بازیها خوب بود، مطرح کردن همچین موضوعی در سینمای ایران جسارت میخواست، اما با اعصابی از پولاد باید این فیلم رو دید. هیچ فیلمی انقدر منو درگیر و مضطرب نکرده بود.

فیلم نسبتا خوبیه. ضمن اینکه دلایلی دارم که حتی می تونم بگم این فیلم یک فیلم اخلاقی و معنوی (و حتی مذهبی) هست و جنجال های بوجود اومده بر سر این که فیلم ضد اخلاقیه کاملا بی مورده...ولی باید گفت فیلمنامه ایراداتی هم داره...
یکی از مواردی که من شخصا نسبت به اون حساس هستم وجود اتفاق های غیرمنطقی در داستان هست که تو این فیلم هم کم نیست. اتفاق غیرمنطقی ممکنه در واقعیت وجود داشته باشه اما در داستان یا فیلمنامه هر اتفاق و رفتاری باید دلیل داشته باشه.
به طور مثال وقتی کسی شخصی رو خیلی دوست داره معمولا تمایل داره که از سوی اون شخص به اسم کوچیک صدا بشه تا صمیمیت بیشتری بوجود بیاد. تأکید سعید(حبیب رضایی) به آوا(باران کوثری) که اسم من دُم داره و به من بگو "عمو سعید" یکی از اون موارد ... دیدن ادامه ›› هست...
و یا اصولا وقتی مردی عاشق دختری میشه نمیتونه تحمل کنه که پسر دیگه ای با اون دختر روابط عاشقانه داشته باشه چه برسد به اینکه برای اون دختر و پسر موقعیت هایی رو بوجود بیاره که بیشتر در کنار هم باشن و ارتباط اون هارو صمیمی تر کنه. دعوت پسر به کار در رستوران به عنوان پیانیست از سوی عمو سعید... دادن کلید آپارتمان به دختر و پسر....از اون اتفاق هایی غیرمنطقیه....
و کلی حرف دیگه که در این مجال نمیگنجد.

من بیشتر بازی فرهاد اصلانی و خود باران کوثری رو دوست داشتم!!