۱. تعطیلی همه برنامه‌های هنری (تياتر، کنسرت و سینما) یک هفته دیگر تا پایان آدینه ۱۶ اسفند تمدید شد. اطلاعات بیشتر
۲. همینک تیم پشتیبانی تیوال از طریق ایمیل و روش‌های اینترنتی در خدمت شماست و موقتا پاسخگویی تلفنی متوقف شده‌است. اطلاعات بیشتر
تیوال نمایش پنجاه پنجاه
S3 : 17:35:09
  ۰۴ تا ۲۵ اسفند
  ۱۹:۳۰
  ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه
 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

: هاله مشتاقی نیا، مرتضی اسماعیل کاشی (با نگاهی به نمایشنامه «خودی و غیر خودی» نوشته برتولت برشت به ترجمه کمال الدین شفیعی)
: مرتضی اسماعیل کاشی
: (به ترتیب حروف الفبا) ایلناز آذری، آیدا آقاخانی، شهاب اشکان، حانیه اورعی، ارشیا پاکدل، پدیده پزشکیان، حنا جشنوند، شبنم جعفر پیشه، جواد حسینی، محدثه حسینی، مهراد دادخواه، پردیس دهقانی، راویس رحمانی، مژده رحیم زاده، پوریا رفیع بیگی، پوریا زهرایی، سپیده سرحدی، اسد غفاری، ماندانا قابلی، عادله گرشاسبی، آرمان کنگاوری، حمید ماهرو، پارمیدا مختاری، کسری معماری، علی نجاریان، سعید یعقوبی و مصطفی مقیمی

: مدرسه فیلمسازی و تئاتر هیلاج
: مرتضی اسماعیل کاشی
: سارا اسکندری
: استودیو زیر زمین (مه رو صیاد، غزل عباسی، سحر آشتیانی)
: محمدمهدی سامی منش
: آرمین خیردان
: حسین بهشتی پور
: علی پیروزی، حسین مقدم
: ایلیا شمس
: مصطفی مقیمی، محمدمهدی سامی منش
: امیرعباس حاتمی، پریا الهی، آیدا آسترکی، حامد هادیان
: آیدا بیات
: مجتبی رحامیان
: پویا شاه جهانی
: مبین نامور
: جواد حسینی، علی نجاریان
: علی نجاریان

این نمایش پیش از این  از تاریخ ۲۷ شهریورماه تا ۱۰ دی‌ماه ۱۳۹۸  در این سالن اجرا شده است.

درهای ساختمان موزه ای که سال ها پیش اردوگاه مرگ بوده به روی زن و مردِ بازیگری باز می شود. این دو تنها بازماندگانِ آن قربانگاه هستند که از آن جا فرار کرده بودند. ارواحِ کشته شدگان که بازیگرانی بودند با فعالیت های ضدفاشیستی، فراخوانده می شوند و در جهانی وهم‌آلود نمایشی را که مجبور بودند زیرِ شکنجه بازی کنند تا زنده بمانند، دوباره جان می‌گیرد.

اخبار وابسته

» بُرد با فرم نوین و باخت از محتوای سیاسی

» یادداشت رحیم رشیدی‌تبار، برای نمایش «پنجاه/ پنجاه»

» یادداشت عباس اقلامی بر نمایش «پنجاه پنجاه»

» یادداشت مریم تاواتاو درباره نمایش " پنجاه پنجاه "

» یادداشت جابر قاسمعلی، فیلمنامه نویس، برای نمایش «پنجاه‎پنجاه»

» یادداشت کوتاه پرویز جاهد درباره نمایش «پنجاه، پنجاه»

» یادداشت سحر عصرآزاد منتقد سینما و فیلم نامه نویس

» فرشته حبیبی: «پنجاه،پنجاه» یک تجربه خاص و قابل تامل است

» یادداشت فرشته نوبخت، برای نمایش «پنجاه پنجاه»

» وقتی کابوس‌ها جان می‌گیرند

» یادداشت کوتاه شاهرخ دولکو برای نمایش «پنجاه پنجاه»

» یادداشت پژند سلیمانی بر نمایش پنجاه پنجاه

» " پنجاه پنجاه " به روایت آرام روانشاد

» یادداشت هاله مشتاقی نیا بر نمایش «پنجاه پنجاه»

» پنجاه پنجاه اجرای خود را در تماشاخانه هیلاج آغاز کرد

» تماشاگر به مثابه همدست شکنجه گر...

» کیوان کثیریان: "پنجاه پنجاه" نمایشی پیشرو و آوانگارد است

ویدیوهای وابسته

آواهای وابسته

مکان

کریمخان، خیابان ایرانشهر، کوچه مهاجر، پلاک ۲۲
تلفن:  ۸۸۵۱۸۵۱۵


«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
به آگاهی می‌رسد اجرای این نمایش لغو شده است.
هزینه بلیت خریداران محترم به صورت خودکار به حساب آنان بازگشت داده خواهد شد.
همیاری جان
به نظر من فقط زمانی اطلاع رسانی تون کامل میشه که دلیل را هم ذکر کنید.
۵ روز پیش، شنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
با سلام
آیا با توجه به شرایط فعلی (بیماری کرونا)، نمایش این هفته اجرا خواهد داشت؟
ژنرال این را خواند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
اول اینکه خوشحالم از اجرای مجدد این نمایش و امیدوارم تمام بچه های پرتلاش این گروه، همچنان با انرژی و انگیزه به کارشون ادامه بدن :)
دوم اینکه قیمت اعلام شده ۳۵۰۰۰ هست ولی وقتی صندلی رو انتخاب کنیم، قیمت رو ۳۰۰۰۰ نشون میده
بهتر:)))
۳۰ بهمن
آخرشم ۴۰ از حساب کم میشه:)))
۳۰ بهمن
:)))))
۳۰ بهمن
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
// به جای اینکه چند اجرا در سال ببریم، یک اجرا را در سال چندبار ببریم! //

واقعاً به جمله بالا معتقدم...، وقتی بیش از یکسال روی یک پروژه با تعداد زیاد بازیگر روبرو هستیم، مدیریت پروژه قوی می طلبد، از طرفی تمرینات اجرا را پخته و آماده نمایش کرده است...، پس حداقل از این منظر با یک اجرای خوب و قوی و یا اصطلاحاً تر و تمیز شسته و رفته روبروییم... البته که من در مورد ایرادات نمایشنامه روی موضع خودم ایستادم.. اما ایده اینکه یکسال تمرین مداوم باشد و یکسال در چند مرحله و حتی اجرا در شهرستان های دیگر داشته باشد، به شدت قابل دفاع است... دیگرانی هستند که در طی یکسال، شش یا هفت نمایش می سازند، خودشان هم بازی می کنند و همه اش هم شبیه همدیگر هست.. ، خب قطعاً اجراهای خوبی از کار در نمی آید... ، بهرحال نمایش پنجاه پنجاه از نظر فرم کار خوب و دیدنی بود، اما اجرا از نمایشنامه ... دیدن ادامه » ضربه خورد، اما دیدن یکبارش در برهوت فعلی تئاتر خوب ،حال تان را بهتر می کند.
.
با استقبال از ۸۰ اجرا و به درخواستِ مخاطبان، بازگشتِ "پنجاه/پنجاه" از ۴ اسفند.

آغاز پیش فروش روزهای نخست از دوشنبه ۲۸ بهمن ساعت ۱۲ ظهر در سایت tiwall.com

نویسنده: هاله مشتاقی نیا، مرتضی اسماعیل کاشی
طراح و کارگردان: مرتضی اسماعیل کاشی

از ۴ اسفند
تماشاخانه‌ی هیلاج (خ ایرانشهر، خ مهاجر، پلاک ۲۲)
ساعت: ۱۹:۳۰
به آگاهی می‌رسد دور تازه اجرای این نمایش به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی و بازی پوریا رفیع بیگی، پوریا زهرایی، سپیده سرحدی، اسد غفاری، ماندانا قابلی، عادله گرشاسبی و... روزهای یکشنبه ۴ تا سه‌شنبه ۶ اسفندماه، از دوشنبه ۲۸ بهمن‌ماه ساعت ۱۲ آغاز خواهد شد.
فضای نمایش که تورو در خودش غرق می گرد فوق العاده بود، در طول نمایش چندبار مطمئن شدم که الان خدایی نکرده اتفاق بدی برای بازیگران میفته! کار با اون قفس های شیشه ای یا آویزان شدن از ارتفاع ! ولی به حدی حرفه ای و هماهنگ با هم کار و تمرین شده بود که چشم بیننده رو خیره به خودش نگه میداشت. پنجاه پنجاه مثل اسم آن تا روزها پس از دیدن نمایش این فکر را به آدم منتقل می کنه که چه چیز درسته؟ کدام برداشت به واقعیت نزدیکه ؟ آیا حقیقت همانگونه که فکر میکنیم هست یا صرفاً ما همه بازیگران یک صحنه بزرگتری هستیم که پنجاه درصد حقیقت و پنجاه درصد غیر واقعیست ؟ به تمام عوامل اجرا خسته نباشید میگم و به زودی منتظر دیدن کارهای عالی این تیم هستم. یک "خسته نباشید"و یک "لذت بردم فوق العاده" که به دلیل نداشتن رورانس در تئاتر موفق نشدم به ایشان بگم را در اینجا تقدیم به عوامل ... دیدن ادامه » اجرا می کنم.
دیگه تمدید نمیشه؟
مینا سروش و پوریا رفیع بیگی این را خواندند
سایه *، بهروز غیاثی و سعید یعقوبی این را دوست دارند
تو جشنواره تئاتر فجر امسال به روی صحنه میره
۱۴ دی
درود...جشنواده تیاتر مثه اینکه افتاده اسفند...آقای امیر شهاب رضویان مدیر هیلاج اعلام کرد بهمن ماه دوباره پنجاه/پنجاه اجرا میشه...
۱۹ دی
دوستان ممنون از پاسخ گوئیتون :)
۲۲ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
نمایش جالبی بود و هماهنگی بازیگراش خیلی خیلی خوب بود و در عین حال تلخ . فقط اگه بیشتر توجه میکردم قبل از نمایش حتما یه خلاصه از نمایشنامه کله تیزها و کله گردها رو میخوندم و میرفتم فکر کنم بهم بیشترم میچسبید و چند دقیقه طول کشید لود شم :)) امروز رفتم راجبش خوندم برام کامل جا افتاد
برام خیلی جالب بود از انتخاب چهره ها که اکثر بازیگرها هر دو نفر بازیگرخیلی مشابه هم بودن ، و بر مبنای اسم نمایش 50-50 ، حتی چهره ها و شخصیت ها هم تقسیم میشدن
در عین غم آدم رجوع میکنه به زندگی به خودش ...
آیا زندگی من بهتر از اینه ؟ وقتی تو هرم مازلو و نیازهای اولیه زندگی گیر افتادیم
زندگی دست ماست یا دست سرنوشت ؟ شاید هر دو شاید همه چی 50-50است
پ . ن: چقدر بازی نقش دلقک دوست داشتم اصن یه وضیییی :))) دلم میخاست برم بغلش کنم
ما کف بر لب جان می‌کنیم،
زیرا ارباب به‌ما یابو نمی‌دهد.
هرکدام از ما، یابوی خود هستیم.
باز هم تمدید میشه؟؟
علی نجاریان و سعید یعقوبی این را خواندند
امیرمسعود فدائی و پوریا رفیع بیگی این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
من اجرای این نمایش رو دوست داشتم ، ممنون از تمام بازیگرا بسیار خوب بازی می کردن. فقط متوجه نشدم چرا در پایان نمایش رو صحنه نیومدن؟
برداشتم از این حرکت این بوده که گروه اجرایی خواسته تماشاگر از حس و حال نمایش بیرون نیاد و با همون حس و حال سالن رو ترک کنه.
۰۷ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گزینه خارج ظرفیت برای این نمایش وجود نداره؟
پوریا رفیع بیگی این را خواند
علی نجاریان این را دوست دارد
خارج از ظرفیت بصورت حضوری در گیشه فروخته میشه
۰۸ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید

از صفحه ی اینستاگرام آقای کیوان کثیریان/ منتقد سینما

پنجاه پنجاه ، نمایش موفق مرتضی اسماعیل کاشی و هاله مشتاقی نیا ، بعد از چهار ماه و بیش از هفتاد اجرا دارد به پایان می رسد . در این وانفسای فرهنگ و تئاتر ، همه می دانیم چهار ماه یعنی چه . نمایشی پر انرژی ، با متن خوب و اجرای محکم و بازی های خوب عده ای جوانِ با استعداد . به همه عوامل این نمایش تبریک می گویم و توصیه می کنم اگر هنوز نتوانسته اید به تماشایش بروید ، این یکی دو اجرا را در سالن هیلاج از دست ندهید . گر چه امیدوارم اجرای آن باز هم ادامه یابد .
ممنونیم
۰۸ دی
عادله جان عزیز درود بر شما
لطف میکنی 3 تا از بهترین تئاترهایی که الان در حال اجرا هست و بهم معرفی کنی.
سپاسگزارم
۴ روز پیش، یکشنبه
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چرا اسب؟
امیرمسعود فدائی و سعید یعقوبی این را خواندند
علی نجاریان این را دوست دارد
نمایشنامه رو بخونید
۰۸ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
خرید بلیت روزهای پایانی این نمایش یکشنبه ۸ تا سه‌شنبه ۱۰ دی‌ماه به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی و بازی ایلناز آذری، آیدا آقاخانی، شهاب اشکان، حانیه اورعی، ارشیا پاکدل، پدیده پزشکیان، حنا جشنوند، شبنم جعفر پیشه، جواد حسینی و... امروز سه‌شنبه ۳ دی‌ماه ساعت ۱۴ آغاز خواهد شد و این نمایش تمدید نخواهد شد.
عادله گرشاسبی و علی نجاریان این را دوست دارند
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
.
یادداشت اندیشه فولادوند برای نمایش پنجاه پنجاه:
لبخند "برشت" در چشمهای "هلنه وایگل"
.
ناگهان خودم را در نقطه ی صقلِ "آشوویتس" شناسایی کردم.در اتاق گاز بزرگی تلو تلو میخوردم ؛ به طول و عرض پایتخت.
.
نمیدانستم دقیقا چقدر فرصت دارم تا پمپاژ آخرین گازهای سمی در ریه ام.
.
.هنوز اجازه داشتم آزادانه از هر سوی اتاق گاز به هر سویی بروم ،بدوم ویاحتی بخوابم.قاعده ی گرفتن ِآخرین کام از گازهای سمی، مبتنی بر تصادف بود.با آمونیاک،سرب،گوگرد و ازدحام تهوع آور اتومبیلهای داخل اتاق گاز، صمیمی بودم وبا آنها که با رعب عفونت زده شان مرا میترساندندنیز.
.
پس زنده از میانشان دویدم ،تند دویدم و به اتاق تاریکی پناه بردم که در آن نمایشی نبوغ آمیز برپا بود.
.
"نبوغ" همان چیزی بود که من قبل از ورود به "آشوویتس" میپرستیدم.
.
تمامِ آنچه میخواستم مهیا بود.بازآفرینیِ درخشانِ نمایشنامه ی " کله گردها و کله تیزها"ی برتولت برشت،اتاق گازهای دوره ی جنگ جهانی دوم و قربانیانش که روزگار مرا آینگی میکرد.
.
کارگردانی ... دیدن ادامه » نبوغ آمیزِ "مرتضی اسماعیل کاشی" که انگارروح مرا که قبل از پمپاژ آخرین گازهای سمی در ریه ام آنجا بود به شیوه ای کوبیسم بر جمجمه ی خودم طرح میزد. روی صحنه آغشته بود به تمام عناصر اکسپرسیونیستی و البته وفادار به قواعد "اپیک" که روح "برشت" را خوشنود میساخت .صحنه بینظیر بود.نورها و سایه ها رنج ادواری بشر را با آن صداها و افکت ها و موسیقی درک شده و شعورمند به ابدیتی پاکیزه پیوند میزدند که پر از شرافت زهر آلود حقیقت بود.آنچه بر صحنه میرفت معرکه ای جن زده از مراسم "زار" بشر بود. یک رنج ابدی که آه از بازیگرانش.
.
آنها ارواح رفته ی اتاق های گاز را نمایندگی میکردند در حافظه ی دو زن و مرد باز مانده ای که به یاد می آوردند عذاب نا تمام رنج ِجبر سلطه ی ابدی قدرت را بر بشر. بازی ها آنقدر دقیق کارگردانی شده بود که باور نمیکردی این هنرمندان تازه کارند و همه شاگردان کارگردانشان بودند.آنها آنقدر با آن ارواح زجر کشیدند که آن مدینه ی فاضله ی تمام تراژدی های تاریخ ؛آن "کاتارسیس" عزیز در همزمانی هولناکی میان من و ایشان رخ داد.بازی ها .وفادارانه به "ژستوس"و به شکلی خون آلود اکسپرسیو بود .حس کردم آقای برشت در چشمهای خانم "هلنه وایگل" لبخند آرامی را جاودانه میکند. همه شان شبیه حیات حقیقی این روزهای من در انتهای این جن زدگی" آوانگارد"به اتاق گاز هدایت شدند.
.
من هم باید بروم باید بدوم تا قبل از پمپاژ آخرین گازهای سمی در ریه ام به آنان که هنوز زنده اند بگویم : نمایش پنجاه پنجاه را ببینید.یک نبوغ ِ آوانگارد در "اتاق گاز".
فکر کنم "ثقل" درست باشد نه "صقل"
۰۲ دی
بازیگرا تسلط فوق العاده ای روی بدن شون داشتن.پرفورمنس ها خاص و خیره کننده بود اما اگر یه کلیتی از نمایشنامه برشت نمیدونستی، تقریبا هیچ چیز نمیفهمیدی چون اصلا گویا نبود.
۰۲ دی
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
به آگاهی می‌رسد اجرای این نمایش تمدید و خرید بلیت سه روز پایانی آن از چهارشنبه ۴ تا جمعه ۶ دی‌ماه به کارگردانی مرتضی اسماعیل کاشی و بازی ایلناز آذری، آیدا آقاخانی، شهاب اشکان، حانیه اورعی، ارشیا پاکدل و... امروز شنبه ساعت ۱۴ آغاز خواهد شد.
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
چقدر لذت بخشه دیدن ثمره کاری گروهی، اثری که بی تفاخر روی صحنه میره و تنها به تئاتر فکر می کنه، به شخصه لذت بردم از این کار

خیلی هم خوبه که تمدید بشه
روزنامه شرق/ پژند سلیمانی

اجرای ۵۰-۵۰ به کارگردانی مرتضی اسماعیل‌کاشی و نوشته‌ی مشترک هاله مشتاقی‌نیا و مرتضی اسماعیل‌کاشی،
اجرایی که در طی ۱۸ماه تلاش و شناخت از دل یک کار کارگاهی با هنرجو شکل گرفته است. اجراهایی اینچنین به دلیل زمانی که برای رسیدن به ایده، پردازش و تکمیل آن صرف می‌شود، بسیار ارزشمندند. چرا که ادای دینی است به تئاتر و نمایش به مفهوم واقعی و اصیلش.
نمایش ۵۰-۵۰ نمایشی است که زمان را با عناصر و نشانه‌های داستانی و نمایشی برای ما جلو و عقب می‌برد، جا‌به‌جا می‌کند و نگه می‌دارد. نشانه‌هایی که آرام آرام به کار اضافه می‌شوند و به مخاطب ارائه داده می‌شوند. این نمایش تو را همراه دو بازیگر پیشین و تنها بازماندگان این اردوگاه به عقب می‌برد و در اردوگاه نگه می‌دارد، زندانی می‌کند و شکنجه می‌دهد. اردوگاه مرگ که اعضای یک گروه ... دیدن ادامه » نمایشی را که فعالیتهای ضد فاشیستی داشته‌اند در آن زندانی کرده‌اند و حالا به اجبار شکنجه‌گر زندان که نقش کارگردان نمایش درونی کار را بر عهده گرفته، نقشی را بازی می‌کنند و داستانی را روایت می‌کنند .
داستانی که همان نمایش «کله‌تیزها و کله‌گردها» و یا «خودی و غیرخودی» برتولت برشت است. این نمایشنامه‌ی برشت درباره‌ی دو دسته کردن مردم وساخت سطوح مختلف اجتماعی به عمد و در جهت حفظ حکومت وقت است. سطوحی که در هر دوره از تاریخ و در بسیاری از آثار به صورت سمبلیک آمده‌اند. سمبلی که جدای جامعه و فرهنگ متفاوت، برای هر کس قابل درک است و به صورت دال‌هایی روشن، قابل دریافت. اثر برشت به دلیلی اینجا حضور پیدا کرده است که علاوه بر داستان، ما را متوجه فاصله‌گذاری‌ها کند. اینبار اما ما فاصله‌گذاری برشتی را در لایه‌ی دیگری روی صحنه می‌بینیم. فاصله‌گذاری که یک لایه عقب‌تر از ما در دل اجرایی دیگر روی صحنه شکل می‌گیرد و همانطور که ما را به بازیگران اردوگاه نزدیک می‌کند، هنوز و همچنان ما را بیرون و در جایگاه مخاطبی که هر «شما مردم» ای را به خود بگیرد، نگه می‌دارد. فضای پنجاه پنجاهی که در اسم نمایش هم آمده است. جایی میانه‌ی راه.
تنها دو نفر از آن اردوگاه مرگ جان سالم به در برده‌اند که روایت داستان پنجاه پنجاه را در زمان حال همچون باری الیم و عظیم بر دوش می‌کشند.
هوشمندی هاله مشتاقی‌نیا و مرتضی اسماعیل کاشی در کنار هم قراردادن این لحظات داستانی و در هم تنیدن این دو داستان قابل توجه است. اینکه داستانی عمیق را در کنار یک داستان دیگر بنشانی و با ترفندی این دو را هم‌سو با هم پیش ببری کار ساده ای نیست. اینها همه در کنار قاب‌های رنگارنگ مرتضی اسماعیل‌‌کاشی، حرکات و صحنه‌های نمایشی، لحظاتی از نمایش را می‌سازد که بی‌شک می‌تواند تو را علاوه بر برشت همراه نویسندگان این نمایش قرار دهد و با آنها همراه کند.
نمایشنامه، چند لایه‌ی در هم تنیده دارد، که اجرا در سطوح مختلف ارتفاعی نیز به همین منظور شکل گرفته. آنطور که به ما یادآور شود، کجا ما شاهد نمایشیم و کجا درگیر عذاب این دو بازمانده.
نمایش پس از یک چهارم اول که ما را در گیر پیش‌درآمد نمایش اصلی می‌کند، پس از غافلگیری با چند کلید و نشانه راه را بهمان نشان می‌دهد و باقی داستان را برایمان روشن‌تر می‌کند. آن وقت است که علاوه بر ترفندهای اجرایی جذاب می‌توانیم با داستان همراه شویم و ازش لذت ببریم.
هاله مشتاقی‌نیا که نمایشنامه‌هایش را می‌شناسیم، اینبار با همراهی مرتضی اسماعیل‌کاشی به تجربه‌ای دست زده است که برای اوی نویسنده و مای مخاطب کارهاش نو است. تجربه‌ی نوشتن کارگاهی در کنار هنرجویانی که بی‌شک به درستی توسط مرتضی اسماعیل کاشی تعلیم دیده‌اند و حالا آن را نه فقط برای نشان دادن توانمندی آنها و آنچه آموخته‌اند ( که چه خوب هم آموخته‌اند به خصوص در حوزه‌ی بدن، بیان، فرم و تمرکز) بلکه در راستای اجرایی متفاوت به روی صحنه می‌روند.
این نخستین همراهی هاله مشتاقی‌نیا و مرتضی اسماعیل‌کاشی است. همراهی مبارکی که به یمنش تصاویر را آنچنان کنار واژه‌ها چفت کرده است که پکیج اجرایی را به خصوص در نیمه‌ی پایانی اجرا، در اوج نشانمان می‌دهد.