درمورد"منظومه‌ی زندانی در دانمارک"
تنها چیزی که میتونم بگم اینه که هیچی نگم
چرا؟
به دو دلیل
یک
عمیقا احساس میکنم که از دیدن این نمایش-برای بار دوم- به مراتب فراتر از سری قبل لذت بردم که هم دلیلش میتونه تمرکز و آمادگی قبل از دیدن نمایش باشه و هم جای بهتر و مستقیم تر
چرا این حس رو دارم نمیدونم ولی میدونم که احساسات مختلفی رو حین مونولوگ گویی بی وقفه و آهنگین محمد مساوات ... دیدن ادامه ›› تجربه کردم
چه زمانی که با اوفیلیا حرف میزد و پینگ پنگ وار به او بدل میشد و به خودش باز میگشت
چه زمانی که نفرت بی حد و اندازه‌ش رو از مادر و عموی بی بنیه‌اش بیان میکرد
چه زمانی که نور بی امان صحنه شبکیه چشمم رو سوزوند و با گریه نشستم به تماشای سیگار کشیدن هملت و گوش دادن به تذکرهای او بابت تماشاگران بی تماشا
حس‌هایی که تجربه کردم سوای افکارم هستن
چون واقعا با حداکثر تلاش فقط میتونم بگم ۶۰ درصد از نمایش رو با تمرکز نگاه کردم‌ چون ریتم بالا و سنگینی کلمات دائما ذهنم رو درگیر و فلج و بی حرکت میکرد

و دلیل دوم
میدونم که این اجرا برای زمان خودش نیست
قطعا روزگاری خواهد آمد و عده‌ی بسیاری بخاطر نبودن در این عصر و ندیدن این اجرا حسرت خواهند خورد...