پنجاه کارگردان کلیدی تآتر قرن بیستم

18- جولیان بک ( 1925-1985)

جولیان بک موسس تآتر زنده ( گروه آونگارد در نیویورک ) به همراه مالینا همسر و همکار همیشگی اش اعتقاد داشت تنها با یک انقلاب هرج و مرج طلبانه مسالمت آمیز علیه حکومت این کشور است که می توان همه مردم را سیر کرد ...به جنگ ها پایان داد ...تمام زندانیان را آزاد کرد ...از مرگ زودهنگام جلوگیری کرد .
تآتر آنان صرفن ادامه ی همان کارهایی بود که می خواستند در زندگی واقعی شان انجام دهند که چیزی نبود مگر تحقق رویای جامعه ی آزاد .وضعیت آمریکا در دهه ی 1950 سالهای استراق سمع های مک کارتی و همسان سازی و میهن پرستی افراطی آیزنهاور برای بک و مالینا که حامیان جدی آرمان آزادی بودند نشانه ای از خیانت به رویای آمریکایی بود .تآتر آنان به زندگی واقعی بیشتر شبیه بود . بک و مالینا برای مقابله با تصنعی بودن شیوه ی کار در برادوی به سبک بازیگری واقع گرا روی نیاوردند شیوه ی کار آنان که بازیگری غیر داستانی نام گرفت بازیگران به جای مخفی شدن زیر پوشش نقش شخصیت واقعی خودشان را بروز می دادند آنها از بازیگران ... دیدن ادامه ›› خود می خواستند که حقارت های تحمیل شده به انسان ها را بی کم وکاست به نمایش بگذارند تا تماشاگران را به نافرمانی برانگیزند. بک و مالینا استفاده تصنعی از دکور و لباس را کاملن کنار گذاشته بودند بازیگران با همان لباسی که از خانه بیرون آمده بودند روی صحنه می رفتند تا ماهیت استثنایی حضور خود را پررنگ کنند. به لحاظ سیاسی تآتر زنده موفقیت کمتر ی به دست آورد آنان نه تنها تغییر مهمی در جامعه ایجاد نکرده بودند بلکه در دنیای بسته ی زندگی جمعی خود نیز نتوانستند اندیشه هایشان را پیاده کنند گروه در سپتامبر 1969 از هم پاشید بدون اینکه رویای جسارت آمیز خود را در عرصه ی سیاست عملی کند رویایی که موفقیت های بزرگی برای گروه به ارمغان آورده بود