سحر روستایی

هنرساز فعال هنری

حقیقتا نوشتن درباره این تئاتر سخته.اینقدر نقطه برای وصل شدن داره که نمیشه انتخاب کرد از کجا شروع کرد.بنابراین ترجیح میدم از بحث های تکنیکی که همگی کامل، درست و به اندازه بود بگذرم و کاملا حسی با این ماهیت برخورد کنم.
برای من از لحظه ورود و مواجهه با صحنه ای خواب گونه شروع شد و موسیقی که حُکم لالایی داشت، من رو آروم آروم به خوابِ عمیقی فرو برد.
خیلی زود فراموشم شد که صحنه ای طراحی شده که بازیگرانی بر روی آن بازی کنند و دیالوگ هایی را بگویند که نویسنده ای نوشته و کارهایی رو انجام بدن که کارگردانی طراحی کرده…
دیگه تئاتر نبود، پرده ای کنار رفته بود و یک زندگیِ زنده رو تماشا میکردم.
بارها فراموش کردم که روی صندلی ام.صحنه و اتفاقاتِش یقه منو چسبیده بودن و ولم نمیکردن.حتی تا اتاقی که میخوابیدم باهام اومد و بیخوابم کرد.

پشتِ این میزان تاثیر گذاری قطعا
اعتقاد به صحنه هست
ایمان به خود هست
استمرار و جدیت هست
عشق و اشتیاق به کار هست
و از همه مهم تر
«آگاهی» ... دیدن ادامه ›› به جهان اطراف خود هست.
کارگردان این کار، مطمئناً فردی نیست که به راحتی از همه چیز زندگی گذر کنه و همه چیز براش پر از سواله.چون زندگی که روی صحنه بازتاب کرده بود، پر از جزئیاتیه که از چشم انسانِ حواس پرت این زمانه، پنهانه.
حظ بردم.