سالن های سینمایی که روزی اعتبار و جایگاه خاصی داشت مثل سینما فرهنگ و موزه سینما که در هفته لااقل دو بار با عشق و اشتیاق واردش می شدیم بحدی با وجود یک سری مخاطب بی فرهنگ و بیکار و بی درک به ابتذال کشیده شده که شخصا ۲ سال هست با اکراه و با افسوس سالی ۵-۶ بار از سر عشق به سینما حضور پیدا میکنم جذاب ترین لذت زندگیم و که تماشای فیلم در این دو مجموعه بود رو از خودم دریغ کردم از بس مخاطبین سطحی و بی درکی اضافه شدن که سالن سینما رو با پارک و سیزده بدر اشتباه میگیرند
سه چهارم فیلمها فاقد ارزش کمدی های چیپ
متاسفانه مخاطبین تئاتر هم در این ۲ سال اخیر بشدت تغییر کردند و سالن های تئاتر هم در آینده ی نزدیک مخاطبان جدی اش را سر همین عدم مدیریت صحیح و بی حرمتی های مکرر بی نظمی ها از دست خواهد داد
شاید تنها آتیلای پسیانی هایی بودند که مخاطب جرأت نمیکرد حتی بلند نفس بکشد صحبت و پچ پچ و گوشی موبایل که بماند !
حیف و دریغ
وقتی ما مردم به خودمون احترام نمیگذاریم و هوای همدیگر را نداریم حتی در یک محفل و محیط کوچک هنری وای به اتفاقات جدی تر و حیاتی جامعه !