◘قرار نیست پایان هر قصه ای بسته شود تو شروعش کن حتی دوباره

آدم دلش میخواد هر از گاهی قفل بزند کَله اش را و یک سره در جیب های خالی از پُر های خوبِ زمان کَنکاو کند/دلش میخواد فارق از تمام لحظه هایی که یواشکی از زندان های یاخته های مغزش فرار کرده اند به سِیر سکوت اجباریه آدم ها خیره شود!پاهای نَزار و خسته اش را بگذارد روی عقربه های جِلفِ قرمز ثانیه ها و هِی چهارراه های پر از حس های خوب را به یغما ببرد-می دانم شما هم دلتان میخواهد توی بعضی از این آدم ها حَل شوید و آهسته آهسته شاید هضم هم شوید به دغدغه های روتین زنده گی شان خوب نگاه کنید و آرام دَرِ گوشش بگویید تو مسافر کدام سیاره بودی که تمامش را آب برده؟هان؟در گوشش بگویید یک بار هم که شده لب هایت را به روی جاده های زندگیت باز کن /هر چند ژکوند اما کج کن این لبهای اخمو را!بیا کفش های خدا را بپوش و ببین کجای این زنده گی را بد قدم زدی؟ به کجای این زنده گی وصله های ناجور دوختی؟بهشان تَشَر بزن که تو می دانی اصلن که چرا چراغ خیابان قرمز میشود؟برای اینکه بایستی و به طرف آن وَر گوشی ات بگویی ترافیکه؟نه -چراغ خیابان قرمز میشود که بگوید هِی مَرد مکث کن و سرت را تکان بده کمی این وَر تر را هم از پس چشمانت بگذران /نمیدانم چرا همه اش زنده گی های بقیه را قرض میگیریم؟چرا با تفکرات بقیه هِی راه میرویم و حِس های خوب بهمان دست میدهد؟!چرا کیش و مات بودنمان و جسد متحرکمان را وسط بلوار مرگ نگاه نمیکنیم؟چرا اصلن ما جغد نشدیم؟چرا سرهامان را فقط بلدیم الکی برای حرف هایی که چِندِرغاز نمی اَرزَند تکان بدهیم؟ما مجسمه ای بیش نیستیم میدانی چرا؟چون فقط یک پایمان را شیک گذاشته ایم روی آن پا و عین این تیتیش مامانی ها و آقازاده های سرخوش و خوش آب و هوا به گذر سرنوشتمان نگاه میکنیم / هیچ پیشرفتی برای آینده یمان هیچ آرزویی برای دل های کپک زدهیمان نداریم /بس است خودم هم از این حرف ها نزدیک است عُق کنم!بیا به هم قول بدهیم زنده گی را بسازیم بیا قول بدهیم دستانمان ... دیدن ادامه ›› را به هم گره بزنیم و راه های سخت را باهم به پیش برویم /بیا کمی از دنیای خریت بازی هایمان فاصله بگیریم و یک جور خوب به دنیا نگاه کنیم بیا دلتنگی و غم ها را به دست کوپه های قطار های زنده گیمان بسپاریم و دست هم برایشان تکان ندهیم بیا کمی ایمانمان را بیشتر کنیم /بیا عزیزک من-بیا الان وقت یک شروع قشنگ است/