این نظر درباره ی این اجرا پیش از اختصاص صفحه ی تیوال به این نمایش روی دیوار تیوال نوشته شده و در اینجا بازنشر می شود.

بدین گونه شروع باید کردن این مرقومه را که پس از گذشت سالها از آخرین اجرایی که از جنابِ مستطاب، اشکان خانِ جنابی عزیز (صور فلکی در سالن موج نو علیه الرحمه) دیده بودم امشب از تماشای اولین شبِ اجرای نمایشِ "مجلسِ بازپس گرفتنِ صحنه" چه لذتی و چه حظی بردیم و چه کیفی کردیم که جای خالی کارگردانِ خلاقِ کم کارش را در تمام این سالها بیش از پیش نمایان کرد. الحق که در بحبوحه ی اجراهای نه چندان دلچسب و تکراری و شلوغی که چنگی به دل نمی زنند ولی تبلیغ و ادعایشان قسمتی از بدنِ یکی از چهارپایانِ زحمتکش را پاره می کند این نمایشِ مظلومِ بی تبلیغی که حتی صفحه هم در تیوال ندارد کاردرست ترین اجرای روی صحنه ای بود که در یک سالِ گذشته دیده بودم و آنچنان مسحورِ فرمِ خلاق و نوآورِ کار مانده ام که شاید حتی نتوانم به درستی تعریفش کنم. ما در این نمایش با یک اجرای نئوکلاسیکِ - مدرنِ تلفیقی و اپیزودیک طور که از یک پلاتِ داستانیِ اصلی و چند مینی پلات با اجراهایی متفاوت از نظر سبک و لحن تشکیل شده مواجه هستیم که این اجراها مدام با یکدیگر سوئیچ می شوند. پلاتِ اصلی بر مبنای یکی از معروف ترین پرونده های جنجالیِ ثبت شده در تاریخِ هنر یعنی دادگاهِ مستندِ محاکمه ی آرتمیزیا جنتیلسکی، نقاش ایتالیاییِ سبکِ باروک و آگوستینو تاسی (نقاشی دیگر) در سال ۱۶۱۲ در رم است. دادگاهی عجیب با روندی غریب و فرجامی عجیب تر. از ابتدای نمایش، گاهاً لحن اجرا و برخی از دیالوگ ها و گاهاً مضمونِ پلات های فرعی تنه به تنه ی نمایش های تخت حوضی، سیاه بازی، نقالی یا بحرطویل خوانی هایی با مَتَل ها و شعرهای فولکلور و عامیانه ی ایرانی می زنند و از لحنِ اجرای کلاسیکِ داستانِ اصلی فاصله گرفته و به آن بر می گردند. تمامیِ نقش ها بین سه بازیگرِ پرتوانِ کار جا به جا و توزیع می شوند و مضمون، حاویِ تجربه های احساسیِ گوناگون، ملغمه ای از شوخی و جدی، مباحثِ حساس و ارجاعاتِ اجتماعی در ... دیدن ادامه ›› خدمتِ پیش بردِ داستان، شکستنِ دیوارِ چهارم و در برگیرنده ی بازی های درخشان و متفاوت و فوتواسلایدهای جذاب در حدودِ ۹۰ دقیقه ی خیره کننده است. شاید موتورِ بازی های هر سه بازیگرِ قدرتمندِ کار پس از گذشتِ حدود یک ربع از شروع نمایش گرم شد اما با در نظر گرفتنِ شبِ نخستِ اجرای کار و چهار پنجمِ انتهاییِ بلامنازعِ نمایش، کاملا قابلِ چشم پوشی بود. القصه که پیشنهادِ اکیدی ست به دوستدارانِ نمایش های نوآور، خلاق و غیرمتعارف.

#مجلس_بازپس_گرفتن_صحنه
#فیدیبوآرت
#پردیس_تئاتر_شهرزاد