بزرگترین قدردانی از یک هنرمند آن است که بگذارند هنرش را ارئه دهد،
و چه نفرت انگیز است به انزوا کشیده شدن یک هنر...
به نظرم این اسطوره ی تئاتر ایران هر چند در آغوش لطف هزاران نفر به خاک سپرده شد اما غریب رفت.
غریب در حسرت اجرای گالیله...
و چه آرزوی کوچکی داشت...

حتی سردی خاک هم از درد رفتن عده ای کم نمیکنه چون هر روز بیش از پیش به وجودشون محتاج میشی.

روحت آرام مرد بزرگ تئاتر ایران
دلم برای آرامش چهره ات تنگ خواهد شد تا همیشه


از: خود