خانواده ای که حتی برای کاپ قهرمانی پسرش جا ندارد ...
نمایش «به علت ضیق مکان » با نگاهی طنزآمیز اما عمیقاً تلخ، به مسئله فقر میپردازد؛ بحرانی اجتماعی که امروز بیش از هر زمان دیگری در زیست روزمره افراد جامعه حضوری انکارناپذیر دارد. اثر تلاش میکند بدون افتادن در دام شعارزدگی، تصویری از فرسایش انسان در مواجهه با تنگنای اقتصادی ارائه دهد.
طنز در این نمایش کارکردی دوگانه دارد؛ از یک سو مخاطب را به خنده وامیدارد و از سوی دیگر، لحظهای بعد همان خنده را در گلو خشک میکند. این نمایش از آن دست آثاری است که خنده را نه برای سرگرمی صرف، بلکه به مثابه ابزاری برای مواجهه با واقعیتی تلخ به کار میگیرد؛ طنزی که در نهایت، مزه تلخ حقیقت را بر
... دیدن ادامه ››
جای میگذارد.
محدودیت فضای اجرایی، بیشک بر امکانات کارگردانی اثر تأثیر گذاشته است. در چنین شرایطی، طراحی میزانسنهای متنوع و خلق تصاویر صحنهای پیچیده دشوار به نظر میرسد و دست کارگردان تا حدی بسته است. با این حال، کارگردانی نمایش در مجموع رویکردی سنجیده و متناسب با ظرفیتهای موجود دارد .
و اما بخش نمایشنامه
نمایش در ارائه پیشینه شخصیتها و ترسیم موقعیت آنها دچار کمبود اطلاعات است. مخاطب هرگز بهدرستی نمیفهمد این خانواده چگونه به وضعیت کنونی رسیدهاند، روابط میان آنها بر چه بستری شکل گرفته و اساساً با چه انسانهایی مواجه است.
در مقابل، پایانبندی نمایش را میتوان موفقترین بخش آن دانست؛ پایانی که بهخوبی از ظرفیتهای موسیقی، نور و طراحی صحنه برای خلق تأثیر عاطفی بهره میگیرد. این بخش نهتنها از نظر اجرایی دقیق است، بلکه توانسته ضربه نهایی خود را بر مخاطب وارد کند و اثر را در ذهن او ماندگار سازد.
از منظر بازیگری، گروه بازیگران در سطحی نسبتاً یکدست و قابل قبول ظاهر میشوند، اما آذین نظری حضوری متفاوت و درخشان دارد. او با اجرایی روان، صمیمی و سرشار از زندگی، شخصیتی خلق میکند که بهسادگی با مخاطب ارتباط برقرار میکند و در میان سایر بازیها برجسته میشود.
با این حال، بازی نقشهای پدر و آقاجون برای من به اندازه کافی باورپذیر نبود.
«به علت ضیق مکان » به واسطه نگاه صادقانهاش به مسئله فقر و پایانبندی تأثیرگذارش، تجربهای قابل تأمل برای مخاطب رقم میزند؛ تجربهای که میان خنده و اندوه در نوسان است و مخاطب را با پرسشی جدی درباره وضعیت انسان معاصر تنها میگذارد.
لذت بردم و خسته نباشید میگم به عوامل اجرایی