مسئولان جشنواره توان اداره یک نانوایی هم ندارند!

لقمان مداین - منتقد سینما

روز اول است و به سمت برج میلاد می روم، شهر رنگ و بوی جشنواره ندارد، روزی که شهرداری برای پوشش دهی مراسم اربعین ورود کرد نوشتم که شما فقط شهردار ما شیعیان نیستید و همین اندازه باید برای مراسم کریسمس هموطنان مسیحی که نام شهدایشان بر کوچه های شهر نقش بسته ورود کنید اما نکردند، حالا مهم‌ترین رویداد فرهنگی انقلاب اسلامی است و باز هم اثری از فعالیت شهرداری نمی بینیم، حتی برای یک روز بیلبورد های پولساز تبلیغاتی و یا دیوارنگاره های شهر جای خود را به این فستیوال بزرگ ندادند، روزگاری که تعامل خوبی وجود داشت و افراد مدیر و باتجربه چون اساتید بزرگ رضا کیانیان، رضا میرکریمی و شادمهر راستین حضور داشتند حتی خیابانی را به علاقه مندان سینما اختصاص داده بودند تا شور و شوق جشنواره به حد اعلایش رسد همه چیز نظم داشت و در آثار هم استاندارد جهانی را رعایت ... دیدن ادامه ›› می کردند.
حرمت جامعه هنری حفظ می‌شد، سهمیه کارت ها بخاطر بیان نقدی به عملکرد اجرایی تهدید به محدودیت نمی‌شد، سرمایه های کشور مجبور نمی‌شدند بلیط بخرند تا فریاد خویش را به گوش مردم برسانند.
به مقصد می رسم، در میان ازدحام جمعیت وارد جشنواره می شوم، اگر سال گذشته نیمی در برج میلاد بودند و نیمی در پردیس ملت، امسال همه در یک فولکس قورباغه ای جا می شوند.
برج میلاد، صحرای محشر بود، شلوغ و نامنظم، همه سردرگم، هیچ کس پاسخگو نبود! سانس نمایش فیلم ها ۱۳ و ۱۶ و ۱۹ و ۲۲ اعلام شد اما با تاخیر زیاد آغاز کردند، تازه داشتند داخل سالن عمومی پوستر می چسباندند، ساعت ها می گذشت نه آبی می یافتید نه اثری از پذیرایی پیدا می شد، کاسه بشقاب صد دست چیده بودند و اما ناهار و شام هیچ نبود! انبوه جمعیت را تشنه و گرسنه نشانده بودند و بعضا از فرط سردرد به دنبال قرص می گشتند ولی باز هم هیچ کس پاسخگو نبود، گویی وقت و جان مردم هیچ ارزشی ندارد.
همه می دویدند، تازه اصحاب رسانه غرفه های به شدت کوچک خود را تحویل گرفته بودند تا سیم‌کشی کنند، دکور بزنند و مستقر شوند، مخزن های آب جوش تازه خریداری شده را داشتند می آوردند که سر شب به راه شد اما فقط تا زمان محدودی بعد از اتمام سانس ها.
غذا را اعلام کردند تنها در وقت شام می دهیم، جمعیت در صف های طولانی منتظر دریافت غذا می ایستادند و آن چیز که زیاد بود عکاسی هایی برای تهیه تصاویر پذیرایی که بعدا بگویند انجام دادیم.
روز دوم رسید، هنوز انبوه جمعیت در صف مانده وارد سالن نشده بودند که فیلم بی بدن اکران شد و گفتند قصد داریم ثانیه ای تاخیر نکنیم، پس تماشاگران با تاخیر بعضا ۲۰ دقیقه ای توانستند وارد شوند و به تماشای فیلم بنشینند اما بعدا برای فوتبال خودسرانه یک سانس را به تاخیر انداختن تا نمایش زنده داده شود، یا فیلم های دیگر که با تاخیر اغاز شد.
در آن دو روز ۸ فیلم اکران شده بود که بجز .2 مورد الباقی هیچ کدام استاندارد جشنواره نداشتند، می گفتند بی بدن از رقابت حذف شده اما فیلمی که دوست دبیر جشنواره ساخته و گویا شکار حلزون است به لیست آمده و روز اول نمایش داده می شود، امیدوارم واقعیت نباشد.
نظم بهتر شده، پوسترها را چسباندند، پارکینگ را مشخص کردند و دوربین ها به زور می خواهند از اهالی نظر بگیرند ولی هیچکس راضی نیست.
روز سوم می رسد، یکی در فضای اصلی داد می زند که از من عکس نگیرید و گوشی را با دعوا و زور تصاحب می کند و بعد از چک کردن آن تلفن را پس می دهد، حراست سالن جلو نمی رود یعنی زورشان نمی رسد؟
یکی دیگر پشت تریبون یک رسانه در میان جمعیت فریاد می زند و علیه سروش صحت تندترین نقدها را بیان می کند، شاید نماینده تفکر هیات انتخابیه باشد! اما صدای اهالی رسانه شنیده می شود که به او می گویند ما فیلم آقای صحت را دوست داشتیم و اینجا قدرت پشتوانه مردمی به رخ کشیده می شود و آن فرد تندرو ساکت می شود.
وقتی پر و خالی شدن فیلم تمساح خونی، صبحانه با زرافه ها و بی بدن را می بینم فکر می کنم نکند اینها را تایید می کنند که عمق فاجعه در صف بلیط فروشی ها عیان نشود، نمی دانم!
با این حال دو سه بنر در محیط برج میلاد نصب شده تا شهرداری هم عکس هایش را بگیرد و بگویند برای جشنواره تلاش کردند.
در آئین افتتاحیه از برخی تقدیر و تشکر شد، اما همه نبودند و نقد من به جشنواره از اینجا آغاز می شود، آیا پیشکسوتان سینما همین تعداد از عزیزان بودند؟ جشنواره فیلم را با کدام جشن اشتباه گرفته اید که مدام جایزه ای اهدا می کنید؟ مانند سال گذشته که هرکس را دیدید دیپلم افتخاری عطا کردید و معنای رقابت سالم را از بین بردید.
از آبروی پیشکسوتان سواستفاده می‌کنید تا ضعف هایتان را بپوشانید، چه کسی پاسخگوی شان اساتیدی است که باید چنین جشنواره ضعیفی را متحمل شوند؟
روزگاری که سی دقیقه پس از باز شدن سایت تمام بلیط ها فروش می رفت خیلی وقت است که گذشته، سه روز بعد از آغاز بلیط فروشی هنوز سانس ها جا دارند، همین شاید دلیل محکمی باشد بر حذف مجدد آرای مردمی، تعداد منتقدان کم نیست اما خروجی چه؟ دارد؟ اگر بگویید البته، با پوزخندی از کنارتان عبور می‌کنم، تمام دفاعیه یک کارگردان، نویسنده و یکایک عوامل دیگر اثری است که به جشنواره می فرستند و منتقدان باید بستر استواری داشته باشند تا با پوشش دهی مناسب بر کرسی قضاوت بنشینند، اما نیست! طرح های راهگشا بسیار است اما گوش شنوایی هم نیست.
اصحاب رسانه هستند، نشست مطبوعاتی فیلم ها برگزار می شود اما جایی برای پرسیدن سوال قرص و محکم نیست، سوالی که بخواهد از ضعف فیلم بپرسد خیلی نامحسوس کنار گذاشته می شود، گویی همه می خواهند از هم تعریف کنند و فضا گرم بماند، چرا فضا نمی دهید تا از هیات انتخاب فیلم‌ بپرسیم این چه وضع برگزیدن آثار است؟ چرا استانداردی نیست؟ چرا فیلمی بی کیفیت به جهت قبیله گرایی به لیست جشنواره می آید؟ که بودجه های کلان بگیرند و پادکست تصویری تحویل دهند یا آثار بی کیفیت را جای اثری درخشان قالب کنند!
اهالی فرهنگ، موثران ذی ربط، جناب وزیر، ریاست عدلیه! من اعلام خطر می‌کنم! جشنواره را با دستگاه ونتیناتور نگه داشتند، مرگ مغزی را در آثار تایید شده هیات انتخاب می بینیم با این فرمان شاهد مرگ فستیوال خواهید بود، آبروی جشنواره را قربانی امیال شخصی خود کرده اند، همان طوری که نقل است حضرت امیر(ع) وقتی ناتوانی کمیل را در انجام مسئولیت دیدند فرمودند بعضی فقط به درد دعای کمیل می خورند!
جناب وزیر "الطبیب ضامن"، شرعا مسئولیت دارید چرا با هیات انتخاب برخورد نمی کنید؟ چرا مقابل فردی که با وقاحت می گوید جشنواره باید پادگانی اداره شود نمی ایستید؟ اگر مرد این میدان نیستید و چشم بر قبیله گرایی می بندید حق دهید که در پاسخ به اعتماد آسیب دیده مان بگوییم مسئولان جشنواره فیلم فجر توانایی اداره یک نانوایی هم ندارند، همان بهتر بروند سراغ دعای کمیل و به حرفه سریال سازی خود بپردازند.
جناب اژه ای، ادْفَعْ بِالَّتِی هِی أَحْسَنُ السَّیئَةَ، ورود کنید و با کارآمد ترین روش جلوی خطاهای سامان یافته را بگیرید! کمیته ای حقیقت یاب از معتمدین مردم تشکیل دهید تا ریشه یابی کنند چه باعث شد تا چنین آثار بی کیفیتی با بودجه های کلان ساخته شوند! تحقیق کنید با چه بودجه هایی سال گذشته جشنواره فیلم مقاومت را در کیش برگزار کردند و همه را سفر بردند و خرج کردند و به فیلم های تکراری خود مجددا جایزه دادند؟ چرا باید خود جشنواره بگیرند و به خود جایزه دهند؟ چرا باید هزینه های گزاف کنند اما آثار میانشان با جشنواره های دیگر مشترک باشد؟ نکند اختلاس های قانونی رواج یافته؟ تحقیق کنید چه رانتی باعث شده این آثار فاقد استاندارد و بعضا توهین آمیز یا مخرب توسط هیات انتخاب تایید شود، ببینید و بنگرید که همسو و ناهمسو گله مندند، این دومین سال است و بجای اینکه کیفیت ها بیشتر شوند کمتر شده، اگر مسلمان اند کناره گیری کنند تا به آبروی نظام بیش از این ضربه نزنند و اگر مسلمانید از بودجه های کلان ساخت فیلم های سفارشی، تا هزینه های جشنواره ها یا رانت ورود به این جشنواره و یا مافیای انتخاب فیلمنامه که از میان انبوهی اثر مکتوب و خاک خورده در مجموعه ها اثر مدنظر خویش را در می آورند همه را بررسی کنید و اعتماد بیافرینید.

و السلام و علی من التبع الهدی