طوروپِ طرب از آن نمایش‌هایی است که می‌توان از تماشایش لذت برد و هم‌زمان به چیزهایی که در لایه‌های زیرین آن مطرح می‌شود فکر کرد. ایده نمایش جذاب است و هرچند شاید در بخش‌هایی بتوان پایان آن را حدس زد، اما روایت و اجرای اثر به‌گونه‌ای پیش می‌رود که من شخصاً تا رسیدن به پایان، حدس مشخصی از آن نداشتم.

یکی از نقاط قوت نمایش، کمدی آن است؛ کمدی‌ای که در زمان درست شکل می‌گیرد و مخاطب را به‌جا می‌خنداند، اما قرار نیست همه چیز را در سطح شوخی نگه دارد. زیر همین فضای مفرح، نقدهایی اجتماعی و سیاسی شکل می‌گیرد که بدون شعارزدگی و مستقیم‌گویی، خودش را به مخاطب تحمیل نمی‌کند و همین شیوه بیان، یکی از جذابیت‌های نمایش است.

یکی از نکات جالب اجرا برای من، تنوع لهجه‌هایی بود که در طول حدود ۸۰ دقیقه شنیدم. استفاده از لهجه‌های مختلف فقط به تنوع اجرایی محدود نمی‌شود و به شخصیت‌پردازی و فضای نمایش هم کمک می‌کند. این تنوع، در کنار ریتم مناسب کمدی، باعث می‌شود اجرا از نظر شنیداری نیز برای مخاطب یکنواخت نشود.

با احترام به همه دوستان هنرمند و بازیگر که همگی بی نظیر بودند؛ در میان بازیگران، محمدهادی عطایی و وحید نفر بسیار درخشان ظاهر می‌شوند و ... دیدن ادامه ›› انرژی خوبی به فضای نمایش می‌دهند. الهه شه‌پرست نیز به عنوان تنها بازیگر زن نمایش، حضور مهم و مؤثری دارد و در پیشبرد فضای نمایش و ارتباط میان شخصیت‌ها نقش دارد.

گروه موسیقی نیز یکی از نقاط قوت اجراست. موسیقی به‌خوبی در فضای نمایش قرار گرفته و در کنار بازی‌ها و ریتم اثر، به شکل‌گیری حال‌وهوای آن کمک می‌کند. حضور آقای علی لیاقی نیز برای من یکی از بخش‌های لذت‌بخش اجرا بود؛ به‌خصوص در بخش‌هایی که آواز می‌خواند. صدای او یکی از لحظاتی بود که واقعاً از شنیدنش لذت بردم.

در طراحی صحنه، با وجود سادگی، با یکی از خلاقانه‌ترین بخش‌های اجرا روبه‌رو هستیم. نکته جذاب اینجاست که به نظر می‌رسد هیچ وسیله‌ای روی صحنه صرفاً برای پر کردن فضا قرار نگرفته و تقریباً هر چیزی که در صحنه وجود دارد، به شکلی در خدمت ایده‌های کارگردانی قرار گرفته است. همین استفاده خلاقانه از امکانات محدود، نشان می‌دهد کارگردان به جای وابستگی به عناصر پرزرق‌وبرق، به ظرفیت‌های صحنه فکر کرده است.

اگر بخواهم نکته‌ای برای بهتر شدن اجرا بگویم، طراحی لباس به نظرم می‌توانست خلاقانه‌تر و هماهنگ‌تر با جهان اجرایی نمایش باشد. با توجه به میزان خلاقیتی که در میزانسن، بازی و استفاده از عناصر صحنه دیده می‌شود، طراحی لباس می‌توانست ظرفیت بیشتری برای همراهی با شخصیت‌ها و فضای کلی اثر داشته باشد.

در مجموع، طوروپِ طرب برای من تجربه‌ای لذت‌بخش بود؛ نمایشی که هم می‌تواند مخاطب را بخنداند، هم زیر همین خنده حرف خودش را بزند و هم نمایشی خلاقانه داشته باشد.

خسته نباشید به همه عوامل این اجرا؛ به‌خصوص آقایان محمدهادی عطایی و وحید نفر، خانم الهه شه‌پرست و آقای علی لیاقی که حضور و اجرای‌شان برای من بسیار لذت‌بخش بود.