نمایش «به علت ضیق مکان» اثری کمدی‌ـ‌درام است که با دست گذاشتن بر بحران مسکن و تنگنای اقتصادی، زندگی یک خانواده شش نفره را در فضایی کوچک و غیرقابل زیست به تصویر می‌کشد. پدر و مادر، دختر و داماد، پسر خانواده و پدربزرگ، همگی در خانه‌ای زندگی می‌کنند که بیش از آنکه سرپناه باشد، نمادی از فشارهای اجتماعی و اقتصادی است.

نقطه قوت نمایش در خلق موقعیت‌های کمیک از دل یک تراژدی اجتماعی است. ازدحام آدم‌ها در فضای محدود، تنش‌های خانوادگی و وعده‌های مداوم پدر برای یافتن خانه‌ای بهتر، موقعیت‌هایی خنده‌دار خلق می‌کند؛ اما این خنده‌ها به‌تدریج رنگ تلخی به خود می‌گیرند. نمایش به خوبی نشان می‌دهد که چگونه امید به تغییر، در اثر تکرار شکست‌ها
، به فرسودگی و ناامیدی تبدیل می‌شود.

شخصیت پدر، محور اصلی روایت است. او که پول دامادش را برای تهیه خانه گرفته اما آن را از دست داده، هر روز با بهانه‌ای جدید از خانه خارج می‌شود ... دیدن ادامه ›› و وانمود می‌کند در جست‌وجوی خانه‌ای مناسب است. این دروغ کوچک، به مرور به بحرانی بزرگ تبدیل می‌شود. نقطه عطف نمایش زمانی شکل می‌گیرد که داماد پرده از حقیقت برمی‌دارد و اعلام می‌کند مدت‌هاست او را تعقیب می‌کند و می‌داند که پدر به جای جست‌وجوی خانه، روزهایش را در پارک می‌گذراند. این افشاگری نه‌تنها اعتبار پدر، بلکه آخرین روزنه امید او را نیز از بین می‌برد.

پایان‌بندی نمایش، تأثیرگذارترین بخش آن است. خودکشی پدر در ظاهر راهی برای رهایی از فشارهاست، اما در جهان نمادین نمایش، او سرانجام به «خانه دلخواهش» می‌رسد؛ خانه‌ای که همچون تمام خانه‌های زندگی‌اش سقفی کوتاه دارد. این تصویر، استعاره‌ای تلخ از سرنوشت انسان طبقه فرودست است؛ انسانی که حتی در رؤیاها و پس از مرگ نیز از محدودیت‌ها و تنگناهای زندگی رهایی نمی‌یابد.

«به علت ضیق مکان» فراتر از یک داستان خانوادگی، نقدی اجتماعی بر وضعیت مسکن، فقر و فروپاشی تدریجی کرامت انسانی است. نمایش با تلفیق هوشمندانه طنز و تراژدی، مخاطب را ابتدا به خن
ده و سپس به تأمل وامی‌دارد. هرچند برخی موقعیت‌های کمیک ممکن است تکراری به نظر برسند، اما پایان نمادین و تلخ اثر، ضعف‌های احتمالی را پوشش می‌دهد و تصویری ماندگار از بن‌بست انسان معاصر در ذهن مخاطب بر جای می‌گذارد