هرچــه او ناز و ادا کـرد مجابش کردم
تا رضاخان شدم و کشف حجابـش کردم

مریم ِ باکره ای بود و عبادت می کرد
جبرئیلش شدم و پاک خرابـش کردم

چشم ِ افسونگر ِ میگون غزلخوانی داشت
هر غـــزل خواند یکــی ناب جوابـش کردم

گـل ِ سرخی که دهانم ز دهانش برداشت
آنقـدَر سخـت مکیدم کــه گلابـش کردم

تا کــه شلّیک کند ... دیدن ادامه ›› بوسه آتش، تا صبـح
لب مسلسل شد و پیوسته خشابـش کردم

بازوان را ز دو سو مثل کتابی بستم
مثل یک برگ گل ِ لای کتابـش کردم

تا کــه بردارم، از گردن او حـق زکات
بوسه‌ی بیشتر از حـدّ ِ نصابـش کردم

x

از: :: غلامعباس سعیدی ::