اجرای «راشومون» برای من تجربه‌ای بسیار تحسین‌برانگیز بود. چیزی که بیش از همه توجهم رو جلب کرد، میزان دقت، تمرین و هماهنگی بچه‌ها بود؛ هماهنگی‌ای که در حرکاتشون به چشم می‌اومد و واقعاً وجدآور بود. اینکه بچه‌ها بیش از مدت هفت ماه فکر کنم با معلم زبان ژاپنی کار کرده بودن تا بتونن این اثر رو به زبان اصلی اجرا کنن، نشون‌دهنده‌ی تعهد، پشتکار و جدیت گروه در مواجهه با این تجربه‌ی دشواره. به نظرم، رسیدن به چنین سطحی از هماهنگی و تسلط، حاصل تمرین مستمر، کار گروهی و هدایت درستیه که پشت صحنه اتفاق افتاده. تماشای اجرایی که در اون این‌همه نظم، ظرافت و انرژی در کنار هم قرار گرفته، واقعاً لذت‌بخشه و جای تحسین داره. خسته نباشید به استاد فرهادنیا و همه‌ی بچه‌ها و عوامل این اجرای ارزشمند. 🌱👏