در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | نسیم حسینی درباره نمایش وزارت آب: گاهی نام یک نویسنده، پیش از آن‌که پرده بالا برود، خودش تبدیل به یک دلی
S3 > com/org | (HTTPS) 78.157.41.90 : 16:21:47
۱۶ ساعت پیش
گاهی نام یک نویسنده، پیش از آن‌که پرده بالا برود، خودش تبدیل به یک دلیل برای تماشای یک اثر می‌شود. برای من، نام مهام میقامی به‌عنوان نویسنده‌ی نمایش «وزارت آب»، همان مهر تأییدی بود که ترغیبم کرد به تماشای این تئاتر بنشینم.
«وزارت آب» روایتی است از تهرانی که با بحران شدید کم‌آبی روبه‌روست و تنها یک مخزن آب برایش مانده است.  کم‌آبی دیگر خبر دور نیست و هر تماشاگر تهرانی آن را در زندگی روزمره‌اش حس کرده است. به همین دلیل نمایش از همان لحظه اول، پیش از آنکه چیزی گفته شود، با مخاطب نسبتی پیدا می‌کند.
میقانی سراغ موضوعی رفته که به‌راحتی می‌توانست به شعار یا گزارش تبدیل شود، اما آن را به موقعیتی انسانی و دراماتیک بدل کرده است. حبس کردن سرنوشت یک شهر در یک مخزن، فشار نمایشی خوبی می‌سازد و بحران را از آمار به تجربه می‌رساند. ریتم و دیالوگ ها و شخصیت پردازی های متفاوت نقاط قوت این نمایش هست
اما آنچه بعد از تماشا در ذهنم ماند، فقط متن و جهان شکل‌گرفته‌ی نمایش نبود؛ بلکه جان گرفتن این جهان روی صحنه بود. جایی که بازی‌های درخشان مجتبی پیرزاد و میلاد شجره به اثر جان دیگری بخشید.
هر دو بازیگر با تسلط، دقت و حضوری تأثیرگذار، شخصیت‌هایشان را از مرز کلمات عبور می‌دهند و به آن‌ها زندگی می‌بخشند. بازی‌هایی که نه‌تنها در خدمت متن‌اند، بلکه به عمق و تأثیرگذاری آن اضافه می‌کنند. از آن دست اجراهایی که نمی‌توان به‌سادگی از کنار جزئیاتش گذشت و نمی‌توان نقش بازیگر را در شکل‌گیری تجربه‌ی نهایی نادیده گرفت. این دو بازیگر نمایش دونفره را روی دوش می‌کشند و با هماهنگی و هم‌نفسی‌شان تنش صحنه را زنده نگه می‌دارند. بازی‌ها از اغراق ... دیدن ادامه ›› دورند و به شخصیت‌هایی باورپذیر می‌رسند. هر کدام در لحظه‌های سکوت و درگیری، حضوری پرانرژی و حساب‌شده دارند و همین باعث می‌شود تماشاگر لحظه‌ای از صحنه جدا نشود
برای من، «وزارت آب» یادآور این نکته بود که تئاتر حاصل پیوند چند جهان است؛ جهان نویسنده، نگاه کارگردان و جان بازیگر. وقتی این جهان‌ها درست به هم می‌رسند، نتیجه می‌تواند تجربه‌ای باشد که بعد از پایین آمدن پرده هم در ذهن و احساس تماشاگر ادامه پیدا کند.
به احترام قلم مهام میقامی و بازی شاهکار مجتبی پیرزاد و میلاد شجره؛ «وزارت آب» برای من تماشایی بود و ارزش مکث کردن داشت.
بعضی اجراها تمام می‌شوند، اما تأثیرشان نه.
 «وزارت آب» نمایشی است که هم به‌روز است و هم به شعور تماشاگرش احترام می‌گذارد. با متنی که موضوع داغ روز را به درام تبدیل کرده و دو بازی درخشان، تجربه‌ای است که پس از تمام