالب بود اولین بار بهمراه پرفورمنس و شبیه به یک کنسرت غیر زنده و دومین بار همانند یک گروه سرود توسط بازیگران فکرمی کنم اتفاق جالبی بود و برای عدم خستگی مخاطب از روایت یک داستان کاملا جدی نیاز محسوب می شده است.
.
استفاده از دیالوگ های موازی در برخی مواقع عدم نتیجه گیری از روایت داستان عدم تعریف کامل از برخی نقش های روی صحنه و... از نگاه من عیب هایی محسوب می شوند که در این نمایش نباید اما دیده شد.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نمایش صبح یک روز لعنتی یک نگاه کمدی به مسئله نفوذ دارد؛ نفوذی خیالی که نویسنده در تخیلات خود به آن رسیده است و هیچگاه در جهان واقعی انسان ها وجود ندارد.
.
اما اگر به دیالوگ های موجود در نمایش کمی دقت کنیم ،می بینیم که نویسنده در بین دیالوگ های طنز خود گاها از جملات تاثیرگذار و مهم استفاده کرده است و در عین حال تعنه ای به مسئولین یا مردم نیز می زند.
.
هر پنج بازیگر این نمایش به خوبی توانسته بودند نقش را برای مخاطبنشان در حالت باورپذیری اجرا کنند و این انتخاب بازیگران قابل تقدیر است.
.
نکته قابل توجه در این نمایش حضور خواننده و نوازنده ی راک بود؛ خواننده ای که با شعرهای طنز و کمدی خود گویی قصد دارد تا خلاصه داستان بخش نمایش داده شده را ارائه کند؛ به شخصه تابحال این کار را در عرصه نمایشی ندیده بوده و برای اولین بار با آن مواجهه شده بودم.
.
از نظر طراحی صحنه و لباس هم این نمایش نمره ی قابل قبولی ... دیدن ادامه ›› را دریافت خواهد کرد.
.
نکته ی پایانی اینکه اگر کمی کلمات و اصطلاحات منفی و شوخی های جنسیتی در این نمایش کمتر بود از نگاه من اتفاقات بهتری رخ می داد اما در نهایت باید به کارگردان و بازیگران و عوامل این کار تبریک گفت، چرا که فرصت بسیار خوبی را برای خندیدن مردم فراهم نموده اند.
.
خسته نباشید و به امید موفقیت های بیشتر
زهره مقدم و محمد لهاک این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
.
هنر نقالی, قصه‌گویی و شاهنامه خوانی از کهن‌ترین هنرهای رایج و دارای پیشینه بسیار کهن, در ایران زمین است.
وجود قصه‌های گوناگون موجود در ادبیات ساکنان این سرزمین خود شاهدی بر این مدعا و علاقه مردم بر این هنر است.
.
"خواب طولانی انار آباد" اثر آلما گشتاسب, از جمله آثاری است که شاید بتوان آن را تلفیقی از ادبیات کهن ایران و اصطلاحات ترویج یافته در دنیای امروز دانست.
ریز بینی های موجود در این نمایش, موسیقی زنده, دقت در انتخاب بازیگران, هماهنگی بسیار عالی و... همگی دلایل محکمی برای زیبا بودن این نمایش می باشند.
.
اگرچه, خواب طولانی انار آباد تنها روایت یک داستان شاید عاشقانه را بر عهده دارد و وجه نمایشی بسیار اندکی در آن نمایان است اما بازیگران خوبی برای نمایش ... دیدن ادامه ›› انتخاب شدند.
باوجود قسمت هایی برای نقالی, خوانندگی, قصه گویی و شیوه روایی شاهنامه خوانی, به نظر می آید کارگردان کار در انتخاب بازیگران دقت بسیاری به خرج داده است.
از جمله بازیگران موفق این اثر نمایشی, نرگس نیک سیرت, بازیگر نقش مادر است. او به زیبایی توانسته بود حالات صحبت, بدن و صورت مادر در مواجه با اتفاقات پیش روی داستان را برای تماشاچی بازآفرینی کند و بدون شک این امر, به تنهایی یک وزنه ی قدرت برای بازیگر محسوب خواهد شد.
.
در انتها می توان گفت که "خواب طولانی انار آباد" برای مخاطبان نمایش های باستانی و ایرانی بسیار جذاب و قابل قبول خواهد بود.
علاوه بر این, بنابر عقیده ی من, هیچ فردی نمی تواند هماهنگی بالای میان بازیگران و قدرت آن ها در قصه گویی به شیوه های باستانی را که به نوعی درون مایه ی این اثر نمایشی شده است, منکر شود.
.
برای این گروه دوست داشتنی, بهترین هارا آرزو دارم
.
سیدمحمدصادق سیادت
مهدی حسین مردی و محمد لهاک این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
.
بوف نه چندان کور اگر چه یک نگاهی به بوف کور اصلی داشت اما به نظر من تمام تلاشش در این بود تا بر اساس آن عناوینی که بدست آمده, شنیده و یا دیده شده است, صادق هدایت را معرفی کند.
.
در گذشته بسیار درام ها و تئاترها بر اساس بوف کور دیده ایم اما گویا خیلی هایشان برای مخاطب جذاب نبوده است.
.
و چه کردند مسعود کرامتی و رحیم نوروزی
بازی در ۷ شخصیت به صورت پشت سرهم و با ویژگی های متفاوت, تنها باعث شد تا مخاطب بیشتر از گذشته به استادی مسعود کرامتی در بازیگری ... دیدن ادامه ›› پی ببرد.
.
نازنین کریمی و الهام نامی هم که تکمیل کننده ی تمامی تلاش های رحیم نوروزی و مسعود کرامتی برای مخاطب بودند.
.
آن عشوه های به موقع و شیوه های بیان در مکان و زمان خاص خودش باعث شده بود تا مخاطب برای درک هرچه بیشتر این نمایش تلاش کند و همه ی این ها یعنی موفقیت.
.
اگرچه انتقادهای جزئی به بوف نه چندان کور دارم اما با شدت این اثر را برای مخاطبان خاص تئاتر و آقای هدایت, پیشنهاد می کنم تاکید می کنم مخاطب خاص تئاتر و آثار صادق هدایت
.
خسته نباشید به تمام عوامل این گروه عزیز
و خوشحالم از اینکه این نمایش زیبارا از دست ندادم.
.
یک خسته نباشید ویژه به گروه پرفورمنسِ این کار که متاسفانه سعادت آشنایی هیچ کدام را نداشتم.
.
سیدمحمدصادق سیادت
 

زمینه‌های فعالیت

تئاتر
هنرهای تجسمی
سینما

تماس‌ها

sadegh_siadat