من این کامنت رو دیشب گذاشتم ولی هم اشتباه نگارشی داشتم هم یادم رفت مطلبی رو بنویسم پاک کردم با اصلاح مجدد بذارم. تبریک فراوان میگم به آقای تفنگدار برای این نمایشنامه عالی و این کارگردانی عالی و جمع کردن یک گروه عالی کنار هم. واقعا زحمات ایشون قابل تقدیره. هم خیلی خیلی خیلیییییی از این‌نمایش عالی لذت بردم. نمیتونم تخصصی بنویسم چون تخصصم تئاتر نیست نقاشیه. ولی به عنوان یک تماشاچی علاقه مند می تونم بگم عاشق این نمایش شدم. بازیها متن کارگردانی موسیقی رنگ و نور و دکور و لباسها و .... همه و همه عالی ولی نمیتونم هم نگم که من شیفته مرشد بلقیس شدم‌ جوری که دلم میخواست بعد از پایان نمایش بغلش کنم و قربون صدقه برم ولی روم نشد. صداش. بازیش. خندش. اخمش. نقل کردنش. تابلوهایی که با دست و عصاش ترسیم میکرد‌. (به عنوان یک نقاش قشنگ‌فضا سازی میکردم باهاشون) مهربونی و مامان بودنش برای دار و دستش. دلم میخاست مامانم یا خواهرم باشه. واقعا زندگی کردم با این نقش. و باز هم میگم کل کار خیلی خبلی خوب بود و من عاشق این کار شدم. آفرین به همه گروه عالی نمایش ماشین دودی‌