بهنام زینعلی

هنرساز تهیه‌کننده | کارگردان

به نظرم برای قضاوت درست درباره نمایش‌نامه «سنترال پارک غربی» باید در نظر گرفت که با یک کمدی تلخ روبه‌رو هستیم؛ نمایشی که خیانت را بهانه‌ای برای نشان‌دادن دروغ‌ها، خودخواهی‌ها و ظاهر فریبنده روابط انسانی قرار می‌دهد. چیزی که امروز در جامعه متاسفانه زیاد دیده می‌شود اما تابوها و دیدگاه‌های اداری سانسورمحور ، کمتر به هنرمندان اجازه‌ی نمایان کردن آن‌را می‌دهد. جذابیت متن در این است که با فاش‌شدن هر راز، جای قربانی و مقصر تغییر می‌کند و تقریباً هیچ‌کدام از شخصیت‌ها آن‌قدر که ادعا می‌کنند بی‌گناه نیستند.

نقطه قوت مهم کارگردانی خانم ژاله صامتی، حفظ ریتم در نمایشی است که بیشتر اتفاقات آن از دل گفت‌وگوها شکل می‌گیرد. ورود هر شخصیت، شرایط را عوض می‌کند و داستان را وارد مرحله تازه‌ای می‌سازد. به همین دلیل، با وجود دیالوگ‌محور بودن اثر (که بسیار سخت و قدرت کارگردانی زیادی را می‌طلبد) اما اجرا خسته‌کننده نمی‌شود و زمان نسبتاً سریع می‌گذرد.

بازی اقای نادر فلاح یکی از نقاط بسیار درخشان اجراست. ایشان بدون اغراق و اداهای اضافه، با واکنش‌ها و مکث‌های دقیق بخش زیادی از کمدی نمایش را شکل می‌دهد. خود خانم ژاله صامتی با انرژی همیشگی خود نبض صحنه را زنده نگه می‌دارد و خانم لیلا بلوکات نیز تغییر حالت‌های شخصیتش را از انکار و اضطراب ... دیدن ادامه ›› تا روبه‌روشدن با حقیقت، باورپذیر اجرا می‌کند. حضور اقای ایرج سنجری و خانم نیاز سنجری هم ماجرا را کامل‌تر و موقعیت‌های کمدی را بیشتر می‌کند.
بخصوص بازی‌های ریز و نامحسوس نیاز سنجری در این اثر، ثابت کرده که بخوبی از (رها)‌ی نمایش ماهی رها فاصله گرفته و حالا کاراکتر جدیدی را خلق کرده است.
ارزش نمایش برای من این بود که در کنار خنداندن تماشاگر، تلخی پنهانی هم داشت. در پایان می‌فهمیم بحران‌ها واقعاً حل نشده‌اند و آدم‌ها فقط راهی برای ادامه‌دادن همان روابط آسیب‌دیده پیدا کرده‌اند. همین نکته باعث می‌شود «سنترال پارک غربی» از یک کمدی ساده فراتر برود و ارزش دیدن داشته باشد.

خسته‌نباشید به خانم ژاله صامتی و تمام بازیگران و عوامل این اجرای پرانرژی.

نظر من، فقط نظر منه و ممکنه سایر عزیزان موافق یا مخالفش باشند
نمایش بجز صدای گیرای جناب ابراهیمی و شاید فقط چند دیالوگ خیلی کوتاه نیش دار، هیچ اتفاق مهم دیگه ای رو برای من مخاطب رقم نزد
ریتم بسیار کند، بسیار کند، بسیار کند و بدون اکت یا میزانسن یا ایده‌ای که باعث بشه وقتی تماشاگر بسمت خستگی میره، بهش شوک بده و دوباره با اثر درگیرش کنه.
بنظرم (جدا از اینکه چک کردن گوشی توسط مخاطب حین تماشای یک اثر تئاتری چقدر کار اشتباهیه) ولی واقعا خسته کننده بودن اثر ، دیشب باعث شد حداقل پنج یا شش تماشاگر برن سراغ گوشی هاشون و چک‌ کردن اینستاگرام‌ و…
امیدوارم گروه محترم اجرایی برای ادامه اجرا یا اثار بعدی خودشون، اگر سراغ همین دست متون میرن که نزدیک به مونولوگ هست و تحرک کمتری داره، بیشتر روی خلق میزانسن و فضاسازی های اکتیو تمرکز بذارند تا به حفظ ریتم کلی اثر کمک کنه
باآرزوی موفقیت ✌️

متاسفانه من نتونستم خیلی با کار ارتباط خوبی بگیرم
شایدم چون متن اثر رو قبلا بارها خونده بودم و در این اجرا بنظرم ضعف هایی بود که تا عالی شدن اثر فاصله داشت

این نظر شخصی بنده است و ممکنه نظر من، اصلا نظر سایرین دوستان نباشه و هر کسی مخالف یا موافق من باشه 🫶

در مورد نمایش راهنمای جامع هیولا شدن چهارتا نکته بیشتر نمیتونم بگم

۱) گروه محترم اجرایی هیچ نیازی به نمایش‌نامه و خط داستانی و اینهمه انرژی گذاشتن نداشتن، همین که عکاس گروه رو توی سالن دارن کافیه
چون یک تنه تونست همه تماشاگرها رو تبدیل به هیولا بکنه و این جای تاسف داره که من و بقیه دوستانی که امشب توی سالن بودن هیچی از کار نفهمیدیم بخاطر شات های پرصدا و این رفتار غیرحرفه‌ای عکاس.
بخدا اجرای عکاسان یه اجرای مجزاست و واقعا یک‌ اجرا اون هم در این سبک و‌ ژانر که نیاز به فکر کردن و حل کردن معماهای ذهنی داره، اینهمه سروصدا و شات و… براش سمه. سم. زحمت کل گروه رو زیرسوال بردین واقعا

۲) از ما که گذشت ولی امیدوارم جناب حجازی فر و‌ همکاران مجموعه هامون یه فکری بحال سرمای ... دیدن ادامه ›› سالن بکنن. سینه پهلو کردیم بخدا

۳) بازیگران هنرمند و‌درجه یک گروه، کارتون درسته.

۴) شهاب شریفی، رفیق جان، طراحی صحنه کاربردی و درست. عالی مثل همیشه ، طراحی گریم دقیق و متناسب با کار، طراحی نور جذاب و درخدمت اجرا


همگی خسته نباشید. مخصوصا عکاس کار

نظر بنده ، فقط نظر بنده است و ممکنه از دید بقیه عزیزان مثبت یا منفی باشه.
من شب افتتاحیه این نمایش رو‌ دیدم. تاخیر زیاد در شروع که بخشی بخاطر فوتبال بود و بخشی هم بخاطر هماهنگی حضور آقای عبدی یه مقدار کسل کننده بود ولی قطعا ما هم بودیم همین تاخیر رو‌لحاظ میکردیم چون چاره ای نبود.

همیشه شب نخست ناهماهنگی هایی در اجرا ( ورود و‌خروج یا تعویض صحنه و‌عدم هماهنگی با اتاق فرمان و…) دیده میشه. در تموم کارها. خوب این نمایش هم مستثنی نبود که بنظرم طبیعیه.

از نظر بازیها میتونم بگم جناب آقاپور انقدر بانمک هستن که تقریبا هرکاری میکنند آدم لذت میبره. خانم عابدی (اگر درست گفته باشم فامیلیشون رو) بازی منسجم و‌مسلط و بامزه ای داشتند. اقای نادری بزرگوار احتمالا بخاطر بازی های عالی در کارهای گذشته سطح توقعمون رو بالا بردن برای همین من احساس کردم میتونستن در این اجرا بهتر باشن.

نمایشنامه ایده بسیار خوبی بود (اسامی ها و…) ولی چیزی که بنظرم درس بزرگی بود برای نویسندگان و کارگردانان جوان که امیدوارم ... دیدن ادامه ›› یاد گرفته باشن تواضع آقای پشت کوهی بود نسبت به نام‌ بردن نویسنده رمانی که این نمایشنامه رو ازشون به‌ نوعی اقتباس کردند. نام‌بردن از نویسنده ای جوان و‌گمنام که اصلا در سالن و‌اصلا در تهران نبود و‌احتمالا هیچوقت هم متوجه نمیشد اگر این اثر بدون اجازش نوشته و اجرا میشد اما این رفتار آقای پشت کوهی امیدوارم الگویی بشه برای متن دزدها و سارقان هنری (که صدمرتبه بنظرم بدتر و ترسناکتر از سارقان وسیله ها و اموال و‌اشیا فیزیکی هستند)
اما در مورد متن اینم بگم که بعضی صحنه ها احساس میکنم هنوز درنیومده بود چون ریتم میفتاد حالا یا ایراد از اون قسمت های نمایشنامه بود یا بازی ها. نمیتونم دقیق بگم.

کارگردانی هم که خوب تمیز، دقیق و فکرشده بود (بجز بعضی جاهای کوتاه که انگار از دست اقای پشت کوهی در رفته بود و‌ میشه گفت در جزییات بود) اما در کل کارگردانی خوبی داشت

موسیقی کار خیلی بکر بود (بجز اون قسمتی که خواننده به آوانسن اومدن و با تماشاگر بازی داشتند که بنظرم خیلی بی ربط بود)

طراحی صحنه مینیمال و دوست داشتنی بود با بهترین استفاده از اکسسوار صحنه اما ویدیوآرت ها خیلی کمک شایانی به صحنه نمیکرد یعنی اگر حذف هم بشن خیلی اتفاق مهمی نمیفته

ببخشید طولانی شد امیدوارم به بقیه دوستانی که نمایش رو‌ندیدن کمکی کرده باشم برای تصمیم گیری برای خرید بلیت.

در کل میتونم بگم یک کار بسیار خوب دیدم که برای عالی شدن یه مقدار کمی فاصله داشت. خسته نباشید به کل تیم و‌آقای پشت کوهی و‌همه و‌همه