بار اول که نمایش را دیدم ، خیلی تحت تاثیر بازی کاراکتر اصلی نمایش قرار گرفتم و بار احساسی نمایش خیلی من را درگیر خود کرد تا جایی که برای بار دوم هم به تماشای این نمایش نشستم .

مرتبه‌ دوم سعی کردم به احساسات خود فائق بشم و جنبه های هنری و زیباشناسی این نمایش را بیشتر درک کنم ولی این بار آنطور که انتظار داشتم و مثل دفعه اول بار دراماتیک نمایش من را با خود همراه نکرد .


پیشنهاد من این است که فقط یکبار این نمایش را نگاه کنید که تجربه خوب تماشای این نمایش در بار دوم خراب می شود.


خسته نباشید میگم به آقای اخوان عزیز⚘️⚘️