خوشحالم که بعد از مدتها یه کار خوب دیدم ، چه به لحاظ کارگردانی و متن ، چه نور ،صدا، فرم ،بازی ، موسیقی ، لباس و دکور . تنها چیزی که ممکن بود عده ای از مخاطبان رو کلافه کند تایم کار بود ، که بنظر من بشخصه هیچ اضافه گویی نداشت و اگر مخاطب اهل تاتر و تفکر و داستان باشد شکایتی نخواهد کرد ، جناب کاشی پیش تر مقبولیت خودشون را در بین اهالی تاتر کسب کرده بودند و با این کار خوش برگشتند . برگردم به چیزی که باعث شد هنوز نرسیده به خانه شروع کنم به گفتن ، بنظرم متن خود خود جامعه ما بود ، آلمان همان ایران و نازی ها همان ... ، و مفیستوفلس که بقول آقای بازیگر در وجود همه ی ما هست و گاهی زورش اینقدر زیاده که ما رو یک عمر پشیمان خودمون میکنه، و تک گویی آقای کاشی پشت میکروفون گویی حرف های واقعی ما مردمی هست که از شر تیغ سانسور و ممیزی و ترس هیچ گاه با فعل مناسب ادا نمیشه ، و به جای اینکه داد بزنیم هیچ چیز سر جاش نیست ، میگیم همه چیز خوبه و سر جاش، و از یه ور دیگه میتونست حرف های چاپلوسان و مجیز گویان و مفیستوفلس ها باشد ، آخ که چقدر شیرین گفت شکسپیر (بودن یا نبودن ) ،.
مرسی از جناب کارگردانی، نویسنده ، بازیگران و عوامل خوب و خفن این اثر . درود به همه ی شما که صدایتان خود نور است .
با تشکر از جناب کاشی و عوامل خوبشون ، دست مریضاد به این بازیگردانی و کارگردانی .با وجود بازیگران بسیار این کار ، همه چیز سر ضرب بود ، ریتم و تمپو دقیق و به جا ما رو از تایم کار غافل کرد ، در بین بازیگران باید افتخار کنم به دوست عزیزم خانم مریم مهابادی که یقینا درخشید و از استعدادهای بینظیر آینده خواهد بود.