نمیدونم با چه جمله ای و از کجا و چه کسی شروع کنم !
از خودم شروع میکنم که دیروز چرخ روزگار به کامم نمیچرخید و داشتم زیر چرخ دنده هاش له میشدم و درنهایت ساعت 8 رفتم نشستم توی سالن 4 لبخند و منتظر موندم تا ببینم دیدن کماژ پایان این روز پر اشک و آه میشه یا ....
وارد سالن که شدم مهبد رو توی اون حالت دیدم ( سربسته میگم اسپویل نشه ) فهمیدم که واییییی ! امشب قرار نیست یه شب عادی باشه و بقیه داستان من اینجاست
شروع شد . گیج بودم . هیجانم رفت بالا . ضربانم . نفسهام و با اولین دیالوگ مهبد انگار یه دینامیت تو سینم منفجر شد و اشکام پاشید بیرون و دیگه من جمع نشدم که نشدم تا آخر کار

اسم مهبد قناعت پیشه بخاطر رعایت ترتیب حروف الفبا آخرین اسم بود ولی نقشش به اندازه هنر و سابقه درخشانش در صدا و بیان که جزو بهترینهای حال حاضر هست کاملا در ... دیدن ادامه ›› جای درستی بود

آناهید ادبی مثل یه سرباز متعهد به وظیفه بازی کرد نه یه بازیگر معمولی . برای کسی با نگرش من کاملا مشخص بود نوع نگاه و حس گیری آناهید از ابتدای کار خبر از یه غافلگیری بزرگ برای تماشاگر به همراه داره که وقتی نوبتش شد چنان بازی کرد که بعید میدونم این نقش رو کسی دیگه ای به این زیبایی بتونه ایفا کنه . چه صدا و بیانی . چه اکت و نگاه و احساسی ...... باید بارها دید و لذت برد

آفرین فرشید پور ایمانی . آمادگی بدنیت فوق العاده بود
آفرین مهرداد حسین پور . بازی نرم و باور پذیرت لذتبخش بود
آفرین گلبرگ بکازاده . زیبا . نرم . آرام . مثل عروسک باربی روی کیک
و درنهایت
اشکان سرمد تو چه کردی با من ......
هانس زیمر دیشب اشکان سرمد بود که هر چه از هوشمندی و نگاه مهندسیش به موسیقی کار بگم کم گفتم
کاش میتونستم اینجا بهت ناسزا بگم انقد خوب بودی

ممنون آقای سعید داخ

امتیاز کامل ثبت شد
تمام