این اجرا از دو منظر نگاه میکنم
به عنوان یک اجرای خوب و استاندارد شامل تمام موارد لازم هست .طراحی صحنه قابل قبول اما ضعیف تر از ۹۷.لباس ها درست ،موسیقی جالب، بازی های اندازه و مناسب فضا و ...
اما مشکل من این جاست که چرا در یک اثر باز تولید رد پای این ۸ سال سخت و پر از اتفاق رو نمی بینم .
چرا اجرا از مخاطب خود عقب میوفتد.
چرا تغییراتی که کردیم در اجراهامون نمی بینیم .
من امروز در خندیدن خود نیز رنج رو احساس میکنم .
در یک صحنه چارلی چاپلین نیاز به یک دلقک دختر داشت و او اومد باهاش همکاری کرد که این جا بیشترین جایی بود که اثر این چند سال رو می دیدم.انگار دیگر ما قادر نیستیم تنهایی از پسش بربیایم .
در کل از دیدن این تئاتر راضی هستم و پیشنهاد می دهم که برید ببینید و لذت ببرید اما شاید مثل من کمبودهایی رو در اثر گذشت زمان احساس کنید .
خیلی چیزها دیگر برایمان کار نمی کند