من تهیهکنندگی را از انتخاب یک متن یا حمایت از یک گروه اجرایی آغاز نمیکنم؛ از یک پرسش آغاز میکنم:
امروز جامعه ما به شنیدن چه چیزی نیاز دارد؟
اگر نتوانیم به این پرسش پاسخ دهیم، حتی بهترین اجراها نیز ممکن است صرفاً به رویدادهایی گذرا تبدیل شوند.
به گمان من، وظیفه تهیهکننده تشخیص خلأها، دغدغهها و نیازهای پنهان مخاطب است. پس از آن است که باید به سراغ کارگردانی رفت که بتواند آن مسئله را به زبان هنر ترجمه کند؛ یا پاسخی برای آن بیابد و یا پرسشی تازه در ذهن مخاطب
... دیدن ادامه ››
ایجاد کند.
به همین دلیل، همیشه معتقد بودهام که تهیهکننده نباید صرفاً منتظر پیشنهادها بماند. او باید زمانه خود را بخواند، ضرورتها را تشخیص دهد و آگاهانه تصمیم بگیرد که چه اثری، در چه زمانی و به چه دلیلی باید روی صحنه برود.
تهیهکنندگی برای من، هنر تشخیص «ضرورت اجرا» است؛ نه صرفاً مدیریت یک اجرا.