به نظر من به قول یکی از دوستان این جشنواره" نزول بزرگان و بلوغ جوانان بود" به غیر نیم ساعت- چهل دقیقه اول بقیه فیلم از دست رفت و پایانبندی هم اون قدر افتضاح بود که که اصن قابل بحث نیست. من دقایق اولیه قصد داشتمبهش امتیاز خوب بدم اما رفته رفته اون قدر به قول شما مسیرشو گم کرد که لحظه به لحظه از امتیازاش تو ذهن من کم شد به حدی که حتی جلوه های ویژش هم لوس به نظر میومد. این فیلم به حدی بد جلو رفت که من و افرادی که کنارم نشسته بودند از روند کند فیلم خسته شدیم و ارزو داشتیم(با صدای بلند) که زودتر تمومش کنه. سکانس پایانی هم باعث شد بهش نمره صفر بدم!
من خیلی ناراحت وقتی هستم که سر این فیلم گذاشتم، به کسی توصیه نمیکنم ببینتش اما دیدنش تجربه بدی هم نیست!
بعد از این همه انتقاد به نظر گریم چمران، جلوه های ویژه و تدوین صحنه هایی که با صدای آواز خانوم(در کمال تعجب البته که در سینمای ایران شاهدش بودیم!!!) همراه بود از نقاط قوت این فیلم به شمار میره.