تیوال عطیه سلیمانی فرد | دیوار
S3 : 05:05:33
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
هیچ گاه فکر نمی کردم از محیطی خسته کننده مثل دفتر مدرسه بتوان چنین فضای پر تعلیق و نگرانی را به وجود آورد .مضامین ،اتفاقات ،و حتی روزمره های یک مدرسه در کنار هم ،چنین جذاب .
برخلاف عرف جامعه امروز ،متن بدون استفاده از جملات رکیک و زننده ،مستقیم مسئله را مطرح می کرد .و تا پایان ما را همچنان در تعلیق "واقعیت چیست؟" قرار میداد ،تا از درون تضادها بتوانیم عمق اجبار و تصمیم غلط مدیر را دریابیم . می فهمیدیم که صرف نظر از تجاوز ،پشت پرده خاطرات ما از نظام آموزشی چه چیزهایی جریان داشته و خود آن افراد بیش از هرچیز نیازمند آموزش رفتار صحیح هستند .
مقایسه همین تضادها بود که گاه بیننده را به خنده وامیداشت . خنده به موقعیتی کاملا جدی ،سخنانی کاملا جدی ،ولی با یک چینش هنرمندانه .
به نظرم حتی یک دیالوگ بیهوده در کل نمایش شنیده نمیشد و از این جنبه می بایست نویسنده ... دیدن ادامه » را تحسین کرد .همه جملات کاملا در راستای پیشبرد داستان و شناخت شخصیت ها گفته میشد .ظرایف کلام کاملا منطبق بر جایگاه و ویژگی های شخصیت ها بود .
بازی های قشنگ ،کارگردانی خوب و متن قوی همه "آقای مدیر" را چنین دیدنی کرده بود . لذت تماشای موقعیتی نگران کننده ،از دل محیط آرام دفتر مدرسه .
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
آقای فردین دری نژاد
ابتدا از شما می پرسم ؛ آیا این کار را دیدید ؟
و آیا بیننده حرفه ای تئاتر هستید ؟
از آن جایی که صداقت به "غرض ورزی" تعبیر می شود بهتر است به کف زدن دروغین اکتفا کنید .
خانم سلیمانی فرد
باسلام
بنده دوبار اجرای این اثر را دیدم و در جواب شما نیزعرض میکنم که غرض ورزی شما همان بس که خود را ببیننده حرفه ایی تئاتر قلمداد نموده و جواب بنده به دیدگاه خود را کف زدن دروغین می پندارید . پس شما نیز به غرض ورزی خود اکتفا کنید
۱۷ مرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید
گروه اجرایی به وضوح درکی از متن نداشت .
بازی ها ضعیف و بی ارتباط با متن و در بسیاری موقعیت ها مضحک بود . (خندیدن بازیگرها در حین اجرا هم این امر را تشدید می کرد . ) با ژست های اغراق شده و بی معنا تلاش می شد احساسی از موقعیت به وجود بیاید که مشخصا بی نتیجه بود و فقط اجرا را تحمل ناپذیر می کرد .
مسلما صرف اجرا کردن این متن دال بر کیفیت نیست و گروه و البته کارگردان تا رسیدن به حداقل های تئاتر راه درازی را در پیش دارند .
مهدی حسین مردی و صبا صاحبی این را خواندند
سرکار خانم سلیمانی فرد
سلام
فکر میکنم شما تا حدودی غرض ورزانه به موضوع نقد و بررسی پرداخته اید در صورتیکه در دنیای ادبیات نمایشی ژست های اغراق آمیز همان حس زیبای بازیگری است و شما بعنوان منتقد میتوانید نقاط قوت این اثر زیبا را برشمرید و صرف انتقاد ... دیدن ادامه » از پیشنهادات خوبتان غافل نشوید . در ضمن یک اثر اجرایی در اولین وهله نمایش لازم نیست که شبیه آثارشکسپیر،مولیر، گی دو موپاسان باشد .
حضرتعالی چنان نقطه پرگار انتقاد را روی اثر گذاشته اید گویا قصد نقادی آثار دهلوی را نشانه رفته اید . در ضمن جوانان ،تشویق و ترغیب اساتید بزرگی همچون شمارا چراغ راه آینده خود قرار میدهند.
۱۱ مرداد ۱۳۹۴
برای همراهی در تیوال لطفا درآغاز    وارد شوید